6
września
piątek
XXII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Kol 1, 15-20
Psalm responsoryjny:
Ps 100
Werset przed Ewangelią:
J 8, 12
Ewangelia:
Łk 5, 33-39

Patroni:

  • św. Zachariasz,
  • św. Onezyfor,
  • św. Donacjan, Prezydiusz, Manswetus, German, Fusculus i Laetus ,
  • św. Eleuteriusz,
  • św. Cagnoaldus,
  • św. Bega,
  • św. Magnus,
  • bł. Bertrand z Garrigues,
  • bł. Liberat z Lauro,
  • bł. Dydak Llorca Llopis,
  • bł. Paschalis Torres Lloret

Liturgia na dzień 2019-09-06:

Pierwsze czytanie

Kol 1, 15-20
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego – Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy to Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.

I On jest Głową Ciała – Kościoła. On jest Początkiem. Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, aby w Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą: przez Niego – i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża.

Psalm responsoryjny

Ps 100
Stańcie z radością przed obliczem Pana

Służcie Panu z weselem, *
stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.
Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, †
On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, *
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

Stańcie z radością przed obliczem Pana

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, †
z hymnami w Jego przedsionki, *
chwalcie i błogosławcie Jego imię.
Albowiem Pan jest dobry, †
Jego łaska trwa na wieki, *
a Jego wierność przez pokolenia.

Stańcie z radością przed obliczem Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 8, 12
Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 5, 33-39
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa:

«Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją».

A Jezus rzekł do nich: «Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli».

Opowiedział im też przypowieść: «Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego.

Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: „Stare jest lepsze”».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Stare i nowe

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Stare i nowe

Spór o zachowywanie tradycji, zwyczajów i ewentualne wprowadzanie jakichkolwiek nowości w obręb wiary i religii toczy się od dawna i na pewno nie jest on jedynie cechą charakterystyczną wyznań, których wierni uważają się za uczniów Pana Jezusa. Nawet za czasów publicznej działalności Zbawiciela uczniowie Jana Chrzciciela i uczniowie powołani bezpośrednio przez Chrystusa stanowili dwie odrębne grupy. Jedni wiedzieli o drugich, niekiedy porównywali to, co powiedział Jan z tym co mówił Mistrz z Nazaretu, niekiedy nawet wprost pytali o to, z czego wynikają różnice pomiędzy nauką Jana a nauką Zbawiciela.
Mimo tego, że sam Jan Chrzciciel zapowiadał nadejście Mesjasza, pomimo, że stwierdzał, iż od teraz on ma się umniejszać a Jezus wzrastać, wielokrotnie jedni i drudzy uczniowie nie potrafili do końca zrozumieć kim jest Jan a kim Jezus z Nazaretu. Co więcej, sam Pan Jezus w dyskusjach z faryzeuszami powołuje się na autorytet Jana pytając, czy jego nauka pochodziła z nieba, czy od ludzi. Wszystko to sprawiało, że nawet najdrobniejsze różnice od razu były zauważane i komentowane.
W dzisiejszym fragmencie Ewangelii Pan Jezus sam tłumaczy różnicę pomiędzy starym i nowym. Szanując to co było, otwiera ludziom oczy na to, czego są świadkami.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Próbując zrozumieć do końca alegorię ukazaną dziś przez Zbawiciela można by zaryzykować twierdzenie, że i stare i nowe ma swoje odpowiednie miejsce. Zarówno odrzucanie wszystkiego co nowe, jak i zapominanie o tradycji i przeszłości stanowią drogę donikąd. Stąd też na misję Zbawiciela nie wolno nam patrzeć jak na odcięcie się od wszystkiego, co poprzedzało przyjście Pana, jak też nawiązując do naszych czasów, naukę głoszoną przez Kościół nie sposób rozumieć inaczej, jak poprzez odniesienie jej do Tradycji i interpretowanie według Bożego Ducha, tak, aby zmieniać ducha tego świata. Nigdy odwrotnie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Co rozumiem znaczenie starego i nowego w nauczaniu Pana?