5
października
sobota
Wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej, zakonnicy
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Ba 4, 5-12. 27-29
Psalm responsoryjny:
Ps 69
Werset przed Ewangelią:
Mt 11, 25
Ewangelia:
Łk 10,17-24

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-10-05:

Pierwsze czytanie

Ba 4, 5-12. 27-29
Czytanie z Księgi proroka Barucha

Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela! Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego ofiarami składanymi złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym Żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała. Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: «Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, że jestem wdową i opuszczoną przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.

Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który dopuścił to na was, będzie o was pamiętał. Jak bowiem, błądząc, myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, który zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym».

Psalm responsoryjny

Ps 69
Ps 69 (68), 33-35. 36-37 (R.: por. 34a)

Pan wysłuchuje biednych i pokornych.

Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, †
niech ożyje serce szukających Boga. *
Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *
morza i wszystko, co w nich żyje.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych.

Bóg bowiem ocali Syjon †
i miasta Judy zbuduje, *
tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *
miłujący Jego imię przebywać tam będą.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 25
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 10,17-24
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».

Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».

W tej to chwili rozradował się Jezus w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Apostołka miłosierdzia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Apostołka miłosierdzia

Zaledwie wczoraj sięgaliśmy do tego samego fragmentu Ewangelii, aby pochylić się nad przykładem i orędownictwem Biedaczyny z Asyżu, a dziś, wspominając Apostołkę Bożego Miłosierdzia chcemy odkrywać kolejne tajemnice z modlitwy Zbawiciela, w której wychwala Ojca, że najważniejsze rzeczy dotyczące naszego zbawienia zostały objawione prostaczkom. Takim prostaczkiem, będącym jednocześnie gigantem wiary jest właśnie święta siostra Faustyna. Zadanie przypomnienia światu o Bożym miłosierdziu przypadło właśnie jej i dziś chyba cały katolicki świat potrafi we własnych językach w tych jakże prostych, ale ważnych słowach zwrócić się do Zbawiciela z zawierzeniem, zaufać mu i ucieka się do Niego.
Prostota utożsamiana z pokorą, jaka potrzebna jest, aby zrozumieć co Jezus chce nam powiedzieć o Ojcu i Królestwie niebieskim, wydaje się być warunkiem koniecznym do zrozumienia całego przesłania Ewangelii. Oto okazuje się, że można być człowiekiem nieuczonym, nie znać teologicznych traktatów, ale za to w słowach prostych i szczerych zawierzać Jezusowi swoje życie, pokładając nadzieję w Jego miłosierdziu. Czy jest zatem coś prostszego, a zarazem ważniejszego w naszym życiu wiary, niż właśnie zaufanie Zbawicielowi? Pójście za Nim i patrzenie na świat prze pryzmat miłosierdzia?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pismo święte uczy, że każdego z nas czeka kiedyś sąd. Będzie to jednak sąd nieubłagany dla tego, kto nie czynił miłosierdzia. Jednak w ostatecznym rozrachunku, to miłosierdzie odnosi triumf nad sądem. Zatem cała mądrość Boża potrzebna dla naszego zbawienia prowadzi nas do oddania czci Bogu i życia według zasad miłosierdzia, bo przecież dzięki miłosierdziu, dzięki zaufaniu Chrystusowi spodziewamy się zaliczenia do grona zbawionych.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy rozumiem znaczenie miłosierdzia?