Liturgia na dzień 2019-10-08:

Pierwsze czytanie

Jon 3,1-10

Czytanie z Księgi proroka Jonasza

Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: «Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam». Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan.

Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: «Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona».

I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i przyoblekli się w wory od najstarszego do najmłodszego. Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Powstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, przyoblókł się w wór i usiadł na popiele. Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie, co następuje:

«Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. Ludzie i zwierzęta niech przyobleką się w wory. Niech żarliwie wołają do Boga! Niechaj każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą popełnia swoimi rękami. Kto wie, może się zwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, i nie zginiemy?»

Zobaczył Bóg ich czyny, że odwrócili się od złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Psalm responsoryjny

Ps 130

Ps 130 (129), 1-2. 3-4. 7bc-8 (R.: por. 3)

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, *
Panie, wysłuchaj głosu mego.
Nachyl Twe ucho *
na głos mojego błagania.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, *
Panie, któż się ostoi?
Ale Ty udzielasz przebaczenia, *
aby ze czcią Ci służono.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

U Pana jest bowiem łaska, *
u Niego obfite odkupienie.
On odkupi Izraela *
ze wszystkich jego grzechów.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 11, 28

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 10,38-42

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go w swoim domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która usiadłszy u nóg Pana, słuchała Jego słowa.

Marta zaś uwijała się około rozmaitych posług. A stanąwszy przy Nim, rzekła: «Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła».

A Pan jej odpowiedział: «Marto, Marto, martwisz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Słuchać i służyć

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Słuchać i służyć

Epizod związany z gościną Pana Jezusa u sióstr Marii i Marty każe nam poczynić refleksję nad tym, co znaczy tak naprawdę służyć. Marta była przekonana, że do jej obowiązków należy podjąć gościa przy stole. Zresztą cała kultura bliskowschodnia do dziś prawo gościnności uważa za święte. Jakie więc musiało być jej zdziwienie, gdy Zbawiciel, któremu poskarżyła się na swoją siostrę upomniał nie Marię, ale właśnie Martę. W tym upomnieniu nie ma nic upokarzającego. Jezus wie i podkreśla to z całą mocą, że troszczy się ona i zabiega o wiele, ale w ten sposób traci to, co najważniejsze. Oto jej siostra zostawiając Martę samą przy usługiwaniu siadła u stóp Mistrza z Nazaretu i wsłuchała się w Jego słowa.
Kiedy odniesiemy naukę jaką Jezus udziela Marcie a poprzez to nam wszystkim do sceny z księgi proroka Jonasza, szybko zrozumiemy, że aby prawdziwie służyć Bogu, trzeba najpierw wsłuchać się w Jego słowa i zgłębić w duszy Jego naukę. Oto zbuntowany prorok dociera wreszcie do grzesznego miasta. Jest mu ono zupełnie obce. Chce wypełnić zadanie, do którego został przymuszony, a następnie oddalić się, aby z daleka obserwować spadającą na miasto karę Bożą. Jednak zwrot akcji, jaki dokonuje się w tej sytuacji zwraca miłosierne oblicze Boże w kierunku pokutującego miasta.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W dziejach zarówno tych z czasów Starego jak i Nowego Testamentu było wiele zdarzeń, w których ludzie święcie przekonani, że robią dobrze, że wypełniają wolę Bożą zmierzali w kierunku, który Bogu podobać się nie mógł. Owo nieporozumienie, jakie staje się udziałem Marii i Marty wydaje się tylko drobnym epizodem ilustrującym potrzebę słuchania Boga, jeśli chce si chce się prawdziwie służyć. Wystarczy wspomnieć Szawła z Tarsu, aby zrozumieć, jak bardzo można się pomylić będąc pewnym swego. Zatem aby prawdziwie i dobrze służyć Bogu wsłuchajmy się w Jego słowa, bo wiara przecież rodzi się ze słuchania.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy umiem słuchać Boga?