Liturgia na dzień 2019-10-18:

Pierwsze czytanie

2 Tm 4,9-17

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Najmilszy:

Demas mnie opuścił, umiłowawszy ten świat, i podążył do Tesaloniki, Krescens do Galacji, Tytus do Dalmacji. Tylko Łukasz jest ze mną. Weź Marka i przyprowadź z sobą; jest mi bowiem potrzebny do posługi. Tychika zaś posłałem do Efezu. Opończę, którą pozostawiłem w Troadzie u Karpa, zabierz po drodze, a także księgi, zwłaszcza pergaminy.

Aleksander, brązownik, wyrządził mi wiele zła: odda mu Pan według jego uczynków. I ty się go strzeż, albowiem sprzeciwiał się bardzo naszym słowom.

W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale wszyscy mnie opuścili: niech im to nie będzie policzone! Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i aby wszystkie narody je posłyszały.

Psalm responsoryjny

Ps 145

Ps 145 (144), 10-11. 12-13. 17-18 (R.: por. 12)
Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 10,1-9

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:

«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Owce pomiędzy wilkami

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Owce pomiędzy wilkami

Niekiedy patrząc na prześladowania uczniów Zbawiciela, także w czasach współczesnych można zadumać się nad historią Kościoła i zastanowić się w jakim celu Pan posłał bezbronnych apostołów na świat, który nienawidzi Jego nauki? Mogłoby się wręcz wydawać, że sukces nauki z mocą przetarł za dni publicznej nauki Mistrza z Nazaretu szlak do ogłoszenia Królestwa Bożego nie tylko w Palestynie, ale na całym terenie Imperium Rzymskiego. Gdyby tylko Pan nie poddał się w chwili próby, nie poszedł na krzyż, ale rozgromił Swoich adwersarzy, pokazał raz jeszcze siłę i moc, przekupując jednocześnie słuchaczy żywnością rozdawaną za darmo, dokonując spektakularnych uzdrowień, wskrzeszeń, gromiąc demony i ostatecznie kładąc jednym słowem rzymskie legiony, na świecie zapanowałoby …, no właśnie co?
Czyż nie wystarczająco w historii ludzkości było już imperiów budowanych siłą, granic poszerzanych ostrzem miecza i deptaniem podbijanych narodów? Czy nie mieliśmy już do czynienia z utopią socjalistycznych i socjalnych doktryn? Jezus obrał zupełnie inną drogę. I to nie tylko z ludzkiego punktu widzenia. Patrząc z pozycji siły, Bóg nie musiał zbawiać świata. Nie musiał posyłać Swego Syna, aby On nas wyzwolił z niewoli grzechu. Kiedy jednak obrał drogę odkupienia, na jej szlaku nie mogło zabraknąć poświęcenia i miłości.
Pan, Który pokazał nam jak zło dobrem zwyciężać, jak budować pokój Boży, jakże inny od tego, jaki daje świat, pokazał nam także drogę bolesną i długą, pełną prześladowań, ale jedyną skuteczną do zwycięstwa nad mocami ciemności.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Na drodze głoszenia Dobrej Nowiny uczniowie Zbawiciela nie dysponują siłą militarną, a uczynki miłosierdzia dalekie są od współczesnych tzw. programów socjalnych. U Jezusa z Nazaretu liczy się człowiek. Stworzony na obraz i podobieństwo Boże. Odkupiony drogocenną krwią Baranka bez skazy. Ten sam człowiek, za którego Syn Boży wydał samego siebie. Stąd też misja głoszenia słowa, choć ma swoistą osłonę mocy Bożej, narażona jest na szykany, prześladowania, a głosiciele są jak owce pomiędzy wilkami. Tak musi pozostać. Wszystko inne świat już widział. Jedynie te owce, idące w Imię Pana zastępów, mordowane, prześladowane, zabijane, odnoszą zwycięstwo, które przetrwa wszystkie Imperia świata.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy gotów jestem zwyciężać miłością?