31
października
czwartek
XXX Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Rz 8, 31-39
Psalm responsoryjny:
Ps 109
Werset przed Ewangelią:
Łk 19, 38
Ewangelia:
Łk 13,31-35

Patroni:

  • św. Epimachius Pelusiota,
  • św. Kwintyn,
  • św. Foillan,
  • św. Antonin,
  • św. Wolfgang,
  • św. Krzysztof z Romaniola,
  • bł. Tomasz Bellaci z Florencji,
  • bł. Dominik Collins,
  • św. Alfons Rodriguez,
  • bł. Leon Nowakowski

Liturgia na dzień 2019-10-31:

Pierwsze czytanie

Rz 8, 31-39
Bracia:

Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby także wraz z Nim wszystkiego nam nie darować? Któż może wystąpić z oskarżeniem przeciw tym, których Bóg wybrał? Czyż Bóg, który usprawiedliwia? Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej – zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami?

Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? Jak to jest napisane: «Z powodu Ciebie zabijają nas przez cały dzień, uważają nas za owce na rzeź przeznaczone». Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co jest wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Psalm responsoryjny

Ps 109
Ps 109 (108), 21-22. 26-27. 30-31 (R.: 26b)

Ocal mnie, Panie, w swojej łaskawości

Panie, mój Panie, †
ujmij się za mną przez wzgląd na Twoje imię, *
wybaw mnie, bo łaskawa jest Twoja dobroć.
Bo jestem nędzny i nieszczęśliwy, *
a serce jest we mnie zranione.

Ocal mnie, Panie, w swojej łaskawości

Dopomóż mi, Panie, mój Boże, *
ocal mnie w swej łaskawości,
aby poznali, że to Twoja ręka, *
że Ty, o Panie, tego dokonałeś.

Ocal mnie, Panie, w swojej łaskawości

Chcę dziękować Panu głośno swoimi ustami *
i chwalić Go w pośrodku tłumów.
Bo stanął po prawicy biednego, *
aby go wybawić od sądzących jego życie.

Ocal mnie, Panie, w swojej łaskawości

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 19, 38
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie.
Pokój w niebie i chwała na wysokościach.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 13,31-35
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W tym czasie przyszli niektórzy faryzeusze i rzekli do Jezusa: «Wyjdź i uchodź stąd, bo Herod chce Cię zabić». Lecz On im odpowiedział: «Idźcie i powiedzcie temu lisowi: Oto wyrzucam złe duchy i dokonuję uzdrowień dziś i jutro, a trzeciego dnia będę u kresu. Jednak dziś, jutro i pojutrze muszę być w drodze, bo rzecz to niemożliwa, żeby prorok zginął poza Jeruzalem.

Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy do ciebie są posłani. Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście. Oto dom wasz tylko dla was pozostanie. Mówię zaś wam: nie ujrzycie Mnie, aż nadejdzie czas, gdy powiecie: „Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie”».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jeśli Bóg z nami…

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Jeśli Bóg z nami…

Każdy, kto wierzy w Boga chciałby, aby Bóg był po jego stronie. Ileż to ludzkich modlitw zanoszonych przed tron Najwyższego ma wyjednać właśnie tę jedną, jedyną łaskę. Aby Bóg zaangażował się w nasze ludzkie sprawy, aby nasz los nie był Mu obojętny, abyśmy w sporach z innymi ludźmi wiedzieli, że Pan Przymierza z Noem, Abrahamem i Mojżeszem jest także dziś z nami. Jako lud Nowego Przymierza pamiętamy, że od czasów wcielenia Bóg jest z nami. Jezus Chrystus, Który stał się jednym z nas, Który przyjął ludzką naturę, Który został z nami w Sakramencie Ołtarza sprawił, że nawet trudno sobie wyobrazić życie i przebywanie w jeszcze większej bliskości Boga.
Kiedy jednak nachodzą w naszym życiu ciężkie dni, gdy nad nami zdaj się zbierać ciężkie, gradowe chmury, niejednokrotnie mamy wrażenie, że Bóg jest gdzieś daleko, że przestał nas słuchać, że już więcej nie obchodzi Go nasz los. Jednak to tylko nasze, ludzkie odczucia. Trzeba bowiem zaznaczyć, że to nie Bóg nas opuszcza, ale że to my opuszczamy Boga. Co więcej, chwile doświadczeń, spadające na nas ciężary odbieramy niesłusznie jako znak oddalenia od Boga, jako czas, kiedy On o nas zapomina i nas opuszcza. Tymczasem jeśli my nie opuścimy Jego, może to być dla nas czas, kiedy On sam nas będzie niósł na Swych Boskich rękach, okazując nam ogrom Swojej miłości i zaprawiając w dobrym, aby nie ucierpiało nasze największe, duchowe dobro czyli zbawienie naszej duszy.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Zatem, aby Bóg był z nami nie trzeba traktować Go jak kupca, który domaga się coraz wyższej ceny. Nie wolno nam Go postrzegać także jak bezdusznego urzędnika, lub staruszka z demencją, któremu świat, przynajmniej ten realny, rzeczywisty dawno odpłynął. Bóg jest naszym Ojcem i On nas nigdy nie opuszcza. Jest obecny we wszystkich naszych utrapieniach obecnego czasu. Trzeba abyśmy o tym pamiętali także z tego powodu, że wtedy łatwiej jest nam dostrzec Jego obecność i nie zmarnować czasu, kiedy On troszczy się o nas i nas prowadzi.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, aby trwać przy Bogu nawet w chwilach prób i doświadczeń?