listopada

piątek

Uroczystość Wszystkich Świętych

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Ap 7, 2-4. 9-14

Psalm responsoryjny:

Ps 24, 1-2. 3-4ab. 5-6 (R.: por. 6)

Drugie czytanie:

1 J 3, 1-3

Werset przed Ewangelią:

Mt 11, 28

Ewangelia:

Mt 5, 1-12a

Patroni:

św. Cezary,
św. Benignus,
św. Austremonius,
św. Jan i Jakub,
św. Marellus,
św. Romulus,
św. Seweryn,
św. Magnus,
św. Wigor,
św. Licyniusz,
św. Maturinus,
św. Audomarus,
bł. Rajner z Arezzo,
bł. Nonius Alvarez Pereira,
bł. Piotr Paweł Navarro, Dionizy Fujishima, Piotr Onizuka Sadayu i Klemens Kyuemon ,
bł. Piotr d'Arnaud,
bł. Rupert Mayer,
bł. Teodor Jerzy Romża

Liturgia na dzień 2019-11-01:

Pierwsze czytanie

Ap 7, 2-4. 9-14

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca, a mającego pieczęć Boga żywego. Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu: «Nie wyrządzajcie szkody ziemi ni morzu, ni drzewom, aż opieczętujemy czoła sług Boga naszego». I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela.

Potem ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: «Zbawienie w Bogu naszym, Zasiadającym na tronie, i w Baranku».

A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czterech Istot żyjących, i na oblicze swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: «Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków! Amen».

A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami: «Ci przyodziani w białe szaty kim są i skąd przybyli?» I powiedziałem do niego: «Panie, ty wiesz».

I rzekł do mnie: «To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili».

Psalm responsoryjny

Ps 24, 1-2. 3-4ab. 5-6 (R.: por. 6)

Oto lud wierny, szukający Boga

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.

Oto lud wierny, szukający Boga

Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *
który nie skłonił swej duszy ku marnościom.

Oto lud wierny, szukający Boga

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, co Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Oto lud wierny, szukający Boga

Drugie czytanie

1 J 3, 1-3

Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.

Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim jaki jest.

Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się podobnie jak On jest święty.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 28

Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 5, 1-12a

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami:

«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Potęga świętości

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Potęga świętości

Uroczystość Wszystkich Świętych, chociaż jest dniem, kiedy czcimy nie tylko tych, którzy zostali uroczyście wyniesieni na ołtarze, ale wszystkich, którzy dostąpili chwały nieba. Czym bowiem jest świętość? Pierwsi uczniowie Chrystusa nazywali siebie świętymi. Wystarczy uważnie wczytać się w listy św., Pawła i Dzieje Apostolskie, aby zrozumieć, że świętość była uważana za normę, nie za ekstrawagancję. Dziś dożyliśmy czasów, gdzie ludzie chętnie szafują powiedzeniami: „święty to ja nie jestem”, „coś ty taka święta”? itp. Moda na bycie „nie świętym” stała się prawie przymusem kulturowym.
Dożyliśmy czasów, że im bardziej pragniemy mieć czas dla siebie, tym bardziej on się od nas oddala. Im szybciej biegniemy za jakimś minimum dobrobytu w naszym życiu, tym większą płacimy za niego cenę, a ostatecznie okazuje się, że w zamian straciliśmy dużo więcej. Tymczasem Zbawiciel przypomina nam, że stworzył nas do świętości.
Świętość oznacza spełnienie. Być świętym, to wkroczyć w bramy Królestwa, gdzie wszechogarniająca miłość, pokój i najbardziej utęsknione przez ludzkie serce wartości są na wyciągnięcie ręki. Bóg powołując nas do świętości powołuje nas do szczęścia. Tymczasem szczęście odbiera nam grzech. Pokusa, że większe szczęście daje życie z dala od Boga i Jego przykazań, niż życie z Bogiem i w zgodzie z Jego przykazaniami jest najstarszą pokusą świata. My zaś zapominamy, że bez Boga, ani do proga. Bez Boga wielcy tyrani próbowali już budować tysiącletnie imperia, które wytoczyły morze ludzkiej krwi. Tymczasem świętość jest zaproszeniem do prawdziwego szczęścia, tego, którego gwarantem jest sam Bóg.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Przyjąć zaproszenie do świętości, to podjąć współpracę z Bogiem w układaniu własnego życia. Skorzystać z podpowiedzi i rad Ojca Niebieskiego, Który kocha nas nad życie i za nas ofiarował Swojego Syna. Świętość jest zaproszeniem do pełni szczęścia i miłości, ale dopóki nie zrozumiemy, co znaczą te słowa, dopóty będziemy z zadowoleniem powtarzać, że święty to ja nie jestem i w domyśle nie chcę być.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pragnę zostać świętym?