27
listopada
środa
XXXIV Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Dn 5, 1-6. 13-14. 16-17. 23-28
Psalm responsoryjny:
Dn 3
Werset przed Ewangelią:
Ap 2, 10c
Ewangelia:
Łk 21, 12-19

Patroni:

  • św. Facundus i Primitivus,
  • św. Laverius,
  • św. Walerian,
  • św. Jakub Intercisus ,
  • św. Maksym,
  • św. Euzycjusz,
  • św. Siffridus,
  • św. Acharius,
  • św. Bilhilda,
  • św. Fergustus,
  • św. Wirgiliusz,
  • św. Gulstan,
  • bł. Bernardyn z Fossa,
  • bł. Tomasz Koteda Kiuni i 10 towarz.,
  • bł. Bronisław Kostkowski

Liturgia na dzień 2019-11-27:

Pierwsze czytanie

Dn 5, 1-6. 13-14. 16-17. 23-28
Czytanie z Księgi proroka Daniela

Król Baltazar urządził dla swych możnowładców w liczbie tysiąca wielką ucztę i pił wino wobec tysiąca osób. Gdy zasmakował w winie, rozkazał Baltazar przynieść srebrne i złote naczynia, które jego ojciec, Nabuchodonozor, zabrał ze świątyni w Jerozolimie, aby mogli z nich pić król oraz jego możnowładcy, jego żony i nałożnice.

Przyniesiono więc złote i srebrne naczynia zabrane ze świątyni w Jerozolimie; pili z nich król, jego możnowładcy, jego żony i jego nałożnice. Pijąc wino, wychwalali bożków złotych i srebrnych, miedzianych i żelaznych, drewnianych i kamiennych.

W tej chwili ukazały się palce ręki ludzkiej i pisały za świecznikiem na wapnie ściany królewskiego pałacu. Król zaś widział piszącą rękę. Twarz króla zmieniła się, myśli jego napełniły się przerażeniem, jego stawy biodrowe uległy rozluźnieniu, a kolana jego uderzały jedno o drugie.

Wtedy przyprowadzono Daniela przed króla. Król odezwał się do Daniela: «Czy to ty jesteś Daniel, jeden z uprowadzonych z Judy, których sprowadził z Judy król, mój ojciec? Słyszałem o tobie, że posiadasz boskiego ducha i że stwierdzono u ciebie światło, rozwagę i nadzwyczajną mądrość. Słyszałem zaś o tobie, że umiesz dawać wyjaśnienia i rozwiązywać zawiłości. Jeśli więc potrafisz odczytać pismo i wyjaśnić jego znaczenie, zostaniesz odziany w purpurę i złoty łańcuch na szyję i będziesz panował jako trzeci w królestwie».

Wtedy odezwał się Daniel i rzekł wobec króla: «Dary swoje zatrzymaj, a podarunki daj innym! Jednakże odczytam królowi pismo i wyjaśnię jego znaczenie. Uniosłeś się przeciw Panu nieba. Przyniesiono do ciebie naczynia z Jego domu, ty zaś, twoi możnowładcy, twoje żony i twoje nałożnice piliście z nich wino. Wychwalałeś bogów srebrnych i złotych, miedzianych, żelaznych, drewnianych i kamiennych, którzy nie widzą, nie słyszą i nie rozumieją. Bogu zaś, w którego mocy jest twój oddech i wszystkie twoje drogi, czci nie oddałeś. Dlatego posłał On tę rękę, która nakreśliła to pismo.

A oto nakreślone pismo: Mene, mene, tekel ufarsin. Takie zaś jest znaczenie wyrazów: Mene – Bóg obliczył twoje panowanie i ustalił jego kres. Tekel – zważono cię na wadze i okazałeś się zbyt lekki. Peres – twoje królestwo uległo podziałowi, oddano je Medom i Persom».

Psalm responsoryjny

Dn 3
Dn 3, 62a i 63a i 64a i 65a. 66a i 67 (R.: por. 57b)

Chwalcie na wieki najwyższego Pana

Błogosławcie Pana, słońce i księżycu, *
błogosławcie Pana, gwiazdy na niebie.
Błogosławcie Pana, deszcze i rosy, *
błogosławcie Pana, wszystkie wichry niebieskie.

Chwalcie na wieki najwyższego Pana

Błogosławcie Pana, ogniu i żarze, *
błogosławcie Pana, upale i chłodzie.
Błogosławcie Pana, *
chwalcie Go i wywyższajcie na wieki.

Chwalcie na wieki najwyższego Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ap 2, 10c
Alleluja, alleluja, alleluja

Bądź wierny aż do śmierci,
a dam ci wieniec życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 21, 12-19
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą przed królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie mógł się oprzeć ani sprzeciwić.

A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie spadnie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ufność pośród prześladowań

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ufność pośród prześladowań

Temat prześladowania pojawia się w Ewangelii wielokrotnie. Stąd też na łamach naszych ewangelicznych rozważań zdążyliśmy już wiele razy zadumać się nad sytuacją uczniów Zbawiciela, którzy cierpieli, cierpią i będą cierpieć, dopóki Pan powtórnie nie przyjdzie. Ugruntowała się w nas ta świadomość, że prześladowania to przede wszystkim trzy pierwsze wieki chrześcijaństwa. Kiedy wspominamy męczenników, gdy obchodzimy święta apostołów, spośród których jedenastu poniosło śmierć męczeńską, wówczas postrzegamy te fragmenty Ewangelii, które mówią o prześladowaniach prawie jak spełnione już proroctwa, jak przestrogę, która już się zamieniła w konkretne wydarzenia, i której spełnienia nie musimy się obawiać.
Tymczasem prześladowania towarzyszą uczniom Jezusa także dziś. Wskazać moglibyśmy wiele miejsc na mapie wiata, gdzie uczniowie Mistrza z Nazaretu cierpią, oddają życie i wciąż zmuszani są do stawania wobec perspektywy śmierć, albo odstępstwo od wiary. Te prześladowania dokonują się jednak nie tylko ze strony wyznawców innych religii, wrogich nauce ewangelii aparatów państw, ale bywa, że źródłem prześladowań staj się także ludzie ochrzczeni, mieniący się również chrześcijanami.
Patrząc na kościoły w Europie widzimy, że wielokrotnie źródłem praw wymierzonych w wolność religijną, publiczną obecność znaków i symboli naszej wiary są nie tyle innowiercy, co ludzie ochrzczeni, którzy zniekształcili naukę Chrystusa i bardziej uwierzyli współczesnej mowie poprawności politycznej, partyjnym deklaracjom czy innym modernistycznym trendom, oddzielając wiarę od swojego życia i próbując oddzielić ją od życia społeczności w których żyją.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Kiedy uświadamiamy sobie tę smutną prawdę, kto współcześnie stoi po wielokroć za prześladowaniami, lepiej jest nam zrozumieć słowa Zbawiciela, w których przestrzega nas, że nawet domownicy staną się źródłem cierpień i prześladowań dla wierzących w Boga. Co więcej, w czasach powszechnego zamętu musimy uważać, abyśmy my się uważając się za wierzących, nie przysporzyli cierpień i nie stali się źródłem prześladowań dla naszych braci i sióstr w Chrystusie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy ufam Bogu i nie odstępuję od Niego?