Liturgia na dzień 2019-12-03:

Pierwsze czytanie

Iz 11, 1-10

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej.

Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej. Nie będzie sądził z pozorów ani wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi.

Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą pospołu i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą z sobą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na gnieździe kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani działać na zgubę po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.

Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów. do niego ludy przyjdą po radę, i sławne będzie miejsce jego spoczynku.

Psalm responsoryjny

Ps 72

Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 12-13. 17 (R.: por. 7)

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto nasz Pan przyjdzie z mocą
i oświeci oczy sług swoich.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 10, 21-24

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko ojciec; ani kim jest ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Szczęśliwi, którzy widzicie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Szczęśliwi, którzy widzicie

Któż z nas nie chciałby zobaczyć Jezusa? Iluż to ludzi zdążyło w swoim życiu zadeklarować, że gdyby zobaczyli Jezusa, jeśliby jakimś cudem mogli odwiedzić ten świat po drugiej stronie życia i wrócić z powrotem, na pewno by się nawrócili. Owszem, znamy takich, którzy dostąpiwszy cudownego uzdrowienia, nadprzyrodzonego widzenia, czy też wyprosiwszy jakąś szczególną łaskę, stali się gorliwymi wyznawcami Jezusa z Nazaretu. Jednak pamiętamy wszyscy, co Zbawiciel powiedział do Tomasza Apostoła. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. Zatem jak to jest naprawdę? Szczęśliwi, czyli błogosławieni ci, którzy żyli w czasach publicznej działalności Jezusa, czy też błogosławieni jesteśmy my, którzy nie widzimy, a mimo to wierzymy?
Otóż każdą z tych sytuacji można uznać za szczególną łaskę Bożą i błogosławieństwo. Żyć w czasach mesjańskich to pragnienie wielkich postaci znanych z historii Izraela. Doczekać chwili, kiedy Bóg spełni Swoją odwieczną obietnicę, to niejako zaznać spokoju i pokoju duszy. Czyż nie tak zareagował starzec Symeon, który na progu Świątyni zobaczył małego Zbawiciela i wychwalając Boga niejako uznał się za gotowego do przejścia ku wieczności, gdyż zobaczył Zbawienie Świata? Ludzie, którzy żyli za czasów publicznej działalności Pana z całą pewnością mogą uznać się za szczęśliwych. Wielu z nich czcimy jako świętych. Zatem jak rozumieć słowa, że błogosławieni, którzy nie widzieli a uwierzyli?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Widzieć, nie znaczy jeszcze wierzyć. Wielu żyjących w czasach publicznej działalności Chrystusa Pana odrzuciło Jego naukę i sprzeciwiało się Jego słowom. Wspomniany już św. Tomasz maił relację naocznych świadków ze spotkania z Panem, a mimom to wątpił w zmartwychwstanie. Każdemu z nas została dana łaska potrzebna aby uwierzyć i przyjąć do serca Zbawiciela. Do jednego bardziej przemówi wysłuchana modlitwa., dla innego ciężkie doświadczenie życia będzie próbą i zmaganiem, w których spotka Pana.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy dziękuję Bogu za łaskę wiary?