9
grudnia
poniedziałek
Poniedziałek II tygodnia adwentu lub wsp. św. Jana Diego Cuauhtlatoatzin
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Iz 35, 1-10
Psalm responsoryjny:
Ps 85
Werset przed Ewangelią:
-
Ewangelia:
Łk 5, 17-26

Patroni:

  • św. Leokadia,
  • św. Syr,
  • św. Gorgonia,
  • św. Cyprian,
  • bł. Jan Dydak (Juan Diego Cuauhtlatoatzin),
  • bł. Liboriusz Wagner,
  • św. Piotr Fourier,
  • bł. Bernard Maria od Jezusa {Cezar} Silvestrelli,
  • bł. Józef Ferrer Esteve,
  • bł. Ryszard de los Ríos Fabregat, Julian Rodríguez Sánchez i Józef Giménez López

Liturgia na dzień 2019-12-09:

Pierwsze czytanie

Iz 35, 1-10
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy. Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Szaronu. Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! Powiedzcie małodusznym: «odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto pomsta; przychodzi Boża odpłata; on sam przychodzi, by was zbawić».

Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło wykrzyknie. Bo trysną zdroje wód na pustyni i strumienie na stepie; spieczona ziemia zmieni się w pojezierze, spragniony kraj w krynice wód; a badyle w kryjówkach, gdzie legały szakale – w trzcinę i sitowie.

Będzie tam droga czysta, którą nazwą drogą świętą. Nie przejdzie nią nieczysty, gdy odbywa podróż, i głupi nie będą się tam wałęsać. Nie będzie tam lwa, ni zwierz najdzikszy nie wstąpi na nią ani się tam nie znajdzie, ale tamtędy pójdą wyzwoleni. Odkupieni przez Pana powrócą, przybędą na Syjon z radosnym śpiewem, ze szczęściem wiecznym na czołach; osiągną radość i szczęście, ustąpi smutek i wzdychanie.

Psalm responsoryjny

Ps 85
Ps 85 (84), 9ab i 10. 11-12. 13-14 (R.: por. Iz 35, 4d)
Oto Bóg przyjdzie, ażeby nas zbawić

Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: *
oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom.
Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie †
dla tych, którzy Mu cześć oddają, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi.

Oto Bóg przyjdzie, ażeby nas zbawić

Łaska i wierność spotkają się z sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

Oto Bóg przyjdzie, ażeby nas zbawić

Pan sam szczęściem obdarzy, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, *
a śladami Jego kroków zbawienie.

Oto Bóg przyjdzie, ażeby nas zbawić

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

-
Alleluja, alleluja, alleluja

Oto przyjdzie Król, Pan ziemi,
i zdejmie z nas jarzmo niewoli.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 5, 17-26
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Pewnego dnia, gdy Jezus nauczał, siedzieli tam też faryzeusze i uczeni w Prawie, którzy przyszli ze wszystkich miejscowości Galilei, Judei i z Jeruzalem. a była w Nim moc Pańska, tak że mógł uzdrawiać.

Wtem jacyś mężczyźni, niosąc na łożu człowieka, który był sparaliżowany, starali się go wnieść i położyć przed Nim. Nie mogąc w żaden sposób go przenieść z powodu tłumu, weszli na płaski dach i przez powałę spuścili go wraz z łożem na sam środek, przed Jezusa.

On, widząc ich wiarę, rzekł: «Człowieku, odpuszczone są ci twoje grzechy». Na to uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli się zastanawiać i mówić: «Kimże on jest, że wypowiada bluźnierstwa? Któż może odpuścić grzechy prócz samego Boga?»

Lecz Jezus przejrzał ich myśli i w odpowiedzi na nie rzekł do nich: «Co za myśli nurtują w sercach waszych? Cóż jest łatwiej powiedzieć: „Odpuszczone są ci twoje grzechy”, czy powiedzieć: „Wstań i chodź”?

Otóż żebyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» – rzekł do sparaliżowanego: «Mówię ci, wstań, weź swoje łoże i idź do domu!» I natychmiast wstał wobec nich, wziął łoże, na którym leżał, i poszedł do swego domu, wielbiąc Boga.

Wtedy zdumienie ogarnęło wszystkich; wielbili Boga i pełni bojaźni mówili: «Przedziwne rzeczy widzieliśmy dzisiaj».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Odwagi, nadchodzi Bóg

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Odwagi, nadchodzi Bóg

Dzisiejsze rozważania adwentowe kierują nas ku odpłacie, jaka przychodzi wraz z nadchodzącym Bogiem. Święty Jan Chrzciciel zapowiadając nadejście Tego, Któremu on sam nie jest godzien rozwiązać rzemyka u sandałów przepowiadał sąd Boży. Miał nadejść ten, który przesieje pszenicę i oddzieli ją od plew. Tymczasem czasy mesjańskie zaowocowały wielką eksplozją Bożego zmiłowania.
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam zadziwiającą scenę. Oto w próbie dotarcia do Jezusa ludzie demontują dach, aby sparaliżowanego spuścić na łożu wprost do Zbawiciela i w ten sposób wymóc niejako cud uzdrowienia. Jezus oczywiście przychodzi z pomocą człowiekowi, który przykuty do łóżka był zdany na łaskę innych ludzi.
Tym jednak co prawdziwie bulwersuje faryzeuszy jest rozgrzeszenie, jakiego udziela Zbawiciel choremu człowiekowi. Co więcej, uzdrowienie dokonuje się właśnie na znak, że Syn Człowieczy ma moc odpuszczania grzechów. Dla współczesnych Jezusowi brzmiało to jak bluźnierstwo. Nie było im w głowie przyznać nawet pośrednio, że Jezus jest Synem Bożym. Zatem dysponowanie prawem zastrzeżonym dla Najwyższego szybko wzbudziło pytanie, kim On jest.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jezu odpuszczając grzechy wyświadcza człowiekowi jeszcze większą łaskę niż ozdrowienie z paraliżu ciała. Stąd też ten cud nie tylko przynosi choremu ulgę, wychodzi naprzeciw jego oczekiwaniom i staraniom, ale udowadnia, że Ten, Który ma moc przywrócić sprawność ciała sparaliżowanemu, jest Tym, Który ma moc odpuszczać grzechy. W przeżywanym przez nas adwencie może zbyt mało miejsca poświęcamy refleksji nad łaską, jaką Bóg wyświadcza nam w sakramencie pokuty i pojednania. W naszej przedświątecznej gorączce, w oczekiwaniu na radosne święta Narodzenia Pańskiego warto pamiętać, że Jezu przychodzi na świat i staje się jednym z nas nie po to, abyśmy mogli spotkać się przy stole ziemskim, ale aby nasze miejsce przy stole uczty niebieskiej nie zostało na wieki puste.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy korzystam z daru łaski odpuszczenia grzechów?