Liturgia na dzień 2019-12-20:

Pierwsze czytanie

Iz 7, 10-14

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan przemówił do Achaza tymi słowami: «Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze!»

Lecz Achaz odpowiedział: «Nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę».

Wtedy rzekł Izajasz: «Słuchajcie więc, domu Dawidowy: Czyż mało wam uprzykrzać się ludziom, iż uprzykrzacie się także mojemu Bogu? Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel».

Psalm responsoryjny

Ps 24

Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6 (R.: por. 7c i 10b)
Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem on go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *
którego dusza nie lgnęła do marności.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Kluczu Dawida, który otwierasz bramy wiecznego królestwa,
przyjdź i wyprowadź z więzienia jeńca siedzącego w ciemnościach.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 26-38

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. a oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».

Wtedy odszedł od Niej Anioł.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Znak dany nam od Najwyższego

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Znak dany nam od Najwyższego

Przedziwne jest w naszym postępowaniu to, że z jednej strony domagamy się znaków od Boga, a nie zauważamy tych, które dzieją się na naszych oczach każdego dnia. Kiedy zaś Bóg interweniuje w sposób nadprzyrodzony w naszym życiu, po chwili uniesienia, obietnicach sięgających samego nieba, przychodzi jakieś znużenie, rezygnacja i powrót do stanu poprzedniego. Ludzie oczekiwali i wypatrywali znaków z nieba od dawien dawna. Wiele zjawisk niezrozumiałych, choć przy dzisiejszym stanie wiedzy wytłumaczalnych, niejednokrotnie traktowano jako zapowiedź czegoś niezwykłego. Kiedy jednak popatrzymy na otaczający nas świat, pełen prawdziwych cudów natury, gdy zatopimy się w modlitwie i zejdziemy w głąb zakamarków naszej duszy, dostrzeżemy, że prawdziwym znakiem danym nam od Boga może być każdy dzień i każda chwila naszego życia.
Zachariasz i Elżbieta dostali znak od Boga, a mimo to trzeba było, aby ów kapłan starego przymierza zamilkł aż do narodzin tak oczekiwanego syna, by uwierzył, że Bóg prawdziwie daje mu znak, iż spełni jedną z jego największych próśb. Maryja, mimo, że nie oczekiwała szczególnego znaku, również dostępuje wizyty posłańca z nieba. Ten zwiastuje jej rzeczy, o których w pokorze swego serca nigdy wcześniej zapewne nawet nie pomyślała. Teraz jednak daje posłuch posłańcowi z nieba i odpowiada „tak” na głos Bożego powołania.
Gdybyśmy korzystając z tych ostatnich dni adwentu zatrzymali się choć na chwilę, odłożyli na bok gorączkę przedświątecznych porządków czy zakupów i spróbowali dostrzec znaki, jakie Bóg dał i daje nam życiu, jakże inaczej przeżylibyśmy nadchodzące Boże Narodzenie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nasze życie, jakkolwiek nie biegło by skomplikowanymi i krętymi drogami, jest wielkim znakiem danym nam od Boga. Ludzie, których mamy obok siebie, czas, jakie spędzamy sam na sam ze sobą. Chwile modlitwy, przeżywany adwent czy zbliżające się święta. Bóg we wszystkim, co nas spotyka ma nam tak wiele do powiedzenia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy słucham Boga i dostrzegam Jego znaki?