21
grudnia
sobota
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Piotra Kanizjusza, prezbitera i doktora Kościoła
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Pnp 2,8-14
Psalm responsoryjny:
Ps 33
Drugie czytanie:
So 3,14-18a
Ewangelia:
Łk 1,39-45

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-12-21:

Pierwsze czytanie

Pnp 2,8-14
Czytanie z Pieśni nad Pieśniami

Głos mojego ukochanego! Oto on! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach. Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty.

Miły mój odzywa się i mówi do mnie: «Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Bo oto minęła już zima, deszcz ustał i przeszedł. Na ziemi widać już kwiaty, nadszedł czas przycinania drzew, i głos synogarlicy już słychać w naszej krainie. Figowiec wydał zawiązki owoców i winne krzewy kwitnące już pachną.

Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Gołąbko ma, ukryta w rozpadlinach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku».

Psalm responsoryjny

Ps 33
Ps 33 (32), 2-3. 11-12. 20-21 (R.: por. 3a)
Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.
Śpiewajcie Mu pieśń nową, *
pełnym głosem śpiewajcie Mu wdzięcznie.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.
Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który on wybrał na dziedzictwo dla siebie.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Dusza nasza oczekuje Pana, *
on jest naszą pomocą i tarczą.
Raduje się w Nim nasze serce, *
ufamy Jego świętemu imieniu.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Drugie czytanie

So 3,14-18a
Czytanie z Księgi proroka Sofoniasza
[do wyboru zamiast czytania z Pieśni nad Pieśniami]

Wyśpiewuj, Córo Syjońska! Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem! Oddalił Pan wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela; Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego.

Owego dnia powiedzą Jerozolimie: «Nie bój się, Syjonie! Niech nie słabną twe ręce!» Pan, twój Bóg, jest pośród ciebie, Mocarz, który zbawia, uniesie się weselem nad tobą, odnowi cię swoją miłością, wzniesie okrzyk radości.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Emmanuelu, nasz Królu i Prawodawco,
przyjdź nas zbawić, nasz Panie i Boże.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1,39-45
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Spotkanie świętych

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Spotkanie świętych

Dzisiejsza Ewangelia, poprzedzająca ostatnią, czwartą niedzielę adwentu ukazuje nam wspaniałe spotkanie świętych. Maryja, najświętsza z istot ludzkich z Jezusem Synem Bożym pod swoim sercem odwiedza swą kuzynkę, świętą Elżbietę, pod której sercem dorasta do narodzin św. Jan Chrzciciel. W tym cudownym spotkaniu nie tylko matki dzielą się radością z powodu tego, co stało się w ich życiu i jak Bóg okazał zmiłowanie swojemu ludowi. Oto na głos Maryi pod sercem św. Elżbiety porusza się z radości maleńki Jan Chrzciciel. Radość, jaka wkrótce stanie się udziałem ludu Izraela teraz już przeżywana jest w tej wspaniałej wspólnocie świętych.
Nawiedzenie świętej Elżbiety stanowi także dla nas zachętę do wzajemnej służby w Imię Boże, ale także stanowi dla nas przypomnienie, że pójście za głosem Boga sprawia, iż nawet wobec zewnętrznych trudności raduje się serce człowieka. Jeśli mówimy Bogu „tak”, On sam jest z nami i prowadzi nas drogami zbawienia. Maryja idąc w góry wykazuje się niezwykłym hartem ducha. Sama, w stanie błogosławionym zdąża jakże wymagającą drogą na spotkanie kuzynki, która w danej chwili bardziej niż ona potrzebuje wsparcia i pomocy.
My sami na co dzień mało zdajemy sobie sprawę z tego, że świętość prowadzi by bliźnim, a następnie do przeżywania radości ze spotkania w gronie świętych. Kiedy nasz czas, nasze poświęcenie staje się darem, zwłaszcza darem ofiarowanym komuś, kto też kocha Boga i pragnie mu służyć, radość z takiej służby jest podwójna.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nasz tegoroczny adwent wkracza w ostatnią fazę. Już jutro czwarta niedziela adwentu. Powraca jak bumerang pytanie, czy dobrze przygotowaliśmy się na spotkanie ze Zbawicielem, czy jutro, kiedy pójdziemy na niedzielną Eucharystię w naszych sercach będzie mógł już zamieszkać Zbawiciel, a spotkanie drugiego człowieka, naszego brata czy siostry w wierze będzie choć trochę przypominało spotkanie świętych, które cudownie rysuje nam dzisiejsza Ewangelia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy przeżywam radość ze spotkania z braćmi i siostrami w wierze?