Liturgia na dzień 2020-01-03:

Pierwsze czytanie

1 J 2, 29 - 3, 6

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Jeżeli wiecie, że Bóg jest sprawiedliwy, to uznajcie również, że każdy, kto postępuje sprawiedliwie, pochodzi od Niego.

Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi, i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.

Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest.

Każdy zaś, kto pokłada w Nim tę nadzieję, uświęca się, podobnie jak on jest święty. Każdy, kto grzeszy, dopuszcza się bezprawia, ponieważ grzech jest bezprawiem.

Wiecie, że on się objawił po to, aby zgładzić grzechy, w Nim zaś nie ma grzechu. Ktokolwiek trwa w Nim, nie grzeszy, żaden zaś z tych, którzy grzeszą, nie widział Go ani Go nie poznał.

Psalm responsoryjny

Ps 98

Ps 98 (97), 1bcde. 3c-4. 5-6
Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, *
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy.
Przy trąbach i przy głosie rogu, *
na oczach Pana, Króla, się radujcie.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 1, 14a. 12a

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami.
Wszystkim, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

J 1, 29-34

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi».

Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Boża sprawiedliwość

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Boża sprawiedliwość

Boża sprawiedliwość, o której mówi dzisiejsze pierwsze czytanie jest cnotą, która zawsze była mocno akcentowana. W głównych prawdach wiary mówimy, że Bóg jest Sędzią Sprawiedliwym, Który za dobre wynagradza a za złe karze. Dziś żyjemy w czasach, kiedy mówienie o Bożej sprawiedliwości jest niemodne. Wręcz unika się akcentowania tego przymiotu Boga, akcentując ze wszech miar miłosierdzie. Jest to zrozumiałe, wszak gdyby Pan Bóg miał nas sądzić wyłącznie według sprawiedliwości, a nie miłosierdzia, nikt z nas nie znalazłby ratunku przed Bożym Obliczem.
Sprawiedliwość Boża jednak nie przestaje obowiązywać. Św. Jan Chrzciciel, który głosił chrzest nawrócenia zaczął swoje przepowiadanie od głoszenia Bożej sprawiedliwości. Stąd na dalszym etapie swej działalności wydawał się wyraźnie zaskoczony, kiedy słyszał nie od dokonywaniu sądu przez Zbawiciela, ale o licznych uzdrowieniach, cudach, zdroju łask, jakie spływały na współczesnych Jezusowi.
Zapowiedź sądu, tak w ustach Jana Chrzciciela, jak i słowa miłosierdzia płynące od samego Zbawiciela, stanowią jedną całość. Oderwanie miłosierdzia od sprawiedliwości we współczesnych czasach wydaje się niekiedy bardziej groźne od oderwania sprawiedliwości od miłosierdzia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Świadectwo Jana Chrzciciela zapowiada obecność Bożego Syna pośród swego ludu. Jezus przyszedł na świat, nie aby go potępić, ale aby go zbawić. Stąd też ów ogrom miłosierdzia i litowania się nad ludem, który jest jak owce bez pasterza. Jednak sam Pan Jezus dokonując rozlicznych cudów i przebaczając grzechy, co spotykało się z oburzeniem faryzeuszy i uczonych w Piśmie, zapowiadał, że przyjdzie taki dzień, kiedy trzeba będzie zdać sprawę z całego swojego życia. Zapominanie o sprawiedliwości, potępianie tych, którzy ją głoszą, urąga samemu Bogu. On jest miłosierny, ale my gardząc Jego miłosierdziem skazujemy się na wyrok Jego sprawiedliwości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam o Bożej sprawiedliwości?