14
stycznia
wtorek
I Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
1 Sm 1, 9-20
Psalm responsoryjny:
1 Sm 2, 1bcde. 4-5. 6-7. 8abcd (R.: por. 1b)
Werset przed Ewangelią:
1 Tes 2, 13
Ewangelia:
Mk 1, 21-28

Patroni:

  • św. Potitus,
  • św. Glyceriusz,
  • św. Feliks,
  • św. Makryna,
  • św. Męczennicy Raithi na górze Synaj,
  • św. Nino,
  • św. Firmin,
  • św. Eufrazjusz,
  • św. Datius,
  • św. Fulgencjusz,
  • bł. Odo z Novary,
  • bł. Odoryk Mattiuzzi z Portunaone,
  • bł. Piotr Donders

Liturgia na dzień 2020-01-14:

Pierwsze czytanie

1 Sm 1, 9-20
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Gdy w Szilo skończono ucztę po ofierze, Anna wstała. A kapłan Heli siedział na krześle przed bramą przybytku Pańskiego. Ona zaś smutna na duszy zanosiła do Pana modlitwy i płakała rzewnie. Złożyła również ślub, mówiąc:

«Panie Zastępów! Jeżeli łaskawie wejrzysz na poniżenie służebnicy twojej i wspomnisz na mnie, i nie zapomnisz służebnicy twojej, i dasz mi potomka płci męskiej, to oddam go Panu po wszystkie dni jego życia, a brzytwa nie dotknie jego głowy».

Gdy tak żarliwie się modliła przed obliczem Pana, Heli przyglądał się jej ustom. Anna zaś mówiła tylko w głębi swego serca, poruszała wargami, lecz głosu nie było słychać. Heli sądził, że była pijana. Heli odezwał się do niej: «Dokąd będziesz pijana? Wytrzeźwiej od wina!»

Anna odrzekła: «Nie, panie mój. Jestem nieszczęśliwą kobietą, a nie upiłam się winem ani sycerą. Wylałam duszę moją przed Panem. Nie uważaj swej służebnicy za córkę Beliala, gdyż z nadmiaru zmartwienia i boleści duszy mówiłam cały czas».

Heli odpowiedział: «Idź w pokoju, a Bóg Izraela niech spełni prośbę, jaką do Niego zaniosłaś».

Odpowiedziała: «Obyś darzył życzliwością twoją służebnicę!» I odeszła ta kobieta: jadła i nie miała już twarzy tak smutnej jak przedtem.

Wstali o zaraniu i oddawszy pokłon Panu, wrócili i udali się do domu swego w Rama. Elkana zbliżył się do swojej żony, Anny, a Pan wspomniał na nią. Anna poczęła i po upływie dni urodziła syna, i nazwała go imieniem Samuel, ponieważ mówiła: «Uprosiłam go u Pana».

Psalm responsoryjny

1 Sm 2, 1bcde. 4-5. 6-7. 8abcd (R.: por. 1b)
Całym swym sercem raduję się w Panu

Moje serce raduje się w Panu, *
dzięki Niemu moc moja wzrasta.
Szeroko otwarłam usta przeciw moim wrogom, *
bo cieszyć się mogę Twoją pomocą.

Całym swym sercem raduję się w Panu

Łuk potężnych się łamie, *
a mocą przepasują się słabi.
Syci za chleb się najmują, głodni zaś odpoczywają, *
niepłodna rodzi siedmioro, a matka wielu dzieci usycha.

Całym swym sercem raduję się w Panu

Pan daje śmierć i życie, *
wtrąca do otchłani i z niej wyprowadza.
Pan czyni ubogim lub bogatym, *
poniża i wywyższa.

Całym swym sercem raduję się w Panu

Biedaka z prochu podnosi, *
z błota dźwiga nędzarza,
by go wśród książąt posadzić *
i dać mu tron chwały.

Całym swym sercem raduję się w Panu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 Tes 2, 13
Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjmijcie słowo Boże nie jako słowo ludzkie,
ale jak jest naprawdę, jako słowo Boga.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 1, 21-28
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

W Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.

Był właśnie w ich synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: «Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boga».

Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego! » Wtedy duch nieczysty zaczął nim miotać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.

A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: «Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne». I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Nauka godna wiary

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Nauka godna wiary

Co właściwie wydarzyło się tam, w Kafarnaum, że wzbudziło takie poruszenie wśród ludu? Wszak słuchający Jezusa rodacy musieli słyszeć wcześniej o cudownych wydarzeniach, jakie działy się za sprawą Jezusa. Wieść, jaką rozpuścili po uwolnieniu opętanego dokładnie jednak opisuje powód ich zdumienia. Ludzie, którzy od młodości czytali i słuchali Mojżesza i proroków, pobożnie przytakiwali na nauki płynące z synagogi teraz znaleźli się w sytuacji, gdzie ta nauka została połączona z mocą Tego, od Którego pochodzi.
Łatwo jest przepowiadać nawet najpiękniejsze i najbardziej wzniosłe rzeczy. Nie jest trudno wierzyć, kiedy jest się wychowanym w wierze i przyzwyczajonym od dziecka do praktyk religijnych. Jednak doświadczyć mocy Bożej, przekonać się na własne oczy, że to, w co teoretycznie wierzę, ma swoje potężne praktyczne następstwa, wymaga od człowieka zdania sobie sprawy, że wiara tom nie wymyślone mity ani legendy, ale krok w kierunku rzeczywistości, której nie możemy poznać w sposób doświadczalny, właściwy nauce, ale jednako prawdziwej i realnej.
Nauka z mocą. Cóż to oznacza jak nie to, że taka wiara została potwierdzona domaga się od nas odpowiedzi życia? Współczesny człowiek chętnie wierzy w wiele różnych rzeczy. Niestety coraz mniej w te, za którymi kryje się duchowa rzeczywistość obecności Boga w naszym życiu. Współczesny człowiek zatem tworzy sobie swoją własną religię, stojącą coraz częściej w opozycji do chrześcijaństwa. Wierzy, że może wybierać sobie lub zmieniać płeć. Wierzy, że ma wpływ na procesy, które na długo przed pojawieniem się człowieka na ziemi kształtowały klimat naszej planety i sprawiały, że zmieniały się epoki i miejsca, gdzie możliwe było życie. Współczesny człowiek wreszcie uwierzył w rzecz najbardziej brzemienną w skutkach, a mianowicie, że może osiągnąć szczęście bez Boga.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jak więc odpowiedzieć dziś na naukę, za którą kryje się przeogromna moc Boża? Jezus nakazał swoim uczniom iść na cały świat i nauczać. Głosić Dobrą Nowinę i chrzcić w Imię Trójjedynego Boga. W czasie Ostatniej Wieczerzy polecił czynić to, co On uczynił na Jego Pamiątkę. Innym,i słowy, zostawił nam, Jego uczniom tę właśnie naukę z mocą oraz moc płynącą z sakramentów Kościoła. Jeśli zatem nie chcemy powtórzyć błędów mieszkańców Kafarnaum – Miasta Jezusa, trzeba nam z pokorą przyjąć i wypełnić słowa Dobrej Nowiny. Trzeba pójść za głosem Zbawiciela, bo On ma słowa życia wiecznego, a nauka którą głosi godna jest wiary.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Za czyją nauką idę w moim życiu?