26
stycznia
niedziela
III Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Iz 8, 23b – 9, 3
Psalm responsoryjny:
Ps 27
Drugie czytanie:
1 Kor 1, 10-13. 17
Werset przed Ewangelią:
Mt 4, 23
Ewangelia:
Mt 4, 12-23

Patroni:

  • św. Tymoteusz i Tytus,
  • św. Teogenes,
  • św. Paula,
  • św. Ksenofon, Maria, Jan i Arkadiusz ,
  • św. Alberyk,
  • św. Augustyn {Eystein} Erlandssón,
  • bł. Maria de la Dive,
  • bł. Michał Kozal

Liturgia na dzień 2020-01-26:

Pierwsze czytanie

Iz 8, 23b – 9, 3
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i krainę Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje drogę do morza, wiodącą przez Jordan, krainę pogańską. Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują w żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy, jak w dniu porażki Madianitów.

Psalm responsoryjny

Ps 27
Ps 27 (26), 1bcde. 4. 13-14 (R.: 1b)

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

Pan moim światłem i zbawieniem moim

O jedno tylko Pana proszę i o to zabiegam, †
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu *
po wszystkie dni mego życia,
abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Drugie czytanie

1 Kor 1, 10-13. 17
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Upominam was, bracia, w imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa, abyście żyli w zgodzie i by nie było wśród was rozłamów; abyście byli jednego ducha i jednej myśli. Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: «Ja jestem od Pawła, a ja od Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa». Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?

Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 23
Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 4, 12-23
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».

Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim.

A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.

I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

[Wersja krótsza: Mt 4, 12-17]
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».

Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wezwani do nawrócenia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wezwani do nawrócenia

Od momentu wystąpienia św. Jana Chrzciciela nad Jordanem, poprzez całą działalność publiczną Zbawiciela wezwanie do nawrócenia było integralną częścią przepowiadania. Dążenie do życia według Bożego Prawa było trwałą tendencją uczniów Mistrza z Nazaretu. Oczywiście chrześcijaństwo nie oznacza wyznawania jakiejś filozofii samodoskonalenia, wyzwalania w sobie jakichś tajemniczych mocy czy energii. Wezwanie do nawrócenia jest wezwaniem do życia w świętości życia. Jezus Chrystus jest Światłością Świata. Czy zatem można sobie wyobrazić życie w światłości i postępowanie takie, jakby człowiek umiłował ciemności grzechu?
Jezus daje nam zbawienie. On sam wyzwolił nas z mocy zła i dlatego wezwani jesteśmy do życia w światłości. Ciągle mamy się nawracać. Poprawiać i doskonalić, ale nasz\\e doskonalenie, nasze postępowanie w światłości jest odpowiedzią na miłość Zbawiciela, jest podążaniem za Mistrzem, gdyż uczeń nie może iść inną drogą niż kroczy jego Mistrz. Ten, kto ujrzał Króla Światłości nie może dalej skrywać się w ciemności.
Jezus głosząc konieczność nawrócenia pragnie, abyśmy wydawali owoce godne nauki, za którą poszliśmy. Zbawiciel wyposaża więc swoich uczniów w moc, która w sposób widzialny pokaże co znaczy zostać uwolnionym od niemocy duszy i ciała. Wszak wszystko co istnieje ma zostać odnowione w Chrystusie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My sami także jesteśmy wezwani do nawrócenie. Choć na świecie wciąż jest wielu, którzy chcieliby wykreślić z nauki Kościoła to wezwanie, my jesteśmy świadomi treści Dobrej Nowiny. Nasze nawrócenie oznacza pójście za Chrystusem. Wyrzeczenie się grzechu i życie w wolności Dzieci Bożych.
PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy świadom jestem konieczności nawrócenia?