12
lutego
środa
V Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
1 Krl 10, 1-10
Psalm responsoryjny:
Ps 37 (36), 5-6. 30-31. 39-40 (R.: por. 30a)
Werset przed Ewangelią:
J 17, 17ba
Ewangelia:
Mk 7, 14-23

Patroni:

  • Męczennicy z Abitynii {Cartagina},
  • św. Eulalia,
  • św. Melecjusz,
  • św. Benedykt,
  • św. Antoni Cauleas,
  • bł. Humbelina,
  • św. Ludan,
  • bł. Tomasz Hemmerford, Jakub Fenn, Jan Nutter, Jan Munden i Jerzy Haydock

Liturgia na dzień 2020-02-12:

Pierwsze czytanie

1 Krl 10, 1-10
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Królowa Saby, usłyszawszy o rozgłosie Salomona, przybyła, aby go osobiście wypróbować przez roztrząsanie trudnych zagadnień. Przyjechała więc do Jerozolimy ze świetnym orszakiem i wielbłądami, dźwigającymi wonności i bardzo dużo złota oraz drogocennych kamieni. Następnie przyszła do Salomona i odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co ją nurtowało. Salomon zaś udzielił jej wyjaśnień we wszystkich zagadnieniach przez nią poruszonych. Nie było zagadnienia, którego król by nie znał i którego by jej nie wyjaśnił.

Gdy królowa Saby ujrzała całą mądrość Salomona oraz pałac, który zbudował, jak również zaopatrzenie jego stołu w potrawy i napoje, i mieszkanie jego dworu, stanowiska usługujących mu, ich szaty, jego podczaszych, jego całopalenia, które składał w świątyni Pańskiej, wówczas wpadła w zachwyt. Dlatego przemówiła do króla:

«Prawdziwa była wieść, którą usłyszałam w moim kraju o twoich dziełach i o twej mądrości. Jednak nie dowierzałam tym wieściom, dopóki sama nie przyjechałam i nie zobaczyłam na własne oczy, że nawet połowy mi nie powiedziano. Przewyższyłeś mądrością i powodzeniem wszelkie pogłoski, które usłyszałam.

Szczęśliwe twoje żony, szczęśliwi twoi słudzy! Oni stale znajdują się przed twoim obliczem i wsłuchują się w twoją mądrość! Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg twój, za to, że upodobał sobie ciebie, aby cię osadzić na tronie Izraela; z miłości, jaką żywi Pan względem Izraela na wieki, ustanowił ciebie królem dla wykonywania prawa i sprawiedliwości».

Następnie dała królowi sto dwadzieścia talentów złota i bardzo dużo wonności oraz drogocennych kamieni. Nigdy nie przyniesiono więcej wonności od tych, które królowa Saby dała królowi Salomonowi.

Psalm responsoryjny

Ps 37 (36), 5-6. 30-31. 39-40 (R.: por. 30a)
Słowa mądrości głosi sprawiedliwy

Powierz Panu swą drogę, *
zaufaj Mu, a On sam będzie działał.
On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, *
a prawość twoja jak blask południa.

Słowa mądrości głosi sprawiedliwy

Usta sprawiedliwego głoszą mądrość, *
a język jego mówi to, co słuszne.
Prawo Boże jest w jego sercu *
i nie zachwieją się jego kroki.

Słowa mądrości głosi sprawiedliwy

Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana, *
On ich ucieczką w czasie utrapienia.
Pan ich wspomaga i wyzwala, †
wyzwala od występnych i zachowuje, *
On bowiem jest ich ucieczką.

Słowa mądrości głosi sprawiedliwy

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 17, 17ba
Alleluja, alleluja, alleluja

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 7, 14-23
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego:

«Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»

Gdy się oddalił od tłumu i wszedł do domu, uczniowie pytali Go o tę przypowieść. Odpowiedział im: «I wy tak niepojętni jesteście? Nie rozumiecie, że nic z tego, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może uczynić go nieczystym; bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka, i zostaje wydalone na zewnątrz». Tak uznał wszystkie potrawy za czyste.

I mówił dalej: «Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wnętrze człowieka

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wnętrze człowieka

Problem wierności Bożemu prawu po raz kolejny wybrzmiewa dziś na kartach Pisma Świętego. Co ciekawe, nauka ta kierowana była do ludzi, którzy tak bardzo chcieli wdrożyć w życie wszystko, co Bóg wymagał od swojego ludu, że mnożyli przykazania, wypracowali bogatą tradycję towarzyszącą nauce Bożej, aż wreszcie zaczęli bardziej akcentować, to, co zewnętrzne pomijając to co najistotniejsze. Dlatego właśnie Pan Jezus zarówno w przypowieściach jak i w krytyce pod adresem uczonych w Piśmie i faryzeuszy zarzuca im nie tyle odejście od Prawa i Proroków, co przewartościowane całej nauki Bożej, akcentowanie własnych nauk, kosztem Bożych przykazań.
Bóg zwracał się zawsze do ludzi w prostych słowach. Objawiał się patriarchom i prorokom. Mówił do swego ludu Izraela za pośrednictwem wybranych osób, które najprościej jak umiały wykładały wolę Bożą. Kiedy zatem cała tradycja jaką miał lud Izraela zaczęła zastępować to, co najistotniejsze? Czy nie wówczas, gdy ludzie zaczęli pomijać sens Bożych przykazań a skupili się na dostosowaniu przykazań do własnego życia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Niestety my dzisiaj powtarzamy błędy tych, którzy odrzucili naukę Zbawiciela. Chętnie przyznawalibyśmy się do Jezusa, gdyby popierał nasze pomysły na życie. Powołujemy się na Ewangelię, gdy w jakiś nawet pośredni sposób możemy poprzeć nią głoszone przez nas tezy. Niestety coraz mniej sięgamy do niej z pokorą, aby zacząć dostosowywać do niej nasze życie. Zapominamy, że cała nauka Boża ma przesłanie, które ma nas prowadzić drogami zbawienia na spotkanie z Najwyższym.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem wierny nauce Ewangelii?