4
marca
środa
Święto św. Kazimierza, królewicza
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Syr 51, 13-20
Psalm responsoryjny:
Ps 15
Drugie czytanie:
Flp 3, 8-14
Werset przed Ewangelią:
J 15, 16
Ewangelia:
J 15, 9-17

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-03-04:

Pierwsze czytanie

Syr 51, 13-20
Czytanie z Mądrości Syracha

Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie. U bram świątyni prosiłem o nią i aż do końca szukać jej będę. W jej rozkwicie, jakby dojrzewającego winogrona, rozradowało się nią me serce, noga moja wstąpiła na prostą drogę, od młodości mojej idę jej śladami. Nakłoniłem tylko trochę ucha, a już ją otrzymałem i znalazłem dla siebie rozległą wiedzę. Postąpiłem w niej, a Temu, który mi dał mądrość, chcę oddać chwałę. Postanowiłem bowiem wprowadzić ją w czyn, zapłonąłem gorliwością o dobro i nie doznam wstydu. Dusza moja walczyła o nią i z całą starannością usiłowałem zachować Prawo; ręce wyciągałem w górę, a błędy przeciwko niej opłakiwałem. Skierowałem ku niej moją duszę i znalazłem ją dzięki oczyszczeniu; z nią od początku otrzymałem rozum, dlatego nie będę opuszczony.

Psalm responsoryjny

Ps 15
Ps 15 (14), 1b-2. 3 i 4b. 4c-5 (R.: por. 1b)

Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie, *
kto zamieszka na Twej górze świętej?
Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie *
i mówi prawdę w swym sercu.

Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Kto swym językiem oszczerstw nie głosi, *
kto nie czyni bliźniemu nic złego
i nie ubliża swoim sąsiadom, *
ale szanuje tego, który oddaje cześć Bogu.

Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Kto dotrzyma przysięgi niekorzystnej dla siebie, *
kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. *
Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Drugie czytanie

Flp 3, 8-14
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian
[Czytanie do wyboru w kościołach, w których obchodzi się święto]

Bracia:

Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana.

Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa i znalazł się w Nim – nie mając mojej sprawiedliwości, pochodzącej z Prawa, lecz Bożą sprawiedliwość, otrzymaną dzięki wierze w Chrystusa, sprawiedliwość pochodzącą od Boga, opartą na wierze – przez poznanie Go: zarówno mocy Jego zmartwychwstania, jak i udziału w Jego cierpieniach – w nadziei, że upodabniając się do Jego śmierci, dojdę jakoś do pełnego powstania z martwych.

Nie mówię, że już to osiągnąłem i już się stałem doskonały, lecz pędzę, abym też to zdobył, bo i sam zostałem zdobyty przez Chrystusa Jezusa.

Bracia, ja nie sądzę o sobie samym, że już zdobyłem, ale to jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę, w Chrystusie Jezusie.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 16
Chwała Tobie, Królu wieków [lub, gdy święto przypada poza Wielkim Postem: Alleluja, alleluja, alleluja]

Daję wam przykazanie nowe,
abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.

Chwała Tobie, Królu wieków [Alleluja]

Ewangelia

J 15, 9-17
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości.

To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.

To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.

Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wytrwać w Bożej miłości

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wytrwać w Bożej miłości

Czy możliwe jest wytrwanie w dobrym? Z całą pewnością nie jest łatwe. Wszak nawet Apostoł zauważa, że widzi i wie, co jest dobre, a przychodzi mu wybierać to co złe. Dlatego też aby poznawać prawdę i wybierać to co dobre trzeba nam umiłować Bożą Mądrość. Ta mądrość nie jest jedynie prostą wiedzą i nie sprowadza się do prostego rozrachunku czynienia więcej dobra niż zła w życiu. Prawdziwa Mądrość bowiem owszem, odwołuje się do darów rozumu i mądrości, jakie otrzymaliśmy od Boga, ale hartuje się w modlitwie i utrwala poprzez trwanie na kolanach przed Bogiem.
Nie można przecież szukać prawdziwej mądrości i jednocześnie odrzucać lub nawet odsuwać od siebie Stwórcę, od Którego pochodzi wszelka mądrość. Dziś, kiedy obchodzimy święto świętego Kazimierza królewicza warto przypomnieć nam wszystkim, że reguły Bożej mądrości są takie same dla poddanych i władców, prostego ludu i rządzących, uczonych i niewykształconych. Mądrość Boża bowiem odwołuje się do uznania za Pana świata Tego, od Którego wszystko pochodzi. Chcąc być prawdziwie mądrym, trzeba stać się przyjacielem Boga.
Kiedy wydawało nam się, że otrząsnęliśmy się po latach z nieludzkiego systemu, chcieliśmy aby prawa i zasady panujące w naszej ojczyźnie były sprawiedliwe i słuszne. Szybko jednak zapomnieliśmy, że nawet stare polskie przysłowie mówi, iż bez „Boga ani do proga.” Zapomnieliśmy, że były już nawet imperia i potęgi, które miały trwać wieczność, ale upadały ukazując słabość człowieka skupionego na samym sobie i zapominającego o odwiecznych prawach ustanowionych przez Boga i wpisanych w naturę człowieka.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Prawdziwa mądrość łączy się z miłością. Dotyka prawdy, aby poprzez nią poznać i w wolności wybrać to, co właściwe i dobre. Sama wiedza, bez zasad moralnych tak jak władza bez odniesienia do Boga zawsze zabrnie w ślepy zaułek, przymnażając jedynie cierpienia i potęgując ludzką słabość. Warto więc brać przykład ze świętych. Warto poświęcić Bogu wszystko, aby wszystko otrzymać od Niego w owym dniu, kiedy decydowały się będą nasze losy na wieczność.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że jestem poddanym Chrystusa?