Liturgia na dzień 2020-03-05:

Pierwsze czytanie

Est 4, 17k. l-m. r-u

Czytanie z Księgi Estery

Królowa Estera zwróciła się do Pana, przejęta niebezpieczeństwem śmierci. I błagała Pana, Boga Izraela, mówiąc: «Panie mój, Królu nasz, Ty jesteś jedyny, wspomóż mnie samotną, niemającą poza Tobą wspomożyciela, bo niebezpieczeństwo jest niejako w mojej ręce. Słyszałam od młodości mojej w pokoleniu moim ojczystym, że Ty, Panie, wybrałeś Izraela spośród wszystkich narodów i ojców naszych ze wszystkich ich przodków na wieczyste dziedzictwo i uczyniłeś im wszystko, co zapowiedziałeś.

Wspomnij, Panie, daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia i dodaj mi odwagi, Królu bogów i Władco nad wszystkimi władcami. Włóż stosowną mowę w moje usta przed obliczem lwa i zwróć jego serce ku nienawiści do wroga naszego, aby zginął on sam i ci, którzy są z nim jednej myśli.

Wybaw nas ręką Twoją i wspomóż mnie opuszczoną i niemającą nikogo poza Tobą, Panie, który wiesz wszystko».

Psalm responsoryjny

Ps 138

Ps 138 (137), 1b-2a. 2b-3. 7e-8 (R.: por. 3a)
Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.

Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, *
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy.

Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

Wybawia mnie Twoja prawica. *
8 Pan za mnie wszystkiego dokona.
Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk swoich.

Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 51 (50), 12a. 14a

Chwała Tobie, Słowo Boże

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste
i przywróć mi radość Twojego zbawienia.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 7, 7-12

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą.

Gdy któregoś z was syn prosi o chleb, czy jest taki, który poda mu kamień? Albo gdy prosi o rybę, czy poda mu węża? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym, którzy Go proszą.

Wszystko więc, co chcielibyście, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie. Albowiem to jest istota Prawa i Proroków».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Bezpieczni w ręku Boga

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Bezpieczni w ręku Boga

Kiedy sięgamy po lekturę Pisma świętego, natykamy się w wielu miejscach na przestrogę, że złudne jest pokładanie nadziei w człowieku. Wszystko jedno, czy owym człowiekiem jest bliska osoba, władca czy sąsiednie imperium, mające zagwarantować pokój i bezpieczeństwo. Jedynym, który ma nasze losy w swojej dłoni jest Pan Świata. Dzisiejsze pierwsze czytanie pokazuje, że nawet królowa aby móc wykorzystać wszystkie swoje możliwości i przyjść z pomocą swojemu ludowi ucieka się pod obronę Najwyższego.
Jezus zachęca nas do wytrwałej modlitwy. Prośby skierowane do Boga docierają skutecznie przed Tron Jego Majestatu. Jednak Boga nie można sprowadzić do urzędnika czy nawet ziemskiego władcy, który wysłuchuje naszych próśb i trzeba koniecznie coś mu udowodnić, do czegoś przekonać, aby wygrać spór ze swoim przeciwnikiem. Jezus zaraz po słowach dotyczących modlitwy, po argumentacji, że Bóg nie jest głuchy na potrzeby swojego ludu dodaje słowa, które na pierwszy rzut oka nieco dostają od całego kontekstu. Zbawiciel zachęca bowiem do takiego postępowania, jakiego sami chcielibyśmy doświadczyć od innych.
Kontynuując jednak refleksje nad naszym ludzkim losem warto zauważyć, że znaczna część naszych próśb zanoszonych do Boga mogłaby być spełniona, gdybyśmy tylko zachowali tę jedną jedyną zasadę. Postępowali względem innych tak, jak sami chcemy aby wobec nas postępowano.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nasze prośby, skargi i zażalenia składane przed Obliczem Najwyższego w jakże wielkiej części dotyczą spraw związanych z innymi ludźmi. Skarżymy się na niesprawiedliwość, ale sami dalecy jesteśmy od praktykowania tej cnoty, oczekujemy miłosierdzia, domagając się w stosunku do innych surowości, wierzymy, że Bóg może wszystko, ale sprzymierzamy się z grzesznikami, aby otrzymać drobne korzyści. Ten Wielki Post jest dla nas czasem zastanowienia i refleksji.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Komu tak naprawdę ufam i w kim pokładam nadzieję?