7
marca
sobota
Wspomnienie świętych męczennic Perpetuy i Felicyty
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Pwt 26, 16-19
Psalm responsoryjny:
Ps 119 (118), 1-2. 4-5. 7-8 (R.: por. 1)
Werset przed Ewangelią:
2 Kor 6, 2b
Ewangelia:
Mt 5, 43-48

Patroni:

  • św. Perpetua i Felicyta,
  • św. Satyr, Saturnin, Rewokat i Secundyn,
  • św. Eubuliusz,
  • św. Bazyli, Eugeniusz, Agathodorus, Elpidiusz, Eteriusz, Kapito i Efrym ,
  • św. Paweł Prosty,
  • św. Gaudiosus,
  • św. Ardo Smaragdus,
  • św. Paweł,
  • bł. Jan Larke i Jan Ireland,
  • św. Teresa Małgorzata Redus

Liturgia na dzień 2020-03-07:

Pierwsze czytanie

Pwt 26, 16-19
Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:

«Dziś Pan, Bóg twój, rozkazuje ci wykonać te prawa i nakazy. Przestrzegaj ich, wypełniaj z całego swego serca i z całej duszy.

Dziś uzyskałeś od Pana oświadczenie, iż będzie dla ciebie Bogiem, o ile ty będziesz chodził Jego drogami, przestrzegał Jego praw, poleceń i nakazów oraz słuchał Jego głosu.

A Pan uzyskał to, że ty będziesz, jak ci zapowiedział, ludem stanowiącym szczególną Jego własność, i będziesz przestrzegał Jego wszystkich poleceń. On cię wtedy wywyższy we czci, sławie i wspaniałości ponad wszystkie narody, które uczynił, abyś był ludem świętym dla Pana, Boga twego, jak powiedział».

Psalm responsoryjny

Ps 119 (118), 1-2. 4-5. 7-8 (R.: por. 1)
Błogosławieni słuchający Pana

Błogosławieni, których droga nieskalana, *
którzy postępują zgodnie z Prawem Pańskim.
Błogosławieni, którzy zachowują Jego napomnienia *
i szukają Go całym sercem.

Błogosławieni słuchający Pana

Ty po to dałeś swoje przykazania, *
aby przestrzegano ich pilnie.
Oby niezawodnie zmierzały moje drogi *
ku przestrzeganiu Twych ustaw.

Błogosławieni słuchający Pana

Będę Cię wysławiał prawym sercem, *
gdy nauczę się Twych sprawiedliwych wyroków.
Przestrzegać będę Twoich ustaw, *
abyś mnie nigdy nie opuścił.

Błogosławieni słuchający Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Kor 6, 2b
Chwała Tobie, Słowo Boże

Oto teraz czas upragniony,
oto teraz dzień zbawienia.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 5, 43-48
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Słyszeliście, że powiedziano: „Będziesz miłował swego bliźniego”, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził.

A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych.

Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią?

Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Boże Prawo i miłość nieprzyjaciół

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Boże Prawo i miłość nieprzyjaciół

Każda grupa nieformalna, a tym bardziej wspólnota ma jakieś wewnętrzne zasady, pisane bądź niepisane, które w wielkim skrócie można porównać do kodeksów nakazujących powstrzymanie się od tego, co ogólnie uważa się za złe. Nawet grupy przestępcze mają jakieś zasady, które sprawiają, że generalnie złodziej nie okradnie „swojego złodzieja”. Problem w tym, że owe zasady ludzie stosują najogólniej mówiąc jedynie do tych, których uważają za swoich. Nawet Prawo Starego Testamentu różnicowało podejście do ludu Izraela i obcych. Trzeba jednak od razu zaznaczyć, że Bóg w Starym Testamencie upomina się o przybyszów, bo lud wybrany także był przybyszami w ziemi obcej.
Przygotowanie do proklamacji przykazania miłości nieprzyjaciół w Starym Testamencie znajdziemy w wielu miejscach, ale nie brzmi ono tak jednoznacznie i dobitnie jak wypowiedziane przez Chrystusa w Nowym Testamencie. Jezus tymczasem stawia miłość jako wyznacznik, który będzie odróżniał Jego uczniów od pogan. Rzeczywiście, w pierwszych wiekach chrześcijaństwa miłość była kluczem, według którego także wielu pogan rozpoznawało wyznawców nowej wiary i z podziwem podkreślano „patrzcie, jak oni się miłują”.
Co stało się zatem w dzisiejszych czasach, po dwóch tysiącach lat chrześcijaństwa, że już nie tylko miłość nieprzyjaciół staje się wyjątkiem i przykładem heroizmu, ale nawet zwykła miłość wzajemna bywa towarem deficytowy. Przypominają się słowa Apostoła o tym, że skoro ludzie wzajemnie się kąsają i gryzą, trzeba baczyć, abyśmy się wzajemnie nie pozagryzali i nie pozjadali.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Boże Prawo zaczyna dziś być na nowo postrzegane nie jako nakaz miłości, posuniętej aż do miłości nieprzyjaciół, ale jako nieustające pytanie, dlaczego znów czegoś mi nie wolno? Zbudowaliśmy własny świat w oderwaniu od Boga. Świat pełen cierpienia i niesprawiedliwości. Napisaliśmy prawa, które w wielu przypadkach są zaprzeczeniem przykazań i dziwimy się, że jest nam źle i Bóg tym przedsięwzięciom nie błogosławi. Czyż zatem nie czas przypomnieć sobie, co jest kluczem do naszej duszy. Który otwiera drzwi Bogu?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam o przykazaniu miłości nieprzyjaciół?