20
marca
piątek
III Tydzień Wielkiego Postu
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Oz 14, 2-10
Psalm responsoryjny:
Ps 81 (80), 6c-8a. 8b-9. 10-11b. 14 i 17 (R.: por. 11a i 9a)
Werset przed Ewangelią:
Mt 4, 17
Ewangelia:
Mk 12, 28b-34

Patroni:

  • św. Archip,
  • św. Paweł, Cyryl i inni męczennicy z Antiochii,
  • św. Urbicjusz,
  • św. Marcin,
  • św. Cuthbertus,
  • św. Wulframn,
  • św. Nicetas,
  • Męczennicy z Palestyny,
  • bł. Ambroży Sansedoni,
  • św. Jan Nepomucen,
  • bł. Baptista Spagnoli,
  • bł. Hipolit Galantini,
  • bł. Joanna Véron,
  • bł. Franciszek od Jezusa Maria Józef Palau y Quer,
  • św. Maria Józefa od Serca Jezusa Sancho de Guerra,
  • św. Józef Bilczewski

Liturgia na dzień 2020-03-20:

Pierwsze czytanie

Oz 14, 2-10
Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Tak mówi Pan:

«Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”.

Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.

I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy».

Psalm responsoryjny

Ps 81 (80), 6c-8a. 8b-9. 10-11b. 14 i 17 (R.: por. 11a i 9a)
Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Słyszę słowa nieznane: *
«Uwolniłem od brzemienia jego barki,
jego ręce porzuciły kosze. *
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem.

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury, *
doświadczyłem cię przy wodach Meriba.
Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć, *
obyś Mnie posłuchał, Izraelu!

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Nie będziesz miał obcego boga, *
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Ja jestem Panem, Bogiem twoim, *
który cię wywiódł z ziemi egipskiej.

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Gdyby mój lud Mnie posłuchał, *
a Izrael kroczył moimi drogami,
jego bym karmił wyborną pszenicą *
i sycił miodem z opoki».

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 17
Chwała Tobie, Słowo Boże

Pan mówi: Nawracajcie się,
bliskie jest królestwo niebieskie.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mk 12, 28b-34
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»

Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».

Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary».

Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wróćmy do Pana, Boga naszego

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wróćmy do Pana, Boga naszego

Dzisiejsza Ewangelia jest jednym z nielicznych fragmentów, gdzie Pan Jezus mówi pochlebne słowa pod adresem uczonego w Piśmie. Zwykle krytyka faryzeuszy i właśnie uczonych w Piśmie jest codziennością w nauczaniu Zbawiciela. Dlaczego tym razem jest inaczej? Ze względu naprawdę. Tylko tyle i aż tyle. Jezus głosząc Dobrą Nowinę o Królestwie Bożym wzywał wszystkich do nawrócenia. Co ciekawe, najwięcej przypadków opisanych w Ewangelii dotyczy publicznych grzeszników. Tym razem jednak szczerze pytający o hierarchię wartości uczony w Piśmie słyszy od Jezusa, że bliski jest od Królestwa Bożego. Czym zatem jest owa rzeczywistość, gdzie łatwiej odnaleźć się publicznemu grzesznikowi, niż uczonemu w Piśmie i faryzeuszowi?
Królestwo Boże jest pośród nas. Od nas zależy w kim pokładamy nadzieję. Czyż nie o tym mówi nam dzisiejsze pierwsze czytanie? Czy nie do tego wzywa nas Zbawiciel, Który przecież przyszedł aby świat zbawić? Ten, kto w Nim pokłada nadzieję, dostępuje zbawienia, kto odrzuca Jego miłość i miłosierdzie sam skazuje się na potępienie.
Zwłaszcza w czasach trudnych nasza wiara bywa wystawiana na próbę. Wtedy okazuje się w kim składamy naszą nadzieję. Jakie miejsce wtedy zajmuje w naszym życiu Bóg? Kierować się wiarą, to dotrzymać Mu swej wierności. Podobnie jak przysięga małżeńska jest na dobre i złe, tak Bóg jest z nami na dobre i złe. On jest wierny Swojemu przymierzu.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Cóż więc znaczy pokładać nadzieję w Bogu? Jak powinniśmy postąpić, kiedy nasza wiara poddana jest próbie? Trzeba chyba wówczas wspomnieć na gigantów wiary i ich próby, przez jakie przechodzili. Abraham, Daniel, Maryja, Józef czy znani nam z najnowszej historii Kościoła. Tylko w Bogu jest nasza nadzieja. Jeśli tego nam nikt nie odbierze, usłyszymy być może jak bohater dzisiejszej Ewangelii, że blisko jesteśmy od Królestwa.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy moja nadzieja jest w Bogu?