21
lipca
wtorek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Wawrzyńca z Brindisi, prezbitera i doktora Kościoła albo wspomnienie św. Apolinarego, biskupa i męczennika
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Mi 7, 14-15. 18-20
Psalm responsoryjny:
Ps 85 (84), 2-3. 5-6. 7-8 (R.: por. 8a)
Werset przed Ewangelią:
J 14, 23
Ewangelia:
Mt 12, 46-50

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-07-21:

Pierwsze czytanie

Mi 7, 14-15. 18-20
Czytanie z Księgi proroka Micheasza

Paś lud Twój, Panie, laską Twoją, trzodę dziedzictwa Twego, co mieszka samotnie w lesie, pośród ogrodów. Niech wypasają Baszan i Gilead jak za dawnych czasów. «Jak za dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej ukażę mu dziwy».

Któryż bóg podobny Tobie, co oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie.

Ulituje się znowu nad nami, zetrze nasze nieprawości. Wrzucisz w morskie głębiny wszystkie ich grzechy. Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś przodkom naszym od najdawniejszych czasów.

Psalm responsoryjny

Ps 85 (84), 2-3. 5-6. 7-8 (R.: por. 8a)
Okaż nam, Panie, miłosierdzie swoje

Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi, *
odmieniłeś los Jakuba.
Odpuściłeś winę swojemu ludowi *
i zakryłeś wszystkie jego grzechy.

Okaż nam, Panie, miłosierdzie swoje

Odnów nas, Boże, nasz Zbawco, *
Twego oburzenia na nas poniechaj.
Czyż będziesz się gniewał na wieki, *
czy gniew swój rozciągniesz na wszystkie pokolenia?

Okaż nam, Panie, miłosierdzie swoje

Czyż to nie Ty przywrócisz nam życie, *
a Twój lud w Tobie będzie się weselił?
Okaż nam, Panie, łaskę swoją *
i daj nam swoje zbawienie.

Okaż nam, Panie, miłosierdzie swoje

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 23
Alleluja, alleluja, alleluja

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 12, 46-50
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim rozmawiać. Ktoś rzekł do Niego: «Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą pomówić z Tobą».

Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: «Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?»

I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: «Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten jest Mi bratem, siostrą i matką».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Rodzina Jezusa

Arkadiusz Nocoń Arkadiusz Nocoń



Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi? Pytaniem tym Jezus musiał sprowokować tłum i niejeden zgorszony wówczas pomyślał: – „Jak on może mówić tak o swojej matce? Jak on może zastanawiać się, kto jest jego bratem? Czy on nie ma szacunku i zapomniał o IV przykazaniu?”.
A jednak to właśnie wtedy, w tej scenie opisanej nam przez św. Mateusza, Jezus powiedział najpiękniejsze słowa o swojej Matce! Pytanie, ilu wówczas je zrozumiało, a i dzisiaj czy nie wydają nam się one „twarde”? Bo kiedy padły w jednym ze współczesnych filmów o Jezusie, Maryja wzdrygnęła się, gdy je usłyszała (reżyser sugerował więc, że Ją zabolały). Gdzież więc ten komplement Jezusa? Aby go uchwycić, spróbujmy raz jeszcze wczytać się w Jego słowa: Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką.
Jezus wprowadza tutaj nowe pojęcie swojej rodziny, w której więzy duchowe silniejsze są od więzów krwi, a jedynym kryterium przynależności do niej jest pełnienie woli Ojca, czyli zachowywanie Jego przykazań i słuchanie umiłowanego Syna: To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie! (Mt 17, 5). Warto podkreślić to “pełnienie woli Ojca”, same dobre chęci nie wystarczą. Należysz do rodziny Jezusa, gdy zachowujesz przykazania Ojca i słuchasz Syna, inaczej jesteś „na zewnątrz”, jesteś „poza” nią. Zwróćmy uwagę, że polski przekład ekumeniczny czy tzw. Biblia Paulistów, tłumacząc przysłówek ékso jako „na zewnątrz” (zamiast „na dworze” jak Biblia Tysiąclecia: Twoi bracia stoją na dworze), uwypukla również to „oddalenie” duchowe, nie tylko przestrzenne, braci nie będących w tłumie słuchających Jezusa.
Jeśli więc „pełnienie woli Bożej” decyduje o przynależności do rodziny Jezusa, to zaczynamy powoli dostrzegać ten komplement pod adresem Matki. Tej, która jak żadna inna osoba na świecie wypełniała wolę Bożą! Jezus bynajmniej więc nie wykazał się brakiem szacunku wobec Niej, przeciwnie, nadał jej tytuł większy, od tego, który po ludzku Jej przysługiwał: swą Matkę ziemską, uczynił dzisiaj Matką całej swej duchowej Rodziny – uczynił ją Matką niebieską!