17
października
sobota
Wspomnienie św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Ef 1, 15-23
Psalm responsoryjny:
Ps 8, 2 i 3b. 4-5. 6-7 (R.: por. 7)
Werset przed Ewangelią:
J 15, 26b. 27a
Ewangelia:
Łk 12, 8-12

Patroni:

  • św. Ignacy Antiocheński,
  • św. Osea,
  • św. Rufus i Zozym,
  • Męczennicy z Volitanum,
  • św. Jan,
  • św. Dulcidius,
  • św. Florencjusz,
  • bł. Gilbert,
  • bł. Baltazar Ravaschieri z Clavario,
  • św. Ryszard Gwyn,
  • bł. Piotr od Narodzenia NMP Casani,
  • bł. Jakub Burin,
  • bł. Maria Natalia od św. Ludwika {Maria Ludwika Józefa} Vanot i IV towarz.,
  • bł. Contardus Ferrini,
  • bł. Fidelis Fuidio Rodriguez,
  • bł. Rajmund Stefan Bou Pascual,
  • bł. Tarsylla Córdoba Belda

Liturgia na dzień 2020-10-17:

Pierwsze czytanie

Ef 1, 15-23
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

Usłyszawszy o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych, nie zaprzestaję dziękczynienia, wspominając was w moich modlitwach. Proszę w nich, aby Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przeogromna Jego moc względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. Wykazał On je, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym.

I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami.

Psalm responsoryjny

Ps 8, 2 i 3b. 4-5. 6-7 (R.: por. 7)
Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem

O Panie, nasz Panie, *
jak przedziwne jest Twoje imię po całej ziemi.
Ty swój majestat wyniosłeś nad niebiosa. *
Usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę.

Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem

Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło palców Twoich, *
na księżyc i gwiazdy, które Ty utwierdziłeś:
czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem

Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
wszystko złożyłeś pod jego stopy.

Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 26b. 27a
Alleluja, alleluja, alleluja

Świadectwo o Mnie da Duch Prawdy
i wy także świadczyć będziecie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 12, 8-12
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych.

Każdemu, kto powie jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone. Kiedy was ciągać będą po synagogach, urzędach i władzach, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty pouczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi…” (Łk 12,8)

ks. Waldemar Turek ks. Waldemar Turek

„Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi…” (Łk 12,8)
Wokół Jezusa zebrały się tłumy, żeby słuchać Jego nauki. On najpierw zwrócił się do swoich uczniów, przestrzegając ich przed obłudą faryzeuszów, a następnie powiedział: „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic już więcej uczynić nie mogą” (Łk 12,4). Po kilku innych zdaniach Chrystusa, czytamy Jego słowa zamieszczone w dzisiejszej Ewangelii: „Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i ja wobec aniołów Bożych” (Łk 12,8).
Wypowiedzi Jezusa nabierają szczególnego znaczenia w naszych czasach, w których tak wiele mówi się o wolności, także tej religijnej. Istnieją jednak nawet dzisiaj kraje, w których jedynie za posiadanie Biblii grożą bardzo surowe kary, łącznie z wtrąceniem do więzienia. Inaczej rzecz ma się w tzw. krajach demokratycznych, w których religia chrześcijańska i Ewangelia odegrały szczególną rolę, a w których z łatwością jest niechciane to, co chrześcijańskie. Np. nie zawsze można odwoływać się do dekalogu, który formował sumienia, sposoby myślenia i postępowania przez tak wiele wieków, a dzisiaj - zwłaszcza w kwestii obrony życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci - jest tak łatwo odrzucany. W wielu zatem kontekstach przyznanie się do Jezusa i jego Ewangelii wymaga nie lada odwagi. Chrześcijanie często czują się zastraszeni, zagubieni, nie bardzo wiedząc co począć.
Bardzo pocieszające są w tym kontekście słowa Zbawiciela, które warto dzisiaj wziąć pod uwagę i modlitewnie przemyśleć: „Kiedy was ciągać będą po synagogach, urzędach i władzach, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty pouczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć” (Łk 12,11-12).
Przyznanie się do Jezusa w niektórych sytuacjach wymaga dzisiaj szczególnej odwagi; boimy się bowiem nie tylko tego, że możemy ponieść jakieś konsekwencje prawne, ale także tego, że będziemy wyśmiani, skrytykowani, niezrozumiani… Słowa Jezusa są jednak wyraźne i wymagające, ale także zapewniające o szczególnej asystencji Ducha Świętego, gotowego w każdej chwili przyjść nam z pomocą…