Liturgia na dzień 2020-10-27:

Pierwsze czytanie

Ef 5, 21-33

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej. Żony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu, bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus – Głową Kościoła: On – Zbawca Ciała. Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i żony mężom – we wszystkim.

Mężowie, miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby samemu sobie przedstawić Kościół jako chwalebny, niemający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany. Mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz każdy je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus – Kościół, bo jesteśmy członkami Jego Ciała.

Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją, i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła. W końcu więc niechaj również każdy z was tak miłuje swą żonę jak siebie samego. A żona niechaj ze czcią się odnosi do swojego męża.

Psalm responsoryjny

Ps 128 (127), 1b-2. 3. 4-5 (R.: 1b)

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu *
i chodzi Jego drogami.
Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich, *
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Małżonka twoja jak płodny szczep winny *
w zaciszu twego domu.
Synowie twoi jak oliwne gałązki *
dokoła twego stołu.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Tak będzie błogosławiony człowiek, *
który służy Panu.
Niech cię z Syjonu Pan błogosławi †
i obyś oglądał pomyślność Jeruzalem *
przez wszystkie dni twego życia.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 25

Alleluja, alleluja, alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 13, 18-21

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus mówił: «Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam je porównać? Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki podniebne zagnieździły się na jego gałęziach».

I mówił dalej: «Z czym mam porównać królestwo Boże? Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ziarnko gorczycy i zaczyn

Arkadiusz Nocoń Arkadiusz Nocoń

Przypominają mi się te słowa Jezusa o „ziarnku gorczycy” i „zaczynie”, ilekroć jestem w mamertyńskim więzieniu na Forum Romanum. Jaką próbę wiary musiał w tym miejscu przejść (kolejny, zresztą, już raz), św. Piotr, słysząc za więziennym murem odgłosy potęgi pogańskiego Rzymu nietkniętej nawet jego nauczaniem. A przecież to on miał być „opoką Kościoła”, którego bramy piekielne nie przemogą (por. Mt 16, 18). Co działo się wtedy w jego duszy? A jednak widzimy, że ziarno, które wtedy zasiał w tym mieście „wyrosło i stało się wielkim drzewem”, większym od innych jarzyn (por. Mt 13, 32). Na Forum Romanum leżą bowiem dziś tylko potrzaskane kolumny, a ruiny świątyń porośnięte są trawą, zaś nad Rzymem, stolicą chrześcijaństwa, górują dachy ponad tysiąca kościołów.

Jako chrześcijanie, w wielu krajach, jesteśmy i dzisiaj jak „ziarnko gorczycy”. W jednych należymy do mniejszości, w innych przegrywamy z możnymi tego świata, którzy dysponując władzą, bankami, mediami, mogą nas jak św. Piotra, ośmieszać, upokarzać, zabić. Nie mogą jednak powstrzymać wzrostu ziarna, które zasiał Bóg.
Przyjdzie więc czas, gdy ci wszyscy pyszni i butni skruszeją jak leżące na Forum kolumny, a ci, którzy zaufali Bogu, będą świecić jaśniej, niż kopuły rzymskich kościołów w sierpniowym słońcu.