28
października
środa
Święto świętych apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Ef 2, 19-22
Psalm responsoryjny:
Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)
Ewangelia:
Łk 6,12-19

Patroni:

  • św. Szymon Gorliwy i Juda Tadeusz,
  • św. Ferrutius,
  • św. Fidelis,
  • św. Wincenty, Sabina i Christeta ,
  • św. Genezjusz,
  • św. Salvius,
  • św. Faro,
  • św. German,
  • bł. Salwator Damian Enguix Garés,
  • bł. Józef Ruiz Bruixola

Liturgia na dzień 2020-10-28:

Pierwsze czytanie

Ef 2, 19-22
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

Nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga, zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus.

W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.

Psalm responsoryjny

Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)
Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy przekazuje wiadomość.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano:
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce świata.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy,
Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 6,12-19
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Pewnego razu Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga.

Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami: Szymona, któremu nadał imię Piotr; i brata jego, Andrzeja, Jakuba, Jana, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Szymona z przydomkiem Gorliwy, Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.

Zszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam liczny tłum Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jerozolimy oraz z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu; przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia.

A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Powołani i posłani

Janusz Chyła Janusz Chyła



Każde miejsce, w którym przebywa człowiek, może być przestrzenią spotkania z Bogiem. Zanim została zbudowana w Jerozolimie świątynia, Bóg działał poza miejscem przeznaczonym do sprawowania liturgii. Objawiał się tam, gdzie adresaci Jego miłości żyli, pracowali, walczyli, odpoczywali i zmagali się z przeciwnościami. Jednym z miejsc uprzywilejowanych były góry. Stanowiły wyzwanie, aby człowiek oderwał się od nizin i podążał za głosem Boga. Tak więc objawienie nastąpiło między innymi na górach Moria, Synaj i Karmel.

Miejsca te widziane z perspektywy Nowego Testamentu nabierają nowego znaczenia. Jezus dokonuje wykładni Dekalogu na górze błogosławieństw, gdzie jako nowy Mojżesz nie tylko wskazuje na ciężar zobowiązań, ale przekazuje uczniom obietnicę ich realizacji. Poza tym, wybranych uczniów wprowadza w tajemnicę swojej tożsamości na górze Tabor. To przygotowanie na walkę z pokusą zwątpienia, kiedy nadejdzie zgorszenie cierpieniem na Golgocie.

Dzisiaj w Ewangelii słyszymy: „Pewnego razu Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc trwał na modlitwie do Boga”. Zbawca wchodzi w relację z Ojcem na górze, aby powołanie apostołów zanurzyć w modlitwie. Dalej czytamy: „Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami”. Dwunastu staje się świadkami Jezusa. Słabych ludzi uzdalnia On do odważnego opowiedzenia się za Ewangelią. Jej mądrość i moc jest nieprzemijająca. Jezus powoływał kiedyś, powołuje i dziś. Zaprasza tych, których sam chce. Mimo iż każdy powołany jest inny, ma własne niepowtarzalne imię, to zarazem wszyscy otrzymują imię wspólne - apostoł. Pochodzi ono z języka greckiego i oznacza wysłannika.

Ewangelia kończy się słowami: „A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich”. Zadaniem Kościoła jest umożliwianie ludziom dotknięcie Jezusa. Najpełniej misja ta realizuje się w Eucharystii. Odkrycie mocy Jezusa sprawia, że mamy wewnętrzną potrzebę podzielenia się Nim ze światem. Tego Skarbu nie można zachować dla siebie.