21
grudnia
poniedziałek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Piotra Kanizjusza, prezbitera i doktora Kościoła
Rok liturgiczny: B/I
Pierwsze czytanie:
Pnp 2,8-14
Psalm responsoryjny:
Ps 33
Drugie czytanie:
So 3,14-18a
Ewangelia:
Łk 1,39-45

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-12-21:

Pierwsze czytanie

Pnp 2,8-14
Czytanie z Pieśni nad Pieśniami

Głos mojego ukochanego! Oto on! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach. Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty.

Miły mój odzywa się i mówi do mnie: «Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Bo oto minęła już zima, deszcz ustał i przeszedł. Na ziemi widać już kwiaty, nadszedł czas przycinania drzew, i głos synogarlicy już słychać w naszej krainie. Figowiec wydał zawiązki owoców i winne krzewy kwitnące już pachną.

Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Gołąbko ma, ukryta w rozpadlinach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku».

Psalm responsoryjny

Ps 33
Ps 33 (32), 2-3. 11-12. 20-21 (R.: por. 3a)

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.
Śpiewajcie Mu pieśń nową, *
pełnym głosem śpiewajcie Mu wdzięcznie.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.
Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który on wybrał na dziedzictwo dla siebie.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Dusza nasza oczekuje Pana, *
on jest naszą pomocą i tarczą.
Raduje się w Nim nasze serce, *
ufamy Jego świętemu imieniu.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Drugie czytanie

So 3,14-18a
Czytanie z Księgi proroka Sofoniasza
[do wyboru zamiast czytania z Pieśni nad Pieśniami]

Wyśpiewuj, Córo Syjońska! Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem! Oddalił Pan wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela; Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego.

Owego dnia powiedzą Jerozolimie: «Nie bój się, Syjonie! Niech nie słabną twe ręce!» Pan, twój Bóg, jest pośród ciebie, Mocarz, który zbawia, uniesie się weselem nad tobą, odnowi cię swoją miłością, wzniesie okrzyk radości.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Emmanuelu, nasz Królu i Prawodawco,
przyjdź nas zbawić, nasz Panie i Boże.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1,39-45
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Głos mojego ukochanego!

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Głos mojego ukochanego!

Czas adwentu, jakże trudnego i wymagającego dobiega powoli końca. Dzisiejsza Liturgia Słowa potęguje nasze radosne oczekiwanie Czytaniem z Księgi Pieśni nad Pieśniami. Czyż można bowiem lepiej opisać radość oczekiwania na Tego, Który jest Oblubieńcem Swojego Kościoła? To właśnie ta księga najbardziej spośród wszystkich ksiąg Pisma Świętego opisuje miłość oblubieńczą, która w interpretacji Starego Testamentu odczytywana jest jako miłość Boga do swojego ludu, zaś w interpretacji Chrześcijańskiej jako miłość Chrystusa do Kościoła.
Słowa ukochanej są więc dziś słowami Kościoła, który w tym czasie ograniczeń i zamętu potrzebuje owego spotkania z Ukochanym. Nasza relacja z Chrystusem zawsze wystawiana była na niebezpieczeństwo, kiedy ulegaliśmy pokusom do grzechu. Dziś dodatkowo zaistniała sytuacja w sercach wielu ludzi rodzi dodatkowe pytania i obawy. Pragniemy wyśpiewać Jezusowi czułe „Lulajże Jezuniu”, ale nie wiemy, czy będzie dla nas miejsce na parafialnej Pasterce. Czekamy jak co roku na podzielenie się opłatkiem, ale w tym, jak w żadnym innym puste miejsce przy stole nabierze dodatkowego smutnego znaczenia. Mieliśmy czas, aby zrobić świąteczne zakupy, ale dla wielu „zbyt ryzykowne” okaże się szukanie konfesjonału, gdzie będzie można pojednać się z Bogiem i przygotować serce na przyjęcie Zbawiciela.
Jedno nie zmieni się mimo wszystko. Oblubieniec nadejdzie. Przyjdzie do swej Oblubienicy – Kościoła w te nadchodzące święta i przyjdzie kiedyś na końcu świata, aby wszystko zostało Mu poddane. Ton od nas zależy, czy dobrze przygotujemy się na Jego przyjście, czy zrobimy w naszych sercach miejsce, aby Boża Dziecina przyszła na świat.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Kościół na przestrzeni dziejów przeżywał różne czasy. Wiele epok naznaczonych było prześladowaniem i cierpieniem. Także epidemie i zarazy nawiedzały po wielokroć Europę i świat stawiając pytania o Emmanuela – Boga z nami. On zawszy był pośród swego ludu. Nigdy nas nie opuścił i nie opuści, jeśli tylko my sami nie zapomnimy o Nim i nie zachowamy się jak mieszkańcy Betlejem w tę noc, kiedy „Bóg porzucił szczęście swoje i wszedł między lud ukochany.” Adwent tego roku już za kilka dni przejdzie do historii. Czy zdołamy jeszcze wykorzystać ten czas, który nam pozostał?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pragnę w moim sercu zrobić miejsce Jezusowi?