lutego

poniedziałek

Dzień powszedni albo wspomnienie św. Hieronima Emilianiego albo wspomnienie św. Józefiny Bakhity, dziewicy

Rok liturgiczny: B/I

Pierwsze czytanie:

Rdz 1, 1-19

Psalm responsoryjny:

Ps 104

Werset przed Ewangelią:

Mt 4, 23

Ewangelia:

Mk 6, 53-56

Patroni:

św. Hieronim Emiliani,
św. Józefina Bakhita,
św. Cointha,
św. Juwentyn,
Męczennicy z Konstantynopola ,
św. Iacutus,
św. Honorat,
św. Paweł,
bł. Piotr Ognisty,
św. Stefan,
bł. Józefina Gabriela Bonino

Liturgia na dzień 2021-02-08:

Pierwsze czytanie

Rdz 1, 1-19

Czytanie z Księgi Rodzaju

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!» I stała się światłość. Bóg, widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień pierwszy.

A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj oddzieli ono jedne wody od drugich!» Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało, Bóg nazwał to sklepienie niebem.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień drugi.

A potem Bóg rzekł: «Niechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha!» A gdy tak się stało, Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg, widząc, że były dobre, rzekł: «Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona». I tak się stało. Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że były dobre.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień trzeci.

A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią». I tak się stało. Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią; aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg, że były dobre.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień czwarty.

Psalm responsoryjny

Ps 104

Ps 104 (103), 1-2a. 5-6. 10 i 12. 24 i 35c (R.: por. 31b)

Radością Pana dzieła, które stworzył

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Odziany w majestat i piękno, *
światłem okryty jak płaszczem.

Radością Pana dzieła, które stworzył

Umocniłeś fundamenty ziemi, *
nie zachwieje się na wieki wieków.
Jak szatą okryłeś ją Wielką Głębią, *
ponad górami stanęły wody.

Radością Pana dzieła, które stworzył

Ty zdroje kierujesz do strumieni, *
które pośród gór się sączą.
Nad nimi mieszka ptactwo niebieskie *
i śpiewa pośród gałęzi.

Radością Pana dzieła, które stworzył

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! *
Ty wszystko mądrze uczyniłeś,
ziemia jest pełna Twoich stworzeń. *
Błogosław, duszo moja, Pana.

Radością Pana dzieła, które stworzył

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 23

Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 6, 53-56

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy Jezus i uczniowie Jego się przeprawili, przypłynęli do ziemi Genezaret i przybili do brzegu. Skoro wysiedli z łodzi, zaraz Go rozpoznano. Ludzie biegali po całej owej okolicy i zaczęli znosić na noszach chorych tam, gdzie jak słyszeli, przebywa. I gdziekolwiek wchodził do wsi, do miast czy osad, kładli chorych na otwartych miejscach i prosili Go, żeby ci choć frędzli u Jego płaszcza mogli dotknąć. A wszyscy, którzy się Go dotknęli, odzyskiwali zdrowie.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dzieło stworzenia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Dzieło stworzenia

Opowieść o stworzeniu jest jednocześnie opowieścią o Bogu, Który nie tylko dał początek wszystkiemu, co istnieje, ale nadto powołując do istnienia wszystko, co nas otacza ujawnił swój geniusz, swoją potęgę i wszechmoc. Początek Księgi rodzaju niesie ze sobą naukę, która po dziś dzień stanowi dla nas pierwszą lekcję wiary i religii. Bóg jest stwórcą wszystkiego, co istnieje poza Nim samym. On jest początkiem i końcem. Od Boga nie ma ucieczki i co więcej, w Nim poruszamy się, żyjemy i jesteśmy. Te prawdy wiary od wieków skłaniały człowieka do uznania wszechmocy Bożej. On nie potrzebował żadnego budulca. Jego Słowo wystarczyło, aby Świat zaczął istnieć.
Po tysiącach lat od początku życia na ziemi, z całym naszym potencjałem, myślą i nauką doszliśmy do punktu, w którym próbujemy zrekonstruować pierwsze chwile po narodzinach wszechświata. Wysyłamy kosmiczne sondy, budujemy coraz potężniejsze teleskopy, ale wciąż na odpowiedź czeka pytanie, kto dał temu początek? To pytanie możemy tylko przyjąć na poziomie wiary. Z wiarą szukając na nie odpowiedzi stwierdzić, że przecież nic co istnieje nie jest przyczyną istnienia siebie samego. Człowiek ma ojca i matkę a wszystkie dzieła stworzone nieustannie wskazują nam na Boga i rodzą refleksję, że jakkolwiek nie próbowalibyśmy zrozumieć tajemnic wszechświata, to pytanie o jego początek, sens istnienia i spodziewany koniec będą pytaniami o Boga.
Bóg wyrzekł słowo. Na Jego słowo staje się wszechświat. Góry i doliny kształtują się według ustanowionych przez Niego sił przyrody i tylko człowiek w swojej – darowanej przez Boga wolności może - i wciąż z tej możliwości niestety korzysta - powiedzieć Bogu „nie”. Cena owego nie jest straszna. Niesie ze sobą nieporządek i zniszczenie. Wszak jeśli świat został skonstruowany wg planu Boskiego geniuszu, to czymże jest bunt człowieka? Co takiego twórczego możemy wnieść w dzieje świata, kiedy sprzeciwiamy się bądź ignorujemy słowo Tego, Który wszystko stworzył. Słowo stwórcze i słowo twórcze. Słowo pełne mocy, ale też i miłości.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Dziś mówiąc o początkach wszechświata ludzie myślą raczej o tzw. Wielkim Wybuchu, niż o słowach Księgi Rodzaju, a szkoda, bo wiedza bez wiary nigdy nie da nam odpowiedzi na najważniejsze pytania naszego życia. Nie określi celu, ani sensu naszych dni.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy umiem spoglądać na świat oczami wiary i wiedzy?