Liturgia na dzień 2021-03-09:

Pierwsze czytanie

Dn 3, 25. 34-43

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Powstawszy, Azariasz tak się modlił, a otwarłszy usta, mówił pośród ognia:

«Nie opuszczaj nas na zawsze – przez wzgląd na święte Twe imię nie zrywaj Twego przymierza. Nie odwracaj od nas swego miłosierdzia, przez wzgląd na Twego przyjaciela, Abrahama, sługę Twego, Izaaka, i Twego świętego – Izraela. Im to przyrzekłeś rozmnożyć potomstwo jak gwiazdy na niebie i jak piasek nad brzegiem morza.

Panie, oto jesteśmy najmniejsi spośród wszystkich narodów. Oto jesteśmy dziś poniżeni na całej ziemi z powodu naszych grzechów. Nie ma obecnie władcy, proroka ani wodza, ani całopalenia, ani ofiar, ani darów pokarmowych, ani kadzielnych. Nie ma gdzie ofiarować Tobie pierwocin i doznać Twego miłosierdzia.

Niech jednak dusza strapiona i duch uniżony znajdą u Ciebie upodobanie. Jak całopalenia z baranów i cielców, i z tysięcy tłustych owiec, tak niechaj dziś będzie nasza ofiara przed Tobą i niech Ci się podoba! Ponieważ ci, co pokładają ufność w Tobie, nie mogą doznać wstydu. Teraz zaś idziemy za Tobą z całego serca, odczuwamy lęk przed Tobą i szukamy Twego oblicza. Nie zawstydzaj nas, lecz postępuj z nami według swej łagodności i według wielkiego swego miłosierdzia. Wybaw nas przez swe cuda i uczyń swe imię sławnym, Panie!»

Psalm responsoryjny

Ps 25

Ps 25 (24), 4-5. 6 i 7bc. 8-9 (R.: por. 7)
Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, *
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Tylko o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu *
ze względu na dobroć Twą, Panie.

Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Dobry jest Pan i łaskawy, *
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze, *
uczy ubogich dróg swoich.

Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Jl 2, 13bc

Chwała Tobie, Słowo Boże

Nawróćcie się do Boga waszego,
On bowiem jest łaskawy i miłosierny.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 18, 21-35

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»

Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.

Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.

Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.

Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.

Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.

Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Problem Piotra – czy tylko?

Arkadiusz Nocoń Arkadiusz Nocoń

Piotr zapytał Jezusa: „Panie, ile razy mam przebaczyć? Jego pytanie jest jak najbardziej zasadne. W jego czasach praktykowano tylko tzw. przebaczanie ograniczone, w ramach którego np. 20 razy przebaczano bratu, 10 razy żonie, 5 razy krewnym, itp. Nie znano natomiast przebaczenia, które głosił Jezus, przebaczenia nieograniczonego: liczbą i pokrewieństwem, ba, obejmującego nawet prześladowców i wrogów. Takie przebaczenie, w nauczaniu Jezusa, stanowiło tymczasem nie tylko istotny element Jego nowego prawa ale i podstawowe kryterium zbawienia.

Podobnie uczyni wam mój Ojciec, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu. Problem mamy z tym „z serca”, w dzisiejszym rozumieniu bowiem serce jest siedliskiem uczuć: myślimy więc często, że przebaczyć, to zapomnieć, to rzucić się sobie w ramiona i przywrócić dawne uczucia i relacje. Nie bardzo nam to wychodzi, stąd słuchając dzisiejszej Ewangelii odczuwamy często dyskomfort. W Piśmie Świętym tymczasem „serce” obejmuje całe wnętrze człowieka: jego rozum, wolę i (na końcu) uczucia. Przebaczyć „z serca” oznacza więc przede wszystkim przebaczyć rozumem i wolą (aktem), nad uczuciami nie mamy bowiem kontroli. Może się więc zdarzyć, że po przebaczeniu będziemy nadal odczuwać negatywne emocje, będziemy nadal czuć się zranieni. Taki stan nie jest jednak czymś złym, nie jest grzechem, grzechem byłoby okazywać czynem (rozumem i wolą) naszą wrogość. Spójrzmy na św. Piotra: dopiero trzy lata po nawróceniu Szawła przyjął go w Jerozolimie, przyjął go … chłodno; owszem, przebaczył mu prześladowanie chrześcijan, ale wielkiej przyjaźni między nimi nie było.

Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Trzy czasowniki opisują nam zachowanie króla: okazanie litości, wypuszczenie na wolność, darowanie długu: wszystkie trzy dotyczą rozumu i woli. Jeszcze jedno potwierdzenie, że przebaczenie nie jest sprawą uczuć: dobre uczucia wobec osoby, której wybaczyliśmy mogą pojawić się późno, albo i wcale. Nad tym, co czujemy nie mamy bowiem kontroli, nad tym jak traktujemy nasze uczucia, owszem: czy my panujemy nad nimi czy one panują nad nami, tzn. dyktują rozumowi i woli. Przebaczenie, powtórzmy, jest aktem rozumu i woli, przebaczyć można więc natychmiast, zapomnieć natychmiast (wyzbyć się negatywnych emocji) jest trudno. Zapomnieć natychmiast potrafi tylko Bóg – na nasze szczęście!