kwietnia

poniedziałek

II tydzień po Wielkanocy

Rok liturgiczny: B/I

Pierwsze czytanie:

Dz 4, 23-31

Psalm responsoryjny:

Ps 2, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 12d)

Werset przed Ewangelią:

Kol 3, 1

Ewangelia:

J 3, 1-8

Patroni:

św. Wiktor,
św. Wizja i Zofia,
św. Juliusz Pp I,
św. Zenon,
św. Saba Got,
św. Konstanty,
św. Damian,
św. Bazyli,
św. Erkembodo,
św. Alferius,
bł. Wawrzyniec,
św. Teresa od Jezusa {Joanna} Fernández Solar,
św. Józef Moscati

Liturgia na dzień 2021-04-12:

Pierwsze czytanie

Dz 4, 23-31

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Piotr i Jan, uwolnieni, przybyli do swoich i opowiedzieli, co do nich mówili arcykapłani i starsi. A ci, wysłuchawszy tego, wznieśli jednomyślnie głos do Boga i mówili:

«Wszechwładny Stwórco nieba i ziemi, i morza, i wszystkiego, co w nich istnieje, Ty przez Ducha Świętego powiedziałeś ustami sługi Twego, Dawida: „Dlaczego burzą się narody i ludy knują daremne spiski? Powstali królowie ziemi i książęta zeszli się razem przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi”.

Zeszli się bowiem rzeczywiście w tym mieście przeciw świętemu Słudze Twemu, Jezusowi, którego namaściłeś, Herod i Poncjusz Piłat z poganami i pokoleniami Izraela, aby uczynić to, co ręka Twoja i myśl zamierzyły.

A teraz spójrz, Panie, na ich groźby i daj sługom Twoim głosić słowo Twoje z całą odwagą, gdy Ty wyciągać będziesz swą rękę, aby uzdrawiać i dokonywać znaków i cudów przez imię świętego Sługi Twego, Jezusa».

Po tej ich modlitwie zadrżało miejsce, na którym byli zebrani; a wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili odważnie słowo Boże.

Psalm responsoryjny

Ps 2, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 12d)

Ps 2, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 12d)

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu
Albo: Alleluja

Dlaczego się burzą narody, *
czemu ludy żywią daremne zamysły?
Buntują się królowie ziemi †
i władcy wraz z nimi spiskują *
przeciw Panu i Jego Pomazańcowi.

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu
Albo: Alleluja

«Stargajmy ich pęta, *
a więzy precz odrzućmy od siebie!»
Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, *
Pan się z nich naigrawa.

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu
Albo: Alleluja

A potem do nich mówi w gniewie swoim *
i w swej zapalczywości wzbudza w nich trwogę:
«Oto Ja ustanowiłem swego Króla *
na Syjonie, świętej górze mojej».

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu
Albo: Alleluja

Wyrok Pański ogłoszę: †
On rzekł do Mnie: «Ty jesteś moim Synem, *
Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie.
Żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody *
i krańce ziemi w posiadanie Twoje».

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Kol 3, 1

Alleluja, alleluja, alleluja

Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze,
gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 3, 1-8

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą i powiedział Mu: «Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim».

W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego».

Nikodem powiedział do Niego: «Jakżeż może się człowiek narodzić, będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?»

Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Głosić Chrystusa z odwagą

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Głosić Chrystusa z odwagą

Czy dziś jeszcze potrzeba odwagi, aby głosić Ewangelię? Jeśli zdamy sobie sprawę, że chrześcijanie są dziś najbardziej na świecie prześladowaną grup religijną, to odpowiedź na to pytanie nie powinna sprawić nam trudności. Jednakże przeszkody i przeciwności do głoszenia Zbawiciela znacznie różnią się od siebie, zważywszy na rejon świata. Inaczej bowiem prześladuje się chrześcijan w krajach, gdzie wyznawcy Proroka dążą do wyeliminowania wyznawców Mistrza z Nazaretu, inaczej w krajach, gdzie tzw. politpoprawność stała się nową, dominującą religią, jeszcze inaczej w miejscach, gdzie tzw. państwowy ateizm nie toleruje nikogo, kto mówi o Bogu.
Uściślając więc postawione w tym rozważaniu pytanie, zastanówmy się, czy my sami potrzebujemy odwagi do głoszenia Słowa Bożego. W kraju, gdzie większość ludzi przyznaje się do katolicyzmu, gdzie mamy stacje radiowe czy telewizyjne o profilu chrześcijańskim a portale czy blogi o tematyce religijnej wcale nie należą do nielicznych. Czy mamy odwagę uczynić znak krzyża, kiedy przechodzimy obok kościoła, przyklęknąć na ulicy, kiedy kapłan idzie do chorego z Najświętszym Sakramentem czy podziękować za mięsny posiłek w dzień postny? Przecież nie grozi nam za to więzienie, pozbawienie pracy czy jakakolwiek inna sankcja.
Mimo to, wiele razy sami ulegamy fałszywemu wstydowi, tłumaczymy sobie, że najważniejsze mieć Boga w sercu, że przecież On wie. Każda wymówka dobra, aby nie zaświadczyć publicznie o swojej wierze. Co zatem stałoby się, gdyby przyszły na nas krwawe prześladowania, jakie panują w wielu miejscach na świecie?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Dziś samo słowo odwaga różnie jest rozumiane. Wielu myli odwagę wynikającą z wiary z tą, która wynika z poglądów politycznych, gospodarczych czy innych. O tak, łatwiej nam stanąć w obronie lubianego polityka, niż w obronie wartości w które wierzymy. Prościej jest nam narazić się bliskim i znajomym mającym odmienne zapatrywania społeczno gospodarcze, niż spokojnie, ale odważnie powiedzieć, że wierzę iż Jezus z Nazaretu jest Synem Bożym, że jest Zbawicielem Świata i że dla Niego nie ma rzeczy niemożliwych.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy mam odwagę przyznać się do Jezusa, jeśli wiem, że będę wyśmiany?