czerwca

poniedziałek

X Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: B/I

Pierwsze czytanie:

2 Kor 1, 1-7

Psalm responsoryjny:

Ps 34

Werset przed Ewangelią:

Mt 5, 12a

Ewangelia:

Mt 5, 1-12

Patroni:

św. Kolman,
św. Piotr, Wallabons, Sabinian, Wistremund, Habenciusz i Jeremiasz ,
św. Robert,
bł. Anna od św. Bartłomieja,
św. Antoni Maria Gianelli,
bł. Maria Teresa de Soubiran La Louviére,
św. Michał Tomaszek, Zbigniew Strzałkowski

Liturgia na dzień 2021-06-07:

Pierwsze czytanie

2 Kor 1, 1-7

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, i Tymoteusz, brat, do Kościoła Bożego, który jest w Koryncie, ze wszystkimi świętymi, jacy są w całej Achai. Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa!

Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, Ten, który nas pociesza w każdym naszym ucisku, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakimkolwiek ucisku, tą pociechą, której doznajemy od Boga.

Jak bowiem obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też wielkiej doznajemy przez Chrystusa pociechy. Ale gdy znosimy udręki – to dla pociechy i zbawienia waszego; a gdy pocieszani jesteśmy – to dla waszej pociechy, sprawiającej, że z wytrwałością znosicie te same cierpienia, których i my doznajemy. A nadzieja nasza co do was jest silna, bo wiemy, że jak cierpień jesteście współuczestnikami, tak i pociechy.

Psalm responsoryjny

Ps 34

Psalm (Ps 34 (33), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 9a)

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał *
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, *
i uwolnił od wszelkiego ucisku.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, *
aby ich ocalić.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, *
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 5, 12a

Alleluja, alleluja, alleluja

Cieszcie się i radujcie,
albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 5, 1-12

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami:

«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pocieszać jak Chrystus

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pocieszać jak Chrystus

Pocieszać strapionych – to uczynek miłosierdzia, który znamy jeszcze z lekcji religii. Jednak od czasu, kiedy uczyliśmy się wymieniać je na tzw. egzaminie przed pierwszą komunią czy bierzmowaniem minęło zapewne już sporo czasu. Co więcej, wielu w dziecięcym lub młodzieńczym wieku podchodziło do tej wiedzy podobnie, jak do treści z innych przedmiotów: „zakuć, zdać, zapomnieć”…
Dziś, kiedy żyjemy w czasach wyjątkowej próby naszej wiary bombardowani jesteśmy sformułowaniami, które przypominają zdania znane nam z religii, ale wypełniane są treścią, która zupełnie zmienia ich sens. Podobnie jest z pocieszeniem. Pocieszać wszakże można na różne sposoby. Są „pocieszyciele”, którzy chcieliby zakazać wszelkiego napominania i upominania. Owa pociecha, zupełnie obca duchowi Ewangelii, ma na celu komfort, dobre samopoczucie grzesznika, którego utwierdza się w przekonaniu, że to jego sprawa, jak postępuje, a wszelka krytyka jest krzywdą wyrządzaną grzesznikowi.
Jednak nie o takim pocieszeniu czytamy dziś w lekturze czytań. My mamy pocieszać bliźnich pocieszeniem, jakiego sami doznajemy od Boga. To pocieszenie zakłada uznanie własnej słabości i grzeszności. Pocieszenie zaś nie bierze się z akceptacji dla grzechu, a tym bardziej nie z afirmacji grzechu, ale z przebaczenia, jakiego doznajemy od Boga.
W Ewangelii sam Duch Święty nazwany jest Pocieszycielem. Co więcej, Jezus mówi, że pożyteczne jest Jego odejście, bo jeśli On nie odejdzie, Duch Pocieszyciel nie przyjdzie. Ten sam Duch Święty przychodząc do naszych serc przekonuje nas nie o naszej „bezgrzeszności”, ale o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.
SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jak więc ma wyglądać nasze pocieszanie świata i ludzi, których spotykamy na naszych drogach życia? Z całą pewnością ma być to pocieszanie tą pociechą, jaką sami doznajemy od Boga. Ma być to przybliżanie ludzkim sercom Ducha Pocieszyciela. Głoszenie Dobrej Nowiny, która a i owszem, może i powinna wprawić w dyskomfort naszych rozmówców. Wszak uznanie własnej grzeszności i zwrócenie się do Boga otwiera nas na łaskę przebaczenia i pocieszenia. Pociecha w Duchu Świętym to wskazanie wreszcie na realną obecność Jezusa w Sakramentach Kościoła. Wszak Jezus przychodzi w nich aby przebaczać nam grzechy, umacniać nas w wierze, nadziei i miłości oraz przebywać z nami i wskazywać na kierunek, w którym powinniśmy iść co dnia doznając pociechy i pocieszając innych.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy umiem przyjąć pociechę w Duchu Świętym i pocieszać innych po Bożemu?