sierpnia

poniedziałek

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Róży z Limy

Rok liturgiczny: B/I

Pierwsze czytanie:

1 Tes 1, 1-5. 8-10

Psalm responsoryjny:

Ps 149, 1b-2. 3-4. 5-6a i 9b (R.: por. 4a)

Werset przed Ewangelią:

J 10, 27

Ewangelia:

Mt 23, 13-22

Patroni:

św. Róża z Limy,
św. Zacheusz,
św. Abundiusz i Ireneusz,
św. Cyriak i Archelaus,
św. Luppus,
św. Klaudiusz, Asteriusz i Neon ,
św. Flawian,
św. Eugeniusz,
bł. Jan {Protazy} Bourdon,
bł. Konstanty Carbonell Sempere, Piotr Gelabert Amer i Rajmund Grimaltós Monllor ,
bł. Florentyn Pérez Romero i Urban Gil Sáez,
bł. Jan Maria od Krzyża (Marianus) García Méndez,
bł. Rozaria {Petra Maria Wiktoria} Quintana Argos i Serafina {Emmanuela Justa} Fernández Ibero,
bł. Franciszek Dachtera,
bł. Władysław Findysz

Liturgia na dzień 2021-08-23:

Pierwsze czytanie

1 Tes 1, 1-5. 8-10

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój!

Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym, Jezusie Chrystusie.

Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się samym tylko słowem, lecz mocą i działaniem Ducha Świętego oraz wielką siłą przekonania. Wiecie bowiem, jacy dla was byliśmy, przebywając wśród was.

Wasza wiara w Boga wszędzie dała się poznać, tak że nawet nie potrzebujemy o tym mówić. Albowiem oni sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu i oczekiwać z niebios Jego Syna, którego wskrzesił z martwych, Jezusa, naszego wybawcę od nadchodzącego gniewu.

Psalm responsoryjny

Ps 149, 1b-2. 3-4. 5-6a i 9b (R.: por. 4a)

Pan w swoim ludzie upodobał sobie
Albo: Alleluja

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
głoście Jego chwałę w zgromadzeniu świętych.
Niech się Izrael cieszy swoim Stwórcą, *
a synowie Syjonu radują swym Królem.

Pan w swoim ludzie upodobał sobie
Albo: Alleluja

Niech imię Jego czczą tańcem, *
niech grają Mu na bębnie i cytrze.
Bo Pan swój lud miłuje, *
pokornych wieńczy zwycięstwem.

Pan w swoim ludzie upodobał sobie
Albo: Alleluja

Niech święci cieszą się w chwale, *
niech się weselą przy uczcie niebieskiej.
Chwała Boża niech będzie w ich ustach; *
to jest chwałą wszystkich Jego świętych.

Pan w swoim ludzie upodobał sobie
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 10, 27

Alleluja, alleluja, alleluja

Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 23, 13-22

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus przemówił tymi słowami:

«Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Wy sami nie wchodzicie i nie pozwalacie wejść tym, którzy do niego idą.

Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy, bo przemierzacie morze i ziemię, żeby pozyskać jednego współwyznawcę. A gdy się nim stanie, czynicie go dwakroć bardziej winnym piekła niż wy sami.

Biada wam, przewodnicy ślepi, którzy mówicie: „Kto by przysiągł na przybytek, nic to nie znaczy; lecz kto by przysiągł na złoto przybytku, ten jest związany przysięgą”.

Głupi i ślepi! Cóż bowiem jest ważniejsze, złoto czy przybytek, który uświęca złoto? Dalej: „Kto by przysiągł na ołtarz, nic to nie znaczy; lecz kto by przysiągł na ofiarę, która jest na nim, ten jest związany przysięgą”. Ślepcy! Cóż bowiem jest ważniejsze, ofiara czy ołtarz, który uświęca ofiarę?

Kto więc przysięga na ołtarz, przysięga na niego i na wszystko, co na nim leży. A kto przysięga na przybytek, przysięga na niego i na Tego, który w nim mieszka. A kto przysięga na niebo, przysięga na tron Boży i na Tego, który na nim zasiada».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

TEMAT: Duch,Słowo i rzeczy zbędne

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

TEMAT: Duch,Słowo i rzeczy zbędne

Doprawdy, trudno zrozumieć logikę, którą kierowali się Izraelici, a którą piętnuje Zbawiciel w dzisiejszej Ewangelii. Jak można było wpaść na to, że przysięga będzie wiązała, gdy złożona zostanie na złoto Przybytku? Jednak wczytując się w Święte Teksty w dwa tysiące lat po tamtych wydarzeniach, aż kusi aby zadać sobie pytanie, kto z nas i który naród nie lubi tzw. kruczków, luk w prawie, wyjątków, które mają rzekomo potwierdzać reguły?
Otóż to, co krytykuje Zbawiciel, to właśnie odejście od Ducha Prawa, zupełne wypaczenie tego, czemu miało służyć. Czyż bowiem Bóg będzie stawiał się w roli nierozgarniętego prawodawcy, który skaże bądź uniewinni po kwiecistej mowie obrońcy lub oskarżyciela? Czyż Bóg nie jest Ojcem, który przemawia w sposób jasny i klarowny do swojego ludu? \\\"Tak - tak, nie - nie\\\". Co nadto jest, od Złego pochodzi.
My jednak wciąż lubimy wyjątki i samousprawiedliwienia. Wydaje nam się, że możemy zachować spokój sumienia żyjąc jak poganie
Z drugiej strony patrząc na nasze życie widziany jak wielu próbuje wykorzystać autorytet Kościoła do swoich celów. Nakazać mocą sumienia rzeczy, które Aninie są oczywiste ani jednoznaczne moralnie. Politycy, różne grupy interesów czy niekiedy sami duchowni. Nakazać w Imię Pana coś, czego Pan nie nakazuje, użyć ziemskich wpływów tam, gdzie należy mówić, ba niekiedy grzmieć o rzeczach niebieskich.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Czy umiem rozróżnić to co ważne od tego, co tymczasowe? Czy potrafię skupić się na niebie, gdy ludzie wiodą spór o sprawy ziemskie? Może się okazać, że to zdolność na wagę nieba.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy umiem skupić się na sprawach Bożych?