września

poniedziałek

Wspomnienie św. Jana Chryzostoma, biskupa i doktora Kościoła

Rok liturgiczny: B/I

Pierwsze czytanie:

1 Tm 2, 1-8

Psalm responsoryjny:

Ps 28

Werset przed Ewangelią:

J 3, 16

Ewangelia:

Łk 7, 1-10

Patroni:

św. Jan Chryzostom,
św. Julian,
Poświęcenie bazylik Kalwarii i Grobu Pańskiego,
św. Litorius,
św. Marcelin,
św. Maurilius,
św. Amatus,
św. Weneriusz,
św. Amatus,
bł. Maria od Jezusa López de Rivas,
bł. Klaudiusz Dumonet,
bł. Aureliusz Maria {Benvenutus} Villalón Acebrón

Liturgia na dzień 2021-09-13:

Pierwsze czytanie

1 Tm 2, 1-8

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Polecam przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. Jest to bowiem dobre i miłe w oczach Zbawiciela naszego, Boga, który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy.

Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup za wszystkich, jako świadectwo, w oznaczonym czasie. Ze względu na nie ja zostałem ustanowiony głosicielem i apostołem – mówię prawdę, nie kłamię – nauczycielem pogan w wierze i prawdzie.

Chcę więc, by mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste, bez gniewu i sporów.

Psalm responsoryjny

Ps 28

Ps 28 (27), 2. 7. 8-9 (R.: por. 6)
Pan Bóg usłyszał głos mego błagania

Usłysz głos mojego błagania, *
gdy wołam do Ciebie
i gdy wznoszę ręce *
do świętego przybytku Twego.

Pan Bóg usłyszał głos mego błagania

Pan moją mocą i tarczą, *
zaufało Mu moje serce.
Pomógł mi, więc moje serce się cieszy *
i moją pieśnią Go sławię.

Pan Bóg usłyszał głos mego błagania

Pan jest zbawczą mocą dla swojego ludu, *
twierdzą zbawienia dla swego pomazańca.
Ocal swój lud i błogosław swojemu dziedzictwu, *
bądź im pasterzem, weź ich w opiekę na wieki.

Pan Bóg usłyszał głos mego błagania

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 3, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego;
każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 7, 1-10

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus dokończył wszystkich swoich mów do słuchającego Go ludu, wszedł do Kafarnaum. Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego ceniony, chorował i bliski był śmierci. Skoro setnik posłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszyznę żydowską z prośbą, żeby przyszedł i uzdrowił mu sługę.

Ci zjawili się u Jezusa i prosili Go usilnie: «Godzien jest, żebyś mu to wyświadczył – mówili – miłuje bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę». Jezus przeto zdążał z nimi.

A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół ze słowami: «Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a mojemu słudze: „Zrób to!” – a robi».

Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się nad nim, i zwróciwszy się do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: «Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu». A gdy wysłańcy wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Za kogo się modlimy?

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Za kogo się modlimy?

Pismo święte zachęca nas, abyśmy w każdym położeniu nieustannie dziękowali. W naszych intencjach polecanych we mszach świętych intencje dziękczynne owszem są, ale stanowią zdecydowaną mniejszość. W dużej mierze naszej modlitewnej pamięci polecamy zmarłych, niekiedy błagamy o zdrowie lub życie bliskich nam osób, innymi razy dziękując Bogu za otrzymane łaski polecamy siebie i swoje rodziny Panu Nieba i Ziemi przy okazji ważnych dla nas rocznic. Jak mają się do tego nasze modlitwy prywatne. Tu po wielokroć pozostaje to owiane tajemnicą naszego osobistego spotkania z Bogiem.
Kiedy uczniowie prosili Zbawiciela, aby nauczył ich modlitwy, jak i Jan nauczył swoich, Jezus sformułował Modlitwę Pańską, czyli Ojcze nasz. Ona ukazuje nam kierunek naszych próśb i oczekiwań, jakie mamy względem Boga. Warto zauważyć. Że najbardziej podstawowa a zarazem doczesna prośba o chleb nasz powszedni zajmuje dopiero czwarte miejsce.
Dzisiejsze czytanie ukierunkowuje jeszcze dokładniej nasze intencje związane z codzienną modlitwą Kościoła. Wiara w pomoc z Nieba w naszych sprawach doczesnych zawsze towarzyszyła uczniom Mistrza z Nazaretu. Jednak to kwestia szczęścia wiecznego ukierunkowuje nasz dialog z Bogiem. Troszczyć się bowiem o zbawienie własnej duszy i dusz innych ludzi jest podstawową troską Kościoła. Zatem zanim wypowiemy słowa dotyczące naszego zaangażowania w świecie, zanim padniemy na kolana przejęci stanem zdrowia, kondycją materialną i rodzinną ludzi, na których nam zależy, warto pomyśleć o priorytetach, które kształtowały modlitwę Kościoła od pokoleń.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My dziś mamy swoje priorytety. Bóg, jeśli w Niego wierzymy zajmuje często miejsce nie ukochanego Ojca, ale ostatniej instancji odwoławczej. „Teraz zostaje tylko modlitwa”. „Tu już możemy się tylko modlić”. „Teraz już mam czas na modlitwę”. Mówimy po wielokroć tak, jak gdyby Bóg był nieobecny w całym naszym życiu, lub mógł jedynie jak starszy rodzic wspierać nas materialnie i moralnie. Tymczasem Bóg jest naszym Ojcem umiłowanym, Który pragnie zbawienia wszystkich swoich dzieci. To nie On ma nam jedynie pomagać w godnym i dostatnim przeżyciu życia. On nas zbawił i prowadzi nas do wieczności, a my jedynie możemy „pomóc Bogu” poprzez otwartość naszego serca, przez wsłuchi8wanie się w Jego słowo i dosłownie „unikanie wierzgania nogami”, gdy On bierze nas na ramiona i przenosi przez kolejną ciemną dolinę pełną niebezpieczeństw, przez którą po raz kolejny przechodzimy w życiu.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy współpracuję z Bogiem w dziele zbawienia mojej duszy i dusz grzeszników?