27
września
poniedziałek
Wspomnienie św. Wincentego à Paulo, prezbitera
Rok liturgiczny: B/I
Pierwsze czytanie:
Za 8, 1-8
Psalm responsoryjny:
Ps 102
Werset przed Ewangelią:
Mk 10, 45
Ewangelia:
Łk 9, 46-50

Patroni:

  • św. Wincenty a Paulo,
  • św. Gajusz,
  • św. Florentyn,
  • św. Hiltruda,
  • św. Adolf i Jan,
  • św. Bonfilius,
  • św. Elzearus z Sabran,
  • bł. Wawrzyniec z Ripafratta,
  • bł. Jan Chrzciciel Laborier du Vivier,
  • bł. Józef Fenollosa Alcayna i Fidelis {Marianus} Climent Sanchés,
  • bł. Franciszka Ksaweria {Maria} Fenollosa Alcaina i Herminia Martínez Amigó

Liturgia na dzień 2021-09-27:

Pierwsze czytanie

Za 8, 1-8
Czytanie z Księgi proroka Zachariasza

Pan Zastępów skierował do mnie następujące słowo: «Ogarnęła Mnie zazdrość wielka o Syjon i zapłonąłem wielką żarliwością o niego.

Powrócę znowu na Syjon i zamieszkam znowu w Jeruzalem. I znowu Jeruzalem nazwą Miastem Wiernym, a górę Pana Zastępów – górą świętą.

I znowu staruszkowie i staruszki zasiądą na placach Jeruzalem, wszyscy z laskami w ręku z powodu podeszłego wieku. I zaroją się place miasta od bawiących się tam chłopców i dziewcząt.

Jeżeli uchodzić to będzie za coś niemożliwego w oczach Reszty tego ludu w owych dniach, czy Ja również mam to uważać za coś niemożliwego?»

Tak mówi Pan Zastępów: «Oto Ja wybawię mój lud z krainy wschodu i z krainy zachodu słońca. Sprowadzę ich, i mieszkać będą w Jeruzalem. I będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem, wiernym i sprawiedliwym».

Psalm responsoryjny

Ps 102
Ps 102 (101), 16-18. 19-21. 29 i 22-23 (R.: por. 17)

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Poganie będą się bali imienia Pana, *
a Twej chwały wszyscy królowie ziemi,
bo Pan odbuduje Syjon *
i ukaże się w swym majestacie.

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Pan przychyli się ku modlitwie opuszczonych *
i nie odrzuci ich modłów.
Należy to zapisać dla przyszłych pokoleń, *
lud, który się narodzi, niech wychwala Pana.

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Spojrzał Pan z wysokości swego przybytku, *
popatrzył z nieba na ziemię,
aby usłyszeć jęki uwięzionych, *
aby skazanych na śmierć uwolnić.

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Synowie sług Twoich bezpiecznie mieszkać będą, *
a ich potomstwo będzie trwało w Twej obecności.
Aby imię Pana głoszono na Syjonie †
i w Jeruzalem Jego chwałę, *
kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa,
aby służyć Panu.

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mk 10, 45
Alleluja, alleluja, alleluja

Syn Człowieczy przyszedł, żeby służyć
i dać swoje życie jako okup za wielu.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 9, 46-50
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Uczniom Jezusa przyszła myśl, kto z nich jest największy. Lecz Jezus, znając tę myśl w ich sercach, wziął dziecko, postawił je przy sobie i rzekł do nich: «Kto by to dziecko przyjął w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto by Mnie przyjął, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki».

Wtedy przemówił Jan: «Mistrzu, widzieliśmy, jak ktoś w imię Twoje wypędzał złe duchy, i zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami». Lecz Jezus mu odpowiedział: «Przestańcie zabraniać; kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Nie wystarczy słuchać

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Nie wystarczy słuchać

Pismo święte uczy nas, że wiara rodzi się ze słuchania. Jednak dzisiejsza lektura Ewangelii daje nam życiodajną przestrogę: ”uważajcie, jak słuchacie”. Czyżby więc samo słuchanie nie wystarczyło, aby posiąść łaskę i dar wiary? Jeśli odwołamy się do wcześniejszych słów Zbawiciela zrozumiemy, jaka jest różnica pomiędzy głoszeniem Słowa a „ukrywaniem go pod korcem”, pomiędzy słuchaniem go, a słuchaniem i wypełnianiem.
Jezus zwiastuje światu orędzie Ewangelii, która jest Dobrą Nowiną o Królestwie Bożym. Świat tymczasem ma swoich władców i w konfrontacji z wymaganiami Ewangelii gotów jest zażądać ukrzyżowania Jezusa przy jednoczesnym zadeklarowaniu poddaństwa „Cezarowi”, poza którym nie ma innego króla. Świat bowiem prowadzony przez Ojca Kłamstwa ukazuje człowiekowi ścieżkę, która wiedzie na skróty. Szlak, na którym nie ma wymagań, drogę, która jest szeroka i przestronna, ale niestety wiedzie do zguby.
Jezus tymczasem przychodzi jako jeden z nas. Daje nam swoją przyjaźń za cenę pełnienia przykazań, pośród których największe jest przykazanie bezgranicznej miłości Boga i miłość bliźniego posunięta aż do miłości nieprzyjaciół. Jeśli słuchamy Jego nauki i zachowujemy ją w swoich sercach, jesteśmy już obdarowani, przeznaczeni do tego, aby wierząc, iść drogą wyznaczoną przez Zbawiciela i jednocześnie być solą ziemi i światłem świata dla innych.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Niestety, świat, który ma swoich władców, postępujących w sposób przewrotny i obłudny stara się zmarginalizować orędzie Ewangelii a samego Zbawiciela ukazać jako kogoś, kto z całą pewnością podpisałby się pod postulatami przewrotnych głosicieli antyewangelii. Cóż zatem dzieje się na naszych oczach, a my, jak za dni Pana choć patrzymy, to nie widzimy? O czym co dnia donoszą nam wszystkie serwisy informacyjne, a my jak lud o zatwardziałych sercach chowamy pod korcem światło Ewangelii, pokornie zdejmujemy krzyże i usuwamy znaki naszej wiary z przestrzeni publicznej, aby przypadkiem nie zmąciły tzw. świętego spokoju tych, którzy jak ongiś zbuntowane anioły wypowiedzieli posłuszeństwo Panu Nieba i Ziemi? Czyż Ewangelia nie powinna właśnie zmuszać do refleksji? Czyż krzyż zarówno ten przydrożny jak i wiszący w szkole czy urzędzie nie powinien być czymś więcej, niż tylko znakiem zanikającej kultury? Jeśli damy sobie wmówić, że wiara w Zbawiciela i Jego Orędzie są jedynie pieśnią przeszłości, już przegraliśmy nasze życie. Będziemy żyli jak ci, którzy tylko w doczesności nadzieję złożyli w Panu…

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy mam odwagę być znakiem sprzeciwu w świecie?