28
października
czwartek
Święto świętych apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Rok liturgiczny: B/I
Pierwsze czytanie:
Ef 2,19-22
Psalm responsoryjny:
Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)
Ewangelia:
Łk 6, 12-19

Patroni:

  • św. Szymon Gorliwy i Juda Tadeusz,
  • św. Ferrutius,
  • św. Fidelis,
  • św. Wincenty, Sabina i Christeta ,
  • św. Genezjusz,
  • św. Salvius,
  • św. Faro,
  • św. German,
  • bł. Salwator Damian Enguix Garés,
  • bł. Józef Ruiz Bruixola

Liturgia na dzień 2021-10-28:

Pierwsze czytanie

Ef 2,19-22
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

Nie jesteście już obcymi i przybyszami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga - zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie głowicą węgła jest sam Chrystus Jezus. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.

[w kościołach, w których obchodzi się uroczystość, pierwsze czytanie z: Czytania wspólne o Apostołach i Ewangelistach]

Psalm responsoryjny

Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)
Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy wiadomość przekazuje.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano.
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce świata.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy,
Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 6, 12-19
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Pewnego razu Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga.

Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami: Szymona, któremu nadał imię Piotr; i brata jego, Andrzeja, Jakuba, Jana, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Szymona z przydomkiem Gorliwy, Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.

Zszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam liczny tłum Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jerozolimy oraz z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu; przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia.

A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Kościół rodzi się z modlitwy, nie z dyskusji

ks. Tomasz Jaklewicz ks. Tomasz Jaklewicz

Kościół rodzi się z modlitwy, nie z dyskusji

1. Wybór Apostołów następuje po długiej modlitwie. Jezus całą noc się modlił zanim podjął jedną z najważniejszych swoich decyzji. W jakimś sensie Kościół rodzi się z tej Jezusowej modlitwy. Można odnieść wrażenie, że dziś chcemy budować Kościół przede wszystkim dyskutując ze sobą, organizując kolejne spotkania, narady, ankiety. Kościół rodzi się na modlitwie. Kiedy jednoczymy się z Bogiem, wtedy odkrywamy także głęboką jedność między sobą. Nawet bez słów. Kościół jest najpierw sakramentem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem, a dopiero potem jedności międzyludzkiej. Ta kolejność ma znaczenie.
2. Jezus przywołał Apostołów do siebie. On sam ich wybiera. Kościół jest Apostolski. To oznacza także jego hierarchiczność. Biskupi są następcami apostołów. Wierzymy, że ich wybór jest ostatecznie wyborem Jezusa, który działa przez swego Ducha w Kościele. Apostołowie nie byli doskonali, nieraz zawodzili. Podobnie jest z biskupami. Jako uczniowie Jezusa mamy być posłuszni biskupom nie ze względu na ich osobistą świętość (choć ta oczywiście jest bardzo wskazana i pomocna), ale ze względu na Chrystusa, który ich posłał. Próby demokratyzacji Kościoła oznaczają zanegowanie hierarchiczności Kościoła czyli jego apostolskości. Oczywiście, że apostolskość Kościoła oznacza także nasze wspólne posłanie do świata, wynikające z chrztu. Jest jednak różnica między apostolstwem świeckich i apostolstwem wynikającym z sakramentu święceń. Dowartościowanie roli świeckich nie może oznaczać zdeprecjonowania autorytetu biskupów – następców Apostołów.
3. „Zeszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie”. W Ewangelii nawet informacje geograficzne mają głębszy sens, sens teologiczny. Jezus najpierw pociąga apostołów ku sobie, w górę, ku Bogu. A potem prowadzi ich w doliny ludzkich losów. Tam, gdzie żyją ubodzy duchowo i fizycznie, głodni, płaczący, prześladowani, chorzy, opętani. Na „równinie” cierpienia, nędzy, samotności, gdzie żyją ludzie spragnieni Jezusa. Zadaniem Apostołów jest dawanie im nadziei pochodzącej z góry, z Nieba. Leczenie ich prawdą i miłością Boga.