Liturgia na dzień 2021-11-12:

Pierwsze czytanie

Mdr 13, 1-9

Czytanie z Księgi Mądrości

Głupi z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga; z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła, nie poznali Twórcy, lecz ogień, wiatr, powietrze chyże, gwiazdy dokoła, rwącą wodę lub światła niebieskie uznali za bóstwa, które rządzą światem.

Jeśli urzeczeni ich pięknem wzięli je za bóstwa – winni byli poznać, o ile wspanialszy jest ich Władca, stworzył je bowiem Twórca piękności; a jeśli ich moc i działanie wprawiły ich w podziw – winni byli z nich poznać, o ile jest potężniejszy Ten, kto je uczynił. Bo z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Sprawcę.

Ci jednak na małą zasługują naganę, bo wprawdzie i oni błądzą, ale Boga szukają i pragną Go znaleźć. Obracając się bowiem wśród Jego dzieł, badają, i ulegają pozorom, bo piękne to, na co patrzą. Ale im także nie można wybaczyć: jeśli się bowiem zdobyli na tyle wiedzy, by móc ogarnąć wszechświat – jakże nie znaleźli rychlej jego Władcy?

Psalm responsoryjny

Ps 19

Ps 19 (18), 2-3. 4-5b (R.: por. 2a)

Niebiosa głoszą chwałę Pana Boga

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy wiadomość przekazuje.

Niebiosa głoszą chwałę Pana Boga

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano.
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce świata.

Niebiosa głoszą chwałę Pana Boga

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 21, 28bc

Alleluja, alleluja, alleluja

Nabierzcie ducha i podnieście głowy,
ponieważ zbliża się wasze odkupienie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 17, 26-37

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; a przyszedł potop i wygubił wszystkich.

Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba „deszcz ognia i siarki” i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.

W owym dniu, kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Miejcie w pamięci żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je.

Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą razem mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona».

Pytali Go: «Gdzie, Panie?» On im odpowiedział: «Gdzie jest padlina, tam zgromadzą się i sępy».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi” (Łk 17, 30)

ks. Waldemar Turek ks. Waldemar Turek

„Tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi” (Łk 17, 30)
Jest w dzisiejszej Ewangelii pewne nawiązanie do przeszłości i jest spojrzenie ku przyszłości. W pierwszej części Jezus wspomina opisane w Starym Testamencie historie związane z Noem i z Lotem, w drugiej mówi o czasie, w którym po raz drugi przyjdzie na ziemię. Użyte w Ewangelii wyrażenia ukazują pewne podobieństwa między tymi wydarzeniami: „Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego” (Łk 17, 26); „Podobnie jak działo się za czasów Lota” (Łk 17, 28), „Tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi” (Łk 17, 30).
Słowa te nie napawają optymizmem, bo „przyszedł potop i wygubił wszystkich” (Łk 17, 27); a „kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wygubił wszystkich” (Łk 17, 29). W tym kontekście zapowiedź Jezusa, że „tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi” (Łk 17, 30), nabiera szczególnego znaczenia i zachęca nas do czujności i wiary, których zabrakło ludziom w czasach Noego i w otoczeniu Lota.
Niemal spontanicznie pytamy, jakie były ich błędy? Bo przecież nie popełniali zła przez to, że „jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły” (Łk 17, 27); „kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali” (Łk 17, 28). Można się domyślać, że czynili to wszystko bez odniesienia do Boga i że rutyna codziennych działań doprowadziła do zatwardziałości ich serca. Żyli myśląc jedynie o sobie, o rzeczach ziemskich, a nie patrzyli w przyszłość, zaaferowani swoimi sprawami.
W tym miejscu podobieństwo między ich zachowaniem i mentalnością ludzi naszych czasów dostrzega się bardzo wyraźnie. Także dzisiaj wielu zapomina, że istota życia zawiera się nie w tym, co posiadamy, ale w naszej relacji do Boga i w pojmowaniu życia jako Jego daru.
Codziennie przeżywamy konkretne sytuacje życiowe, które stawiają nas przed wyborem Boga albo kogoś lub czegoś, co nam Go „zastępuje”. Wedle dzisiejszej Ewangelii ten, kto wybiera Boga, pozornie traci swoje życie, ale w rzeczywistości je zachowuje (por. Łk 17, 33). Tak było w przypadku Patrona dnia dzisiejszego św. Jozafata Kuncewicza, który bardzo gorliwie zabiegał o jedność podzielonego Kościoła, odznaczał się gorliwym i ascetycznym stylem życia i w niezwykle trudnych sytuacjach zdecydowanie wybierał Boga, za co poniósł męczeńską śmierć; należy on do tych, którzy wedle słów Chrystusowych, straciwszy życie, zachowali je.
Przykład św. Jozafata ukazuje nam, że wybór Boga jest możliwy w każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji, jeśli będziemy Mu wystarczająco ufać.
.