listopada

poniedziałek

I Tydzień Adwentu

Rok liturgiczny: C/II

Pierwsze czytanie:

Iz 2, 1-5

Psalm responsoryjny:

Ps 122

Werset przed Ewangelią:

Ps 80 (79), 4

Ewangelia:

Mt 8, 5-11

Patroni:

św. Saturnin z Kartaginy,
św. Saturnin,
św. Filomen,
św. Illuminata,
św. Radbod,
bł. Edward Burden,
bł. Jerzy Errington, Wilhelm Gibson i Wilhelm Knight ,
bł. Dionizy od Bożego Narodzenia {Piotr} Berthelot i Redemptus od Krzyża {Tomasz} Rodriguez,
św. Franciszek Antoni Fasani,
bł. Alfred Simón Colomina

Liturgia na dzień 2021-11-29:

Pierwsze czytanie

Iz 2, 1-5

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy:

Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej stać będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki. Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».

On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny. Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!

[W roku A, gdy powyższe czytanie Iz 2, 1-5 zostało wykorzystane w 1 Niedzielę Adwentu, można odczytać następującą perykopę:]
(Iz 4, 2-6)

W owym dniu odrośl Pana stanie się ozdobą i chwałą, a owoc ziemi przepychem i krasą dla ocalałych z Izraela. I będzie tak: Ktokolwiek pozostał żywy na Syjonie i kto się ostał w Jeruzalem, każdy będzie nazwany świętym i wpisany do Księgi Życia w Jeruzalem.

Gdy Pan obmyje brud Córy Syjońskiej i krew rozlaną w Jeruzalem oczyści powiewem sądu i podmuchem pożogi, wtedy Pan przyjdzie spocząć na całej przestrzeni góry Syjon i na tych, którzy się tam zgromadzą, we dnie jako obłok z dymu, w nocy jako olśniewający płomień ognia. Albowiem nad wszystkim chwała Pańska będzie osłoną i namiotem, by za dnia dać cień przed skwarem, ucieczkę zaś i schronienie przed nawałnicą i ulewą.

Psalm responsoryjny

Ps 122

Ps 122 (121), 1b-2. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 1bc)
Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Proście o pokój dla Jeruzalem: *
Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.
Niech pokój panuje w twych murach, *
a pomyślność w twoich pałacach.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ze względu na moich braci i przyjaciół *
będę wołał: «Pokój z tobą!»
Ze względu na dom Pana, Boga naszego, *
modlę się o dobro dla ciebie.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 80 (79), 4

Alleluja, alleluja, alleluja

Panie, Boże nasz, przyjdź, aby nas uwolnić,
okaż swoje oblicze, a będziemy zbawieni.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 8, 5-11

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: «Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi». Rzekł mu Jezus: «Przyjdę i uzdrowię go».

Lecz setnik odpowiedział: «Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a słudze: „zrób to!” – a robi».

Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: «Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i z Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wstąpił na górę Pana, do świątyni Boga naszego

ks. Mirosław Matuszny ks. Mirosław Matuszny

Ta niebiańska pielgrzymka ku znajdującemu się na szczycie Jeruzalem i świątyni Boga prawdziwego w niej, motywowana jest pragnieniem poznania prawa Bożego. To właśnie prawo Boże ma być zalążkiem powszechnego pokoju. Skupienie wszystkich ludów i narodów wokół Boga Jedynego ma przynieść czas, w którym broń już nie będzie potrzebna. Zostanie ona zamieniona na narzędzia pracy a ludzie wraz całym stworzeniem będą się cieszyć erą prawdziwego pokoju.
Ewangelia przynosi nam natomiast wizję wypełniania się znaków czasu przepowiedzianych przez Izajasza. Oto Zbawiciel spieszy z pomocą słudze poganina, co więcej człowieka związanego z okupacyjną władzą rzymską. Wszakże on, Jezus z Nazaretu jest Tym, którego przepowiadali prorocy. On właśnie ma skupić wokół siebie wszystkie narody, zasiąść na tronie Wszechmogącego i dać ludziom nowe prawo, którego przyjęcie wprowadzi ludzkość w erę prawdziwego pokoju.
Wczoraj w imię Boże rozpoczęliśmy adwent kolejnego roku liturgicznego. Roku, który rozpoczyna się w końcówce roku kalendarzowego 2021 do roku kalendarzowego 2022. Każdy adwent, każdy nowy rok czy to liturgiczny czy kalendarzowy jaki rozpoczynamy, stawia nam pytania o to, co czeka nas w najbliższej przyszłości. Dziś jak nigdy dotąd przez ostatnie kilkadziesiąt lat, owa zapowiedź powszechnego pokoju jest tym, co pokrzepia nasze serca. W tych niepewnych dniach, w czasie gdy tak bardzo nadwyrężone zostały nasze kontakty międzyludzkie a także kontakt z Bogiem ów adwent stanowić może niepowtarzalną okazję, aby odbudować w nas nadzieję. By spróbować zrozumieć raz jeszcze, że bez Boga i Jego prawa nie osiągniemy ani spokoju ani pokoju. Wszystkie ludzkie wysiłki, decyzje rządów i władz poszczególnych krajów państw czy lokalnych społeczności dopiero wówczas będą prowadzić nas ku prawdziwemu pokojowi i po chrześcijańsku rozumianemu braterstwu między ludźmi, jeśli uwzględnią panowanie Chrystusa.
SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Ludzkość bez zbawiciela błąkała się tysiące lat, próbowała niejednokrotnie sięgnąć nieba, jak chociażby budowniczowie wieży Babel lub tworzyć raj na ziemi dla wybranych, jak chociażby totalitaryzmy XX wieku. Dziś mądrzejsi o te doświadczenia, wnosimy w życie świata dziedzictwo naszej wiary. Przekonanie, że tylko Chrystus jest Księciem Pokoju. On jeden ma moc, aby tylko swoim słowem, jednym zamysłem swej woli dać nam pokój nie taki jak daje świat, ale prawdziwy pokój Dzieci Bożych. On wskazują też drogę rozwiązania naszych współczesnych problemów i przypomina, że w odizolowaniu od Niego samego, od miłości Boga, w izolacji od braci i sióstr których mamy obok siebie nie zrozumiemy ani jego samego ani Ewangelii.
PYTANIE DLAODWAŻNYCH
Czy w Chrystusie szukam prawdziwego pokoju i spokoju duszy?