22
lutego
wtorek
Święto katedry św. Piotra Apostoła
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
1 P 5, 1-4
Psalm responsoryjny:
Ps 23
Werset przed Ewangelią:
Mt 16, 18
Ewangelia:
Mt 16, 13-19

Patroni:

  • św. Papiasz,
  • św. Paschazjusz,
  • św. Maksymian,
  • św. Izabela,
  • św. Małgorzata z Cortony,
  • bł. Dydak Carvalho,
  • bł. Maria od Jezusa {Emilia} d'Oultremont

Liturgia na dzień 2022-02-22:

Pierwsze czytanie

1 P 5, 1-4
Najmilsi:

Starszych, którzy są wśród was, proszę, ja również starszy, a przy tym świadek Chrystusowych cierpień oraz uczestnik tej chwały, która ma się objawić: paście stado Boże, które jest przy was, strzegąc go nie pod przymusem, ale z własnej woli, po Bożemu; nie ze względu na brudny zysk, ale z oddaniem; i nie jak ci, którzy ciemiężą wspólnoty, ale jako żywe przykłady dla stada. Kiedy zaś objawi się Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały.

Psalm responsoryjny

Ps 23
Ps 23 (22), 1-2a. 2b-3. 4. 5. 6 (R.: por. 1)

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 16, 18
Alleluja, alleluja, alleluja (w Wielkim Poście: Chwała Tobie, Królu wieków)

Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 16, 13-19
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?»

A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».

Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»

Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».

Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jezus - pytanie i odpowiedź

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

Jezus - pytanie i odpowiedź   Pixabay.com, CC0

Chrystus w okolicach Cezarei Filipowej dokonuje sondażu opinii publicznej: „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?” Odpowiedź na to pytanie, znajduje się niejako „na zewnątrz” odpowiadających. Udzielają jej słuchając opinii wyrażanych przez innych. Nie zachodzi konieczność własnego zaangażowania. Głos zabierają liczni z grona uczniów. Prześcigają się w odpowiedziach: „Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków”.

Na przestrzeni wieków pojawiło się także wiele innych odpowiedzi. Jedni uważają Jezusa tylko za człowieka, inni tylko za Boga. Niektórzy uważają Go za rewolucjonistę. A są także tacy, którzy twierdzą, że jest postacią wymyśloną przez pierwsze gminy chrześcijan. Pojawiały się wiec i wciąż pojawiają sprzeczne opinie dotyczące jednaj i tej samej Osoby. Jezus niektórych fascynuje, pociąga stylem życia, innych oburza, bulwersuje, a nawet budzi agresję. Nie można obok Niego przejść obojętnie.

Jezus zadał uczniom także drugie pytanie: „A Wy za kogo Mnie uważacie?” Odpowiedzi na to pytanie znajduje się w umysłach i sercach pytanych. Piotr mówi: „Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego”. Ale nie on sam jest źródłem tej wiedzy. Została mu dana. Objawił ją Ojciec niebieski. Apostoł Piotr wypowiedział się we własnym imieniu, ale nie w izolacji od innych. Dialog ma miejsce we wspólnocie Kościoła i dotyczy Kościoła.

Obok pytania o Jezusa z Nazaretu istotne jest także pytanie o człowieka. Kim jest człowiek? Kim jestem ja? Jaki sens ma moje życie? W odpowiedzi na pytanie o to, kim jest Chrystus, Piotr odnajduje odpowiedź na pytanie o siebie samego: „Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr – Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”. Piotr poznając Chrystusa poznaje siebie. I my odpowiedź na pytanie o to, kim jesteśmy, możemy odnaleźć w Słowie Bożym oraz wpatrując się w oblicze Chrystusa Eucharystycznego.