Liturgia na dzień 2022-03-31:

Pierwsze czytanie

Wj 32, 7-14

Czytanie z Księgi Wyjścia

Pan rzekł do Mojżesza: «Zstąp na dół, bo sprzeniewierzył się lud twój, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej. Bardzo szybko zawrócili z drogi, którą im nakazałem, i utworzyli sobie posąg cielca odlanego z metalu, i oddali mu pokłon, i złożyli mu ofiary, mówiąc: „Izraelu, oto twój bóg, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej”».

I jeszcze powiedział Pan do Mojżesza: «Widzę, że lud ten jest ludem o twardym karku. Pozwól Mi, aby rozpalił się gniew mój na nich. Chcę ich wyniszczyć, a ciebie uczynić wielkim ludem».

Mojżesz jednak zaczął usilnie błagać Pana, Boga swego, i mówić: «Dlaczego, Panie, płonie gniew Twój przeciw ludowi Twemu, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej wielką mocą i silną ręką? Czemu to mają mówić Egipcjanie: „W złym zamiarze wyprowadził ich, chcąc ich wygubić w górach i zgładzić z powierzchni ziemi”? Odwróć zapalczywość Twego gniewu i zaniechaj zła, jakie chcesz zesłać na Twój lud. Wspomnij na Abrahama, Izaaka i Izraela, Twoje sługi, którym przysiągłeś na samego siebie, mówiąc do nich: „Uczynię potomstwo wasze tak licznym jak gwiazdy niebieskie, i całą ziemię, o której mówiłem, dam waszym potomkom i posiądą ją na wieki”».

Wówczas to Pan zaniechał zła, jakie zamierzał zesłać na swój lud.

Psalm responsoryjny

Ps 106 (105), 19-20. 21-22. 23 (R.: por. 4)

Pamiętaj o nas i przyjdź nam z pomocą

U stóp Horebu zrobili cielca *
i pokłon oddawali bożkowi ulanemu ze złota.
Zamienili swą Chwałę *
na podobieństwo cielca jedzącego siano.

Pamiętaj o nas i przyjdź nam z pomocą

Zapomnieli o Bogu, który ich ocalił, *
który wielkich rzeczy dokonał w Egipcie,
rzeczy przedziwnych w krainie Chamitów, *
zdumiewających nad Morzem Czerwonym.

Pamiętaj o nas i przyjdź nam z pomocą

Postanowił ich zatem wytracić, *
gdyby nie Mojżesz, Jego wybraniec.
On wstawił się do Niego, *
aby odwrócić Jego gniew niszczący.

Pamiętaj o nas i przyjdź nam z pomocą

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 3, 16

Chwała Tobie, Królu wieków

Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego;
każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.

Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

J 5, 31-47

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Żydów:

«Gdybym Ja wydawał świadectwo o sobie samym, świadectwo moje nie byłoby prawdziwe. Jest ktoś inny, kto wydaje świadectwo o Mnie; a wiem, że świadectwo, które o Mnie wydaje, jest prawdziwe.

Wysłaliście poselstwo do Jana i on dał świadectwo prawdzie. Ja nie zważam na świadectwo człowieka, ale mówię to, abyście byli zbawieni. On był lampą, co płonie i świeci, wy zaś chcieliście radować się krótki czas jego światłem.

Ja mam świadectwo większe od Janowego. Są to dzieła, które Ojciec dał Mi do wypełnienia; dzieła, które czynię, świadczą o Mnie, że Ojciec Mnie posłał. Ojciec, który Mnie posłał, On dał o Mnie świadectwo. Nigdy nie słyszeliście ani Jego głosu, ani nie widzieliście Jego oblicza; nie macie także Jego słowa, trwającego w was, bo wy nie uwierzyliście Temu, którego On posłał.

Badacie Pisma, ponieważ sądzicie, że w nich zawarte jest życie wieczne: to one właśnie dają o Mnie świadectwo. A przecież nie chcecie przyjść do Mnie, aby mieć życie. Nie odbieram chwały od ludzi, ale poznałem was, że nie macie w sobie miłości Boga. Przyszedłem w imieniu Ojca mego, a nie przyjęliście Mnie. Gdyby jednak przybył ktoś inny we własnym imieniu, to przyjęlibyście go. Jak możecie uwierzyć, skoro od siebie wzajemnie odbieracie chwałę, a nie szukacie chwały, która pochodzi od samego Boga?

Nie sądźcie jednak, że to Ja was oskarżę przed Ojcem. Waszym oskarżycielem jest Mojżesz, w którym wy pokładacie nadzieję. Gdybyście jednak wierzyli Mojżeszowi, to i Mnie wierzylibyście. O Mnie bowiem on pisał. Jeżeli jednak jego pismom nie wierzycie, jakżeż moim słowom będziecie wierzyli?»

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Zamknięci na światło

unsplash.com

1. Kluczowym słowem w dzisiejszym fragmencie Ewangelii jest słowo „świadectwo”. Faryzeusze i uczeni w Piśmie domagali się od Jezusa uzasadnienia wiarygodności Jego misji. Pan wymienia kilka świadectw, które potwierdzają, że to, co mówi, jest prawdą. Pierwszym świadkiem jest Jan Chrzciciel, który był lampą zapowiadającą światło, które przynosi Chrystus. Kolejne świadectwo przynoszą same dzieła Jezusa. W tych dziełach widać moc Bożą działającą w Nim i przez Niego. W tym sensie najważniejsze świadectwo o Jezusie daje ostatecznie sam Bóg. Kolejne przynosi Pismo święte Starego Testamentu. Kto czyta je z otwartym sercem zobaczy w nim obraz Mesjasza, który zrealizował się w Chrystusie.

2. Jezus wyrzuca swoim oponentom postawę zamknięcia na te ewidentne dowody. Odrzucili świadectwo Jana Chrzciciela, nie dostrzegają Bożej mocy w dziełach Jezusa. Badają Pisma, ale w taki sposób, który utwierdza tylko ich własne racje. „Wy nie uwierzyliście Temu, którego On posłał”. „Nie macie w sobie miłości Boga”. „Nie chcecie przyjść do Mnie, aby mieć życie”. Trudno wyrazić jaśniej zarzuty Jezusa. Wywód kończy się oskarżeniem. Żydzi słusznie widzieli w Mojżeszu swojego największego wodza i proroka. Ale to właśnie Mojżesz wskazuje na Jezusa, jest Jego zapowiedzią. Dlatego sam Mojżesz będzie ich oskarżycielem. Przywilej wybrania rodzi zobowiązanie. Kto dostał więcej światła z Góry, ten powinien dokonywać mądrzejszych wyborów. Przywileje mogą jednak okazać się dodatkowym oskarżeniem. Zmarnowana łaska przemawia przeciwko człowiekowi.

3. Zostawmy na boku problem zaślepienia żydowskich liderów. Pomyślmy, jak to słowo odnieść do siebie. Ile świadectw Bożej miłości otrzymałem w życiu? Ile dzieł Bożych dotyczyło mnie? Wysłuchane modlitwy, przebaczone grzechy, mocne słowa z ambony, ludzie-święci jak Jan Chrzciciel, którzy byli mi lampą w ciemności. Czy te wszystkie świadectwa przyprowadziły mnie bliżej Jezusa? A może pozostawałem zamknięty na prawdę szukając własnej chwały, a nie chwały, która pochodzi od Boga. Wielki Post to czas, gdy Jezus puka do mojego serca. Wzywa mnie do otwarcia oczu. Przywileje rodzą zobowiązania. Każda zmarnowana przeze mnie łaska będzie kiedyś moim oskarżeniem. Nie marnujmy zatem niczego z darów Bożych.