kwietnia

poniedziałek

Poniedziałek Wielkanocny

Rok liturgiczny: C/II

Pierwsze czytanie:

Dz 2, 14. 22b-32

Psalm responsoryjny:

Ps 16

Werset przed Ewangelią:

Ps 118 (117), 24)

Ewangelia:

Mt 28, 8-15

Patroni:

św. Hermogenes i Elpidiusz,
św. Pusycjusz,
św. Euzebiusz,
św. Lasreanus lub Molassius,
św. Molazjusz,
św. Ursmar,
św. Anthusa,
św. Atanazja,
św. Jan Isaurus,
św. Perfekt,
bł. Idesbald,
św. Galdinus,
bł. Andrzej,
bł. Andrzej Hibernon,
bł. Maria od Wcielenia {Barbara} Avrillot,
bł. Józef Moreau,
bł. Sabina Petrilli,
bł. Roman Archutowski

Liturgia na dzień 2022-04-18:

Pierwsze czytanie

Dz 2, 14. 22b-32

Czytanie z Dziejów Apostolskich

W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem:

«Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jeruzalem, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów! Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Boga został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówi o Nim:

„Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec rozkładowi. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim”.

Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi.

Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami».

Psalm responsoryjny

Ps 16

Ps 16 (15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11 (R.: por. 1b)
Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście *
po Twojej prawicy.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 118 (117), 24)

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto dzień, który Pan uczynił,
radujmy się nim i weselmy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 28, 8-15

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy anioł przemówił do niewiast, one pośpiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom.

A oto Jezus stanął przed nimi, mówiąc: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą».

Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdy spaliśmy. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu».

Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami, i trwa aż do dnia dzisiejszego.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Miłość, która wyprzedza brzask

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Pixabay.com, CC0

Sam pusty grób i płótna to zbyt mało, aby uwierzyć w zmartwychwstanie. Potrzebni są jeszcze świadkowie Zmartwychwstałego. Na pierwszych światków zmartwychwstania Jezus wybiera kobiety. To te same, które towarzyszyły Mu z Galilei, które wiernie trwały przy krzyżu w godzinie śmierci, a potem w ceremonii pogrzebowej. Skoro świt przychodzą do grobu, aby... No właśnie. W jakim celu przyszły do grobu w pierwszy dzień tygodnia. Zapalić znicze, położyć świeże kwiaty, popłakać sobie? Przyszły zaspokoić swoją samotność rozdzierającą im dusze po stracie przyjaciela, który przywrócił im godność.

To miłość sprawiła, że Maria Magdalena i jej towarzyszki wyprzedziły pierwsze promienie brzasku. To miłość sprawiła, że ujrzały One zmartwychwstałego Pana. Ten, kto kocha doświadcza spotkania z miłością, która jest jaśniejsza od słońca, która ma moc rozproszenia najciemniejszych mroków rozpaczy, grzechu a nawet śmierci.

Jezus odniósł tryumf. Zwyciężył pomimo zła całego świata jakie wziął na swoje barki. Choć martwy, pozornie przegrał, teraz stoi przed nimi żywy. Zmartwychwstanie Chrystusa oznacza nie tylko, że jest On Panem życia, ale również, że jest życiodajnym źródłem, z którego możemy czerpać bez przeszkód wodę na życie wieczne. To właśnie w Wielką Noc otwierają się dla setek tysięcy katechumenów źródła chrzcielne. Podziękujmy dziś za dar chrztu świętego, dzięki któremu umarliśmy dla grzechu, aby razem z Chrystusem powstać do nowego życia w Bogu. Radujmy się z faktu, że razem z Jezusem doświadczmy zmartwychwstania.