14
maja
sobota
Święto św. Macieja Apostoła
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
Dz 1, 15-17. 20-26
Psalm responsoryjny:
Ps 113
Werset przed Ewangelią:
J 15, 16
Ewangelia:
J 15, 9-17

Patroni:

  • św. Maciej,
  • św. Maksym,
  • św. Poncjusz,
  • św. Wiktor i Korona,
  • św. Izydor,
  • św. Feliks i Fortunat,
  • św. Justa i Heredina,
  • św. Aprunculus,
  • św. Gallus,
  • św. Carthagus,
  • św. Erembert,
  • bł. Egidiusz z Vaozela,
  • bł. Teodora {Anna Teresa} Guérin,
  • św. Michał Garicoits,
  • św. Maria Dominica Mazzarello

Liturgia na dzień 2022-05-14:

Pierwsze czytanie

Dz 1, 15-17. 20-26
Czytanie z Dziejów Apostolskich

W owym czasie Piotr, powstawszy w obecności braci, a zebrało się razem około stu dwudziestu osób, tak przemówił: «Bracia, musiało wypełnić się słowo Pisma, które Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida o Judaszu. On to wskazał drogę tym, którzy pojmali Jezusa, bo on zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu. Napisano bowiem w Księdze Psalmów: „Niech opustoszeje dom jego i niech nikt w nim nie mieszka! A urząd jego niech inny obejmie”. Trzeba więc, aby jeden z tych, którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał z nami, począwszy od chrztu Janowego aż do dnia, w którym został wzięty od nas do nieba, stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania».

Postawiono dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja. I taką odmówili modlitwę: «Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego sobie wybrałeś, by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść swoją drogą». I dali im losy, a los padł na Macieja. I został dołączony do jedenastu Apostołów.

Psalm responsoryjny

Ps 113
Ps 113, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 8)

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Chwalcie, słudzy Pańscy, *
chwalcie imię Pana.
Niech imię Pańskie będzie błogosławione *
teraz i na wieki.

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Od wschodu słońca do zachodu słońca *
niech będzie pochwalone imię Pana.
Pan jest wywyższony nad wszystkie ludy, *
ponad niebiosa sięga Jego chwała.

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Kto jest jak nasz Pan Bóg, *
co ma siedzibę w górze,
co w dół spogląda *
na niebo i na ziemię?

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Podnosi z prochu nędzarza *
i dźwiga z gnoju ubogiego,
by go posadzić wśród książąt, *
wśród książąt swojego ludu.

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 16
Alleluja, alleluja, alleluja

Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 15, 9-17
Słowa Ewangelii według świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.

To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.

Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał, aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go prosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wybrańcy

ks. Michał Kwitliński ks. Michał Kwitliński

Wybrańcy   pixabay.com

„Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem.” Wiara jest wyborem. Bywa, że jest wyborem po ludzku trudnym. Żyjemy w kulturze coraz bardziej niechrześcijańskiej, w której wiara oznacza wysiłek ciągłego podążania pod prąd dominującym trendom. W tej sytuacji mogę pomyśleć, że to raczej ja wybrałem Jezusa, to była moja inicjatywa. Tymczasem On twierdzi, że był pierwszy. Swoje słowa skierował nie tylko do obecnych na Ostatniej Wieczerzy apostołów, ale do wszystkich swych uczniów, we wszystkich epokach.

Kiedy bliżej zastanowimy się nad słowami Pana Jezusa, zdamy sobie sprawę, że powiedział rzecz oczywistą. Wiara oznacza, że decyduję się zaufać Bogu. Nie tylko przyjmuję fakt Jego istnienia, ale również prawdę o Nim, przede wszystkim, że Bóg jest miłością, a więc mnie kocha. Tym samym, rzeczywiście był pierwszy. On mnie pokochał najpierw, ja odpowiedziałem na Jego miłość.

Wielu z nas otrzymało wiarę wraz z wychowaniem, w dzieciństwie. Nie była ona wówczas naszym wyborem, dostaliśmy ją w darze. Wyboru dokonuję teraz, wiarę mogę zachować lub odrzucić. A więc to On mnie wybrał, a ja wybór przyjmuję lub nie.

Inni poznali naukę chrześcijańską w wieku dojrzałym, jako jedną z wielu propozycji na rynku religii i światopoglądów. Nawrócenie na chrześcijaństwo było wyborem, który polegał na przyjęciu czegoś, co było wcześniej, nie jako zestaw idei wymyślonych przez człowieka, ale relację miłości, którą Bóg proponuje człowiekowi.

Apostołowie byli świadomi, że to Jezus ich wezwał, a oni odpowiedzieli, i to w sensie dosłownym. Tak przecież wyglądała historia powołania każdego z nich. Słowa z dzisiejszej Ewangelii miały im o tym przypomnieć. W trakcie oczekiwania na przybycie Ducha Świętego, chcą uzupełnić skład kolegium apostołów. Ten, który zajmie miejsce Judasza musi być prawdziwym uczniem Jezusa, dającym nadzieję, że nie zawiedzie. Wybierają kandydatów, kierując się ludzką roztropnością. To normalny sposób postępowania, Bóg chce, abyśmy kierowali się rozumem, który nam dał. Jeśli pragniemy pełnić Jego wolę, On mówi do nas również w ten sposób. Na koniec jednak, po modlitwie, przeprowadzają losowanie. Obaj kandydaci byli z pewnością godni urzędu, losowanie poprzedzone modlitwą było symboliczne. Miało podkreślić, że wybór nie jest ludzką decyzją apostołów, lecz wyborem samego Boga, który działa przez apostołów. Dzięki temu Maciej był bardziej świadomy tego, o czym pamiętać powinniśmy wszyscy: „Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem.”