„Piotr, obróciwszy się, zobaczył idącego za sobą ucznia”. Obaj szli za Jezusem, ale Jan podążał za Piotrem. A Jezus właśnie przed chwilą powiedział Szymonowi „pójdź za Mną”. Piotr z Nim rozmawiał, więc pewnie szedł „za Nim” duchowo, a fizycznie u Jego boku. Jan zaś, może trochę nieśmiało, drepcze za Piotrem. Bo chce iść za Jezusem. To ważny symbol. Idziemy za Jezusem, gdy jesteśmy w Kościele, a będąc w Kościele idziemy za Piotrem i jego następcami. Jan był „uczniem umiłowanym”, to znaczy, że w swej ludzkiej naturze Jezus darzył go większym uczuciem, choć jako Bóg kocha go tak samo jak każdego człowieka. Młody uczeń jednak nie próbuje wykorzystać tej szczególnej relacji z Panem, bo wie, że z Jego woli to Piotr ma przewodzić Kościołem na ziemi.

Oby nasza relacja z Bogiem była jak najbardziej osobista. Obyśmy rozmawiali z Jezusem jak z najbliższym przyjacielem. Obyśmy czuli się ukochanymi dziećmi Boga. Obyśmy pragnęli, aby Duch Święty wypełniał każdy zakamarek naszej duszy. A równocześnie pamiętamy, że z woli Boga tworzymy wspólnotę, która ma ludzki wymiar i nazywa się Kościołem.

Piotr troszczy się o Jana. „Panie , a co z tym będzie?” To dobrze, jednak Pan Jezus go upomina. „Jeżeli chcę, aby pozostał, aż przyjdę, co tobie do tego?” Ty pójdź za Mną !” To napomnienie dla wszystkich, którzy w Kościele otrzymali odpowiedzialność za innych. Przede wszystkim chodzi następców Apostołów, biskupów i podległych im kapłanów, ale również rodziców, wychowawców czy osób mających jakiś autorytet. Nie jesteśmy właścicielami dusz wiernych którzy nam zaufali, dzieci, wychowanków, osób na które mamy pozytywny wpływ, choćby ze względu na przyjaźń. Każdy ma swój los, każdego Bóg powołuje z osobna, Kościół zaś ma ułatwiać podążanie drogą, którą każdemu wskazuje Bóg.

Jeśli z różnych względów Bóg powierzył mi troskę o czyjąś duszę, powinienem pamiętać, że moją rolą jest służyć, pomagać, nawet jeśli czasem oznacza to jakiś rodzaj kierowania. Najlepiej pomagam, sam idąc za Jezusem. Wtedy On mi podpowie, co mam czynić, aby troszczyć się o zbawienie innych, kochając ich i szanując ich wolność.