sierpnia

wtorek

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Róży z Limy

Rok liturgiczny: C/II

Pierwsze czytanie:

2 Tes 2, 1-3a. 14-17

Psalm responsoryjny:

Ps 96 (95), 10. 11-12. 13 (R.: por. 13ab)

Werset przed Ewangelią:

Hbr 4, 12

Ewangelia:

Mt 23, 23-26

Patroni:

św. Róża z Limy,
św. Zacheusz,
św. Abundiusz i Ireneusz,
św. Cyriak i Archelaus,
św. Luppus,
św. Klaudiusz, Asteriusz i Neon ,
św. Flawian,
św. Eugeniusz,
bł. Jan {Protazy} Bourdon,
bł. Konstanty Carbonell Sempere, Piotr Gelabert Amer i Rajmund Grimaltós Monllor ,
bł. Florentyn Pérez Romero i Urban Gil Sáez,
bł. Jan Maria od Krzyża (Marianus) García Méndez,
bł. Rozaria {Petra Maria Wiktoria} Quintana Argos i Serafina {Emmanuela Justa} Fernández Ibero,
bł. Franciszek Dachtera,
bł. Władysław Findysz

Liturgia na dzień 2022-08-23:

Pierwsze czytanie

2 Tes 2, 1-3a. 14-17

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

W sprawie przyjścia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, i naszego zgromadzenia się wokół Niego prosimy was, bracia, abyście się nie dali zbyt łatwo zachwiać w waszym rozumieniu ani zastraszyć bądź przez ducha, bądź przez mowę, bądź przez list, rzekomo od nas pochodzący, jakby już nastawał dzień Pański. Niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi.

Po to wezwał was przez nasze głoszenie Ewangelii, abyście dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Przeto, bracia, trwajcie niewzruszenie i trzymajcie się tradycji, o których zostaliście pouczeni bądź żywym słowem, bądź za pośrednictwem naszego listu. Sam zaś Pan nasz, Jezus Chrystus, i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i przez łaskę udzielił nam wiecznego pocieszenia i dobrej nadziei, niech pocieszy serca wasze i niech utwierdzi w każdym działaniu i dobrej mowie.

Psalm responsoryjny

Ps 96 (95), 10. 11-12. 13 (R.: por. 13ab)

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Głoście wśród ludów, *
że Pan jest królem.
On świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według swej prawdy.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Hbr 4, 12

Alleluja, alleluja, alleluja

Żywe jest słowo Boże i skuteczne,
zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 23, 23-26

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus przemówił tymi słowami:

«Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy, bo dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, lecz zaniedbaliście to, co ważniejsze jest w Prawie: sprawiedliwość, miłosierdzie i wiarę. To zaś należało czynić, a tamtego nie zaniedbywać. Ślepi przewodnicy, którzy przecedzacie komara, a połykacie wielbłąda!

Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy, bo dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są zdzierstwa i niepowściągliwości. Faryzeuszu ślepy! Oczyść wpierw wnętrze kubka, żeby i zewnętrzna jego strona stała się czysta».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Słowa Jezusa jak miecz

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

pixabay.com

Czy Panu Jezusowi zależało na uczonych w Piśmie i faryzeuszach? Tak, bardzo zależało. I dlatego nie przywiązywał wagi do konwenansów i języka dyplomacji, który mógł ludzi zakłamanych jedynie utwierdzić w przekonaniu o własnej doskonałości.

Obłudnicy, ślepi… Pan Jezus nigdy takim językiem nie mówił do grzeszników świadomych swojej moralnej kondycji. Ich podnosił na duchu, okazywał miłosierdzie, w serca wlewał pokój i nadzieję. Uczeni w Piśmie i faryzeusze potrzebowali terapii szokowej.

Do końca zna nas tylko Bóg. Przed Nim jawne są nasze motywacje i najskrytsze tajemnice serca. Wie On zatem, jak do nas dotrzeć. I czyni to na wiele sposobów przez swoje słowo, a także przez drugiego człowieka i różne wydarzenia.

Jesteśmy jak kubki, których zawartość nie zawsze jest widoczna. Stąd pokusa, aby troszczyć się tylko o to, co widoczne dla oczu. Ale o przydatności kubków nie świadczy jedynie ich zewnętrzna strona. Abyśmy nie zatruwali życia sobie i innym, przede wszystkim nasze wnętrza muszą być czyste.