31
sierpnia
środa
XXII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
1 Kor 3, 1-9
Psalm responsoryjny:
Ps 33 (32), 12-13. 14-15. 20-21 (R.: por. 12)
Werset przed Ewangelią:
Łk 4, 18
Ewangelia:
Łk 4, 38-44

Patroni:

  • św. Józef z Arymatei i Nikodem,
  • św. Arystydes,
  • św. Paulin,
  • św. Aidan,
  • św. Rajmund Nonnatus,
  • bł. Andrzej Dotti,
  • bł. Edmigiusz {Izydor} Primo Rodríguez, Amalius {Justus} Zariquiegui Mendoza i Waleriusz Bernard {Martianus} Herrero Martínez ,
  • św. Piotr Tarres y Claret

Liturgia na dzień 2022-08-31:

Pierwsze czytanie

1 Kor 3, 1-9
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Nie mogłem, bracia, przemawiać do was jako do ludzi duchowych, lecz jako do cielesnych, jako do niemowląt w Chrystusie.

Mleko wam dawałem, a nie pokarm stały, bo byliście słabi; zresztą i nadal nie jesteście mocni. Ciągle przecież jeszcze jesteście cieleśni. Jeżeli bowiem jest między wami zawiść i niezgoda, to czyż nie jesteście cieleśni i nie postępujecie tylko po ludzku? Skoro jeden mówi: «Ja jestem Pawła», a drugi: «Ja jestem Apollosa», to czyż nie postępujecie tylko po ludzku? Kimże jest Apollos? Albo kim jest Paweł? Sługami, przez których uwierzyliście według tego, co każdemu dał Pan. Ja siałem, Apollos podlewał, lecz Bóg dał wzrost. Otóż nic nie znaczy ten, który sieje, ani ten, który podlewa, tylko Ten, który daje wzrost – Bóg.

Ten, który sieje, i ten, który podlewa, stanowią jedno; każdy według własnego trudu otrzyma należną mu zapłatę. My bowiem jesteśmy pomocnikami Boga, wy zaś – uprawną rolą Bożą i Bożą budowlą.

Psalm responsoryjny

Ps 33 (32), 12-13. 14-15. 20-21 (R.: por. 12)
Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Pan spogląda z nieba, *
widzi wszystkich ludzi.

Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Patrzy z miejsca, gdzie przebywa, *
na wszystkich mieszkańców ziemi.
On, który serca wszystkich ukształtował, *
który zważa na wszystkie ich czyny.

Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Dusza nasza oczekuje Pana, *
On jest naszą pomocą i tarczą.
Raduje się w Nim nasze serce, *
ufamy Jego świętemu imieniu.

Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 4, 18
Alleluja, alleluja, alleluja

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 4, 38-44
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Po opuszczeniu synagogi Jezus przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona.

I prosili Go za nią.

On, stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała uzdrowiona i usługiwała im.

O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich.

Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: «Ty jesteś Syn Boży!» Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem.

Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich.

Lecz On rzekł do nich: «Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo po to zostałem posłany».

I głosił słowo w synagogach Judei.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Uzdrowiona, aby kochać i służyć

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Uzdrowiona, aby kochać i służyć   unsplash.com

Dziś spotykamy Jezusa ponownie w Kafarnaum. Tym razem jednak udaje się On do domu Szymona Piotra, gdzie w gorączce leży jego chora teściowa. Ewangelista Łukasz, chociaż jest z wykształcenia medykiem, nie podaje nam bliższych szczegółów choroby ani jej przyczyn. Nie jest ważne, co spowodowało wysoką gorączkę, ważne jest natomiast to, że Jezus ją uzdrowił. A dokonał tego w dość zaskakujący sposób. „Rozkazał gorączce, a ta ją opuściła”. 

Uzdrawia słowem, rozkazem, a choroba zachowuje się jak demon, który na rozkaz Chrystusa opuszcza opętanego. Chrystus uzdrawia zawsze całego człowieka, nie tylko jego sferę fizyczną, ale także, a może nawet przede wszystkim jego sferę duchową. To cudowne wydarzenie uświadamia nam, że człowiek jest jednością duchowo-fizyczną i że te dwie sfery mocno na siebie oddziałują. Chore ciało oddziałuje na duszę człowieka i ją osłabia. Podobnie i chora dusza promieniuje na ciało, wywołując objawy chorobowe. Dbajmy zatem o swoje zdrowie zarówno fizyczne, jak i duchowe.

Pozwólcie, że zwrócę uwagę na jeszcze jeden szczegół. Kiedy teściowa Szymona zostaje uwolniona ze swojej dolegliwości, natychmiast wstaje i usługuje Jezusowi i Jego uczniom. Choroba uniemożliwiła tej kobiecie służbę. Zdrowa może służyć innym. Pamiętajmy, że naszym podstawowym powołaniem wynikającym z przykazania miłości jest służba innym ludziom. Prośmy Chrystusa, aby i nas uwolnił spod władzy demona gorączki, abyśmy rozpaleni Duchem Świętym z miłością służyli naszym bliźnim.