2
września
piątek
XXII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
1 Kor 4, 1-5
Psalm responsoryjny:
Ps 37 (36), 3-4. 5-6. 27-28b. 39-40 (R.: por. 39a)
Werset przed Ewangelią:
J 8, 12
Ewangelia:
Łk 5, 33-39

Patroni:

  • św. Zenon,
  • św. Teodota, Ewodiusz, Hermogenes i Kalikst ,
  • św. Habib,
  • św. Antonin,
  • św. Prosper,
  • św. Justus,
  • św. Nonnosus,
  • św. Syagrius,
  • św. Agrykola,
  • św. Elpidiusz Picenus (z Marchii),
  • św. Albert i Wit,
  • bł. Brochardus,
  • bł. Ingrid,
  • bł. Jan Maria du Lau d'Allemans, Franciszek Józef de la Rochefoucauld, Piotr Ludwik de la Rochefoucauld i CXIII towarz. ,
  • bł. Piotr Jakub Maria Vitalis i XX towarz.

Liturgia na dzień 2022-09-02:

Pierwsze czytanie

1 Kor 4, 1-5
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Niech uważają nas ludzie za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych. A od szafarzy już tutaj się żąda, aby każdy z nich był wierny.

Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będę osądzony przez was, czy przez jakikolwiek trybunał ludzki. Co więcej, nawet sam siebie nie sądzę. Sumienie nie wyrzuca mi wprawdzie niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią.

Przeto nie sądźcie przedwcześnie, dopóki nie przyjdzie Pan, który rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte, i ujawni zamysły serc. Wtedy każdy otrzyma od Boga pochwałę.

Psalm responsoryjny

Ps 37 (36), 3-4. 5-6. 27-28b. 39-40 (R.: por. 39a)
Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre, *
a będziesz mieszkał na ziemi i żył bezpiecznie.
Raduj się w Panu, *
a On spełni pragnienia twego serca.

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Powierz Panu swą drogę, *
zaufaj Mu, a On sam będzie działał.
On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, *
a prawość twoja jak blask południa.

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Odstąp od złego i czyń dobro, *
abyś mógł przetrwać na wieki.
Gdyż Pan sprawiedliwość miłuje *
i nie opuszcza swych świętych.

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana, *
On ich ucieczką w czasie utrapienia.
Pan ich wspomaga i wyzwala, †
wyzwala od występnych i zachowuje, *
On bowiem jest ich ucieczką.

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 8, 12
Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 5, 33-39
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa:

«Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją».

A Jezus rzekł do nich: «Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli».

Opowiedział im też przypowieść: «Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego.

Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: „Stare jest lepsze”».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Przyjaciele Oblubieńca

ks. Bartłomiej Kuźnik ks. Bartłomiej Kuźnik

Przyjaciele Oblubieńca   Pixabay.com, CC0

Jesteśmy w piątym rozdziale Ewangelii według św. Łukasza. Uczeni w Piśmie i faryzeusze wchodzą w pierwsze konflikty z Jezusem. Spór, o którym słyszy dziś z ambon cały świat, jest trzecim podejściem atakujących. Najpierw poszło o paralityka i odpuszczanie grzechów, potem o biesiadowanie z celnikami, dziś śledzący próbują wbić klin między Jezusa a Jana Chrzciciela, chcą poróżnić też ich uczniów. Wprowadź podział – to się zawsze sprawdza, a potem dalej spokojnie rządź.

Jezus odpowiada na te pretensje o rzekomy brak modlitw i postów na zupełnie innym poziomie. Próbuje przenieść uwagę adwersarzy w jedną z najgłębszych warstw duchowych – w relację oblubieńczą. „Zobaczcie we Mnie pana młodego, oblubieńca” – zdaje się wołać. „Bez relacji miłości modlitwa i post, których się domagacie będzie jedynie zimnym wypełnieniem litery prawa. Chcę, aby wynikały one z przyjaźni, a nie z rubryk. Wtedy będą pościć…, bo poprosił ich o to ich przyjaciel, oblubieniec wskazując na moc postu w duchowej walce ze Złem”. Takiej duchowej relacji uczył swoich towarzyszy Jan Chrzciciel. Traktował Jezusa jak przyjaciela i oblubieńca, który wreszcie nadszedł i nawiedził swoją oblubienicę – Lud Boży, Kościół.

Nasze życie wydaje się często nieustannym biegiem. Wnika on czasem w karmienie się słowem Bożym i pobożność. Może się zdarzyć, że będziemy codziennie „zasuwać” po tekstach czytań mszalnych, po wersetach brewiarza, po litaniach, nabożeństwach, komentarzach, skupiać się wyprzedzająco na tym, co jutro, pojutrze, bez podarowania sobie chwili na smakowanie tego, co dziś i wczoraj. A warto to robić. Czyż pięknym kluczem do dzisiejszej Ewangelii nie mogłaby być antyfona do Pieśni Zachariasza z poniedziałkowej jutrzni, ze wspomnienia ścięcia Jana Chrzciciela? Ojej! Kiedy to było?! A jednak warto. Jan Chrzciciel: „Ten, kto ma oblubienicę, jest oblubieńcem; a przyjaciel oblubieńca, który stoi i słucha go, doznaje najwyższej radości na głos oblubieńca. Ta zaś moja radość doszła do szczytu” (J 3, 29). Oto i smak życia, które warto w tym rozpędzonym świecie spowalniać powrotami do przewróconych już kart dni.