5
października
środa
Wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej, zakonnicy
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
Ga 2, 1-2. 7-14
Psalm responsoryjny:
Ps 117 (116), 1b-2 (R.: por. Mk 16, 15)
Werset przed Ewangelią:
Rz 8, 15bc
Ewangelia:
Łk 11, 1-4

Patroni:

Liturgia na dzień 2022-10-05:

Pierwsze czytanie

Ga 2, 1-2. 7-14
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:

Po czternastu latach udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając z sobą także Tytusa. Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia. I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się poważaniem, by stwierdzili, czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno.

Wręcz przeciwnie, stwierdziwszy, że mnie zostało powierzone głoszenie Ewangelii wśród nieobrzezanych, podobnie jak Piotrowi wśród obrzezanych – Ten bowiem, który współdziałał z Piotrem w apostołowaniu obrzezanych, współdziałał i ze mną wśród pogan – i uznawszy daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na znak wspólnoty, byśmy szli do pogan, oni zaś do obrzezanych, ale żebyśmy pamiętali o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić.

Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył. Zanim jeszcze nadeszli niektórzy z otoczenia Jakuba, brał udział w posiłkach z tymi, którzy pochodzili z pogaństwa. Kiedy jednak oni się zjawili, począł się odsuwać i trzymać z dala, bojąc się tych, którzy pochodzili z obrzezania. To jego nieszczere postępowanie podjęli też inni pochodzenia żydowskiego, tak że wciągnięto w to udawanie nawet Barnabę.

Gdy więc spostrzegłem, że nie idą słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: «Jeżeli ty, choć jesteś Żydem, żyjesz według obyczajów przyjętych wśród pogan, a nie wśród Żydów, to jak możesz zmuszać pogan do przyjmowania zwyczajów żydowskich?»

Psalm responsoryjny

Ps 117 (116), 1b-2 (R.: por. Mk 16, 15)
Całemu światu głoście Ewangelię
Albo: Alleluja

Chwalcie Pana, wszystkie narody, *
wysławiajcie Go, wszystkie ludy,
bo potężna nad nami Jego łaska, *
a wierność Pana trwa na wieki.

Całemu światu głoście Ewangelię
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Rz 8, 15bc
Alleluja, alleluja, alleluja

Otrzymaliście Ducha przybrania za synów,
w którym wołamy: «Abba, Ojcze».

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 11, 1-4
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów».

A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jak mamy się modlić?

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Jak mamy się modlić?   Pixabay.com, CC0

Widok Jezusa modlącego się musiał w Jego uczniach wzbudzać podziw i fascynację, skoro proszą Go, aby nauczył ich modlitwy. Wiemy, że modlitwa w naszym życiu jest sprawą pierwszorzędną. Pozwala nam ona budować głębszą relację z Bogiem, poznawać samego siebie oraz rozpoznawać wolę Bożą dla naszego życia. Modlitwa jest oddechem, odpoczynkiem w ramionach kochającego Ojca. Bez modlitwy nie da się prowadzić życia prawdziwie chrześcijańskiego.

Jak mamy się modlić? Najważniejsza jest prostota. Modlitwa musi płynąć z głębi serca, a nie wyłącznie z wyklepanych na pamięć formuł. Modlitwa jest aktem miłości, mojego całkowitego oddania się Bogu i zanurzenia się w Jego obecności. Dlatego na początku trzeba nam sobie uświadomić, że Bóg jest naszym kochającym Ojcem. Naszym, a nie wyłącznie moim. Jestem częścią wielkiej rodziny ludzkiej i chociaż moja modlitwa jest aktem osobistym, to jednak nie jest sprawą indywidualną, ale wspólnotową. Modlę się zawsze za wszystkich, powierzając Bogu intencje każdego człowieka.

Co ma być treścią chrześcijańskiej modlitwy, czyli o co mamy się modlić? W modlitwie Pańskiej Jezus wskazuje nam tę pierwszą i najważniejszą intencję: O nadejście królestwa Bożego. Wszystkie inne prośby w modlitwie, którą przed chwilą usłyszeliśmy, a którą codziennie odmawiamy, są odprzodkowane tej jednej intencji. Zło, grzech i nieprzebaczenie są największymi przeszkodami w realizacji królestwa Bożego już teraz, tu na ziemi, dlatego właśnie prosimy o przebaczenie nam naszych win, zwycięstwo nad pokusami oraz zbawienie wieczne.

Centralną prośbą modlitwy Pańskiej jest prośba o chleb powszedni. W tej jednej prośbie mieszczą się wszystkie nasze potrzeby zarówno duchowe jak i materialne. Bóg zatroszczy się o nas, jeśli my tylko do głębi przejmiemy się sprawą budowanie królestwa Bożego w nas i pośród nas On zajmie się wszystkim innym co do życia jest nam potrzebne. Chleb to także Eucharystia. Modląc się o chleb powszedni, modlimy się także o możliwość codziennego przystępowania do Komunii Świętej i karmienia się Ciałem Chrystusa.

Modlitwa, której uczy nas dzisiaj Jezus jest bardzo głęboka i piękna. Zechciejmy żyć duchem jej treści, bo to jest pragnieniem samego Boga.