18
października
wtorek
Święto św. Łukasza, ewangelisty
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
2 Tm 4,9-17
Psalm responsoryjny:
Ps 145
Werset przed Ewangelią:
J 15, 16
Ewangelia:
Łk 10,1-9

Patroni:

Liturgia na dzień 2022-10-18:

Pierwsze czytanie

2 Tm 4,9-17
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Najmilszy:

Demas mnie opuścił, umiłowawszy ten świat, i podążył do Tesaloniki, Krescens do Galacji, Tytus do Dalmacji. Tylko Łukasz jest ze mną. Weź Marka i przyprowadź z sobą; jest mi bowiem potrzebny do posługi. Tychika zaś posłałem do Efezu. Opończę, którą pozostawiłem w Troadzie u Karpa, zabierz po drodze, a także księgi, zwłaszcza pergaminy.

Aleksander, brązownik, wyrządził mi wiele zła: odda mu Pan według jego uczynków. I ty się go strzeż, albowiem sprzeciwiał się bardzo naszym słowom.

W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale wszyscy mnie opuścili: niech im to nie będzie policzone! Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i aby wszystkie narody je posłyszały.

Psalm responsoryjny

Ps 145
Ps 145 (144), 10-11. 12-13. 17-18 (R.: por. 12)
Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 16
Alleluja, alleluja, alleluja

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 10,1-9
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:

«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Posłani do świata z darem pokoju

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

Posłani do świata z darem pokoju  

Podobnie jak kiedyś, tak i dziś, Jezus powołuje, wyznacza i posyła uczniów, aby głosili Dobrą Nowinę. Wielkie jest Jego zaufanie, skoro przekazuje taką odpowiedzialność słabym ludziom. Stąd tak ważna jest modlitwa, aby dzieło zapoczątkowane w czasach apostolskich wciąż było kontynuowane.

Wśród powołanych są ludzie różni, co do profesji, inteligencji, wykształcenia, wieku, zawiłych życiorysów, poziomów odwagi i tchórzostwa, temperamentów. Niestety zdarzają się także tacy, którzy sprzeniewierzają się powierzonej im misji. Tylko Bóg wie, dlaczego nie potrafią lub nie chcą stanąć na wysokości zadania. I zamiast głosić to, co Jezus poleca, głoszą to, co ludzie chcą usłyszeć. Swoją postawą jednych gorszą, a innym dostarczają argumentów przeciw własnemu nawróceniu.

Świat potrzebuje pokoju, którego źródłem jest Bóg. Zadaniem zwiastunów Jezusa jest zatem przekazywanie pokoju potrzebującym. Warunkiem jego przyjęcia jest wiara. Ona też tworzy relacje między ludźmi oraz poczucie odpowiedzialności między zwiastunami Ewangelii i jej adresatami.