Liturgia na dzień 2022-12-20:

Pierwsze czytanie

Iz 7, 10-14

Panna pocznie i porodzi Syna

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan przemówił do Achaza tymi słowami: «Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze!»

Lecz Achaz odpowiedział: «Nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę».

Wtedy rzekł Izajasz: «Słuchajcie więc, domu Dawidowy: Czyż mało wam uprzykrzać się ludziom, iż uprzykrzacie się także mojemu Bogu? Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel».

Psalm responsoryjny

Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6 (R.: por. 7c i 10b)

Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6 (R.: por. 7c i 10b)

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem on go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *
którego dusza nie lgnęła do marności.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Kluczu Dawida, który otwierasz bramy wiecznego królestwa,
przyjdź i wyprowadź z więzienia jeńca siedzącego w ciemnościach.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 26-38

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. a oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».

Wtedy odszedł od Niej Anioł.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pokora Boga

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

unsplash.com

Za kilka dni będziemy przeżywali uroczystość Narodzenia Pańskiego. Kościół przypomina nam dzisiaj wydarzenie, które miało miejsce w Nazarecie dziewięć miesięcy wcześniej. Bóg ocalenie świata uzależnił od decyzji młodej Dziewczyny należącej do Narodu Wybranego. Zdumiewająca pokora Boga. Wcielenie Słowa Bożego zostało uzależnione od słowa ludzkiego.

Roztropność i mądrość to cechy ludzi dojrzałych. Wobec słów anioła: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus” - Maryja wyraża postawę racjonalną: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” Jej wiara szuka zrozumienia.

Odważna odpowiedź na Bożą propozycję przekracza ludzkie kalkulacje. Jest zgodą na nieznane. Słowa Maryi: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego” są świadectwem większego zaufania mądrości Boga niż własnej.

Jan Paweł II w encyklice „Ecclesia de Eucharistia" nazwał Maryję Niewiastą Eucharystii. Maryja w Nazarecie wyraziła zgodę na Wcielenie. Syn Boży zamieszkał w Niej. Przyjmując Komunię Świętą, jesteśmy do Niej podobni. Sakramentalnie powtarza się tajemnica Wcielenia. Bóg wybrał Maryję, aby przy jej pomocy zobaczyć świat ludzkimi oczyma, a nas nauczyć spojrzenia Bożego. Msza święta jest szczególną szkołą takiego parzenia na Boga, świat, ludzi i nasze własne życie.