stycznia

czwartek

Dzień Powszedni

Rok liturgiczny: A/I

Pierwsze czytanie:

1J 3, 11-21

Psalm responsoryjny:

Ps 100

Ewangelia:

J 1, 43-51

Patroni:

św. Synkletika,
św. Deogratias,
św. Emiliana,
św. Convoio,
św. Edward Wyznawca,
św. Gerlak,
bł. Roger,
bł. Franciszek Peltier, Jakub Ledoyen i Piotr Tessier ,
św. Jan Nepomucen Neumann,
bł. Maria Repetto,
bł. Karol od św. Andrzeja (Jan Andrzej) Houben,
bł. Marcelina Darowska,
bł. Piotr Bonilli,
bł. Genowefa Torres Morales

Liturgia na dzień 2023-01-05:

Pierwsze czytanie

1J 3, 11-21

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Taka jest nowina, którą usłyszeliście od początku, że mamy się wzajemnie miłować. Nie tak, jak Kain, który pochodził od złego i zabił swego brata. A czemu go zabił? Ponieważ czyny jego były złe, brata zaś sprawiedliwe.

Nie dziwcie się, bracia, jeśli świat was nienawidzi. My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci, kto zaś nie miłuje, trwa w śmierci. Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą, a wiecie, że żaden zabójca nie nosi w sobie życia wiecznego.

Po tym poznaliśmy miłość, że Chrystus oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci.

Jeśliby ktoś posiadał na świecie majątek i widział, że brat jego cierpi niedostatek, a zamknął przed nim swe serce, jak może trwać w nim miłość Boga?

Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą. Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy, i uspokoimy przed Nim nasze serca.

A jeśli serce oskarża nas, to przecież Bóg jest większy niż nasze serca i zna wszystko. Umiłowani, jeśli serce nas nie oskarża, to mamy ufność w Bogu.

Psalm responsoryjny

Ps 100

Ps 100 (99), 2-3. 4-5 (R.: por. 1b)
Niech cała ziemia śpiewa swemu Panu

Służcie Panu z weselem, *
stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.
Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, †
On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, *
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

Niech cała ziemia śpiewa swemu Panu

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, †
z hymnami w Jego przedsionki, *
chwalcie i błogosławcie Jego imię.
albowiem Pan jest dobry, †
Jego łaska trwa na wieki, *
a Jego wierność przez pokolenia.

Niech cała ziemia śpiewa swemu Panu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Zajaśniał nam dzień święty,
pójdźcie, narody, oddajcie pokłon Panu, bo wielka światłość zstąpiła dzisiaj na ziemię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 1, 43-51

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus postanowił udać się do Galilei. I spotkał Filipa.

Jezus powiedział do niego: «Pójdź za Mną!» Filip zaś pochodził z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu». Rzekł do niego Natanael: «Czy może być co dobrego z Nazaretu?» Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz».

Jezus ujrzał, jak Natanael podchodzi do Niego, i powiedział o nim: «Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu».Powiedział do Niego Natanael: «Skąd mnie znasz?» Odrzekł mu Jezus: «Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod figowcem».

Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!»

Odparł Mu Jezus: «Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod figowcem? Zobaczysz jeszcze więcej niż to».

Potem powiedział do niego: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących nad Syna Człowieczego».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Pójdź za Mną!” (J 1,43)

ks. Waldemar Turek ks. Waldemar Turek

unsplash.com

„I spotkał Filipa” (J 1,43): to bardzo krótkie sformułowanie św. Jana Ewangelisty o spotkaniu Zbawiciela i Jego ucznia, do którego skierował słowa „Pójdź za Mną!”. Prawdę mówiąc chcielibyśmy wiedzieć trochę więcej o tym powołaniu. Interesowałoby nas zwłaszcza, co działo się wewnątrz tego młodego człowieka powoływanego przez Pana. Można przypuszczać, że był mocno związany ze swoją rodziną, przyjaciółmi i znajomymi. Nagle zmienia się całkowicie jego sytuacja. Filip zachowuje się bardzo spontanicznie i nie ma wątpliwości w odniesieniu do Jezusa. Mówi od razu do Natanaela: „Znaleźliśmy Tego, o którym Pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu” (J 1,45).

Zmienia się sytuacja każdego człowieka powoływanego przez Pana do spełnienia określonej misji. Tak było, a może tak jest teraz także w przypadku każdego z nas, kiedy słyszymy mniej lub bardziej wyraźnie słowa „Pójdź za Mną!” skierowane właśnie do nas. Jeśli porównamy naszą postawę z tą, którą prezentował Filip, z pewnością dostrzeżemy pewne różnice. Niekiedy przecież odczytujemy nasze powołanie przez długi okres; niekiedy mamy wątpliwości, czy rzeczywiście wzywa nas Pan do takiego czy innego dzieła; niekiedy zastanawiamy się, czy rzeczywiście jest to głos Pana.

Czasami trwa to chwilę jak w przypadku francuskiego dziennikarza André Frossarda. Urodzony w atmosferze czystego ateizmu (jego ojciec był jednym z założycieli Francuskiej Partii Komunistycznej), gdy miał 20 lat, wszedł towarzysząc swojemu koledze, praktykującemu katolikowi, do kościoła, w którym było wystawienie Najświętszego Sakramentu. W jego sercu i umyśle wydarzyło się wtedy coś szczególnego. Opowiadał później, że wszedł o 17.10 do pewnej kaplicy w paryskiej dzielnicy łacińskiej w poszukiwaniu przyjaciela, wyszedł o 17.15 w towarzystwie przyjaźni, która nie pochodziła z ziemi.

Spotkanie z powołującym nas Jezusem, autentycznie przeżyte z naszej strony, zmienia całkowicie nasze życie. Znajdujemy w tym momencie, używając słów Frossarda, szczególnego Przyjaciela, który nas prowadzi. Jeśli będziemy właściwie przeżywać i pielęgnować przyjaźń z Jezusem i postrzegać ja jako tę najważniejszą w naszym życiu, wszystkie nasze inne przyjaźnie też będą na właściwym miejscu.