26
stycznia
czwartek
Wspomnienie świętych biskupów Tymoteusza i Tytusa
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
2 Tm 1,1-8
Psalm responsoryjny:
Ps 96
Werset przed Ewangelią:
Łk 4, 18
Ewangelia:
Łk 10,1-9

Patroni:

  • św. Tymoteusz i Tytus,
  • św. Teogenes,
  • św. Paula,
  • św. Ksenofon, Maria, Jan i Arkadiusz ,
  • św. Alberyk,
  • św. Augustyn {Eystein} Erlandssón,
  • bł. Maria de la Dive,
  • bł. Michał Kozal

Liturgia na dzień 2023-01-26:

Pierwsze czytanie

2 Tm 1,1-8
Paweł, z woli Boga apostoł Chrystusa Jezusa, posłany dla głoszenia życia obiecanego w Chrystusie Jezusie, do Tymoteusza, swego umiłowanego dziecka. Łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Pana.
Dziękuję Bogu, któremu służę jak moi przodkowie z czystym sumieniem, gdy zachowuję nieprzerwaną pamięć o tobie w moich modlitwach. W nocy i we dnie pragnę cię zobaczyć, pomny na twoje łzy, by napełniła mnie radość na wspomnienie wiary bez obłudy, jaka jest w tobie; ona to zamieszkała pierwej w twej babce Lois i w twej matce Eunice, a pewien jestem, że mieszka i w tobie.
Z tej właśnie przyczyny przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie przez włożenie moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia. Nie wstydź się zatem świadectwa naszego Pana ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według danej mocy Boga.

--------
Lub do wyboru:
Tt 1, 1-5

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa

Paweł, sługa Boga i apostoł Jezusa Chrystusa, posłany do szerzenia wśród wybranych Bożych wiary i poznania prawdy wiodącej do życia w pobożności, w nadziei życia wiecznego, jakie przyobiecał przed wiekami prawdomówny Bóg, a we właściwym czasie objawił swe słowo przez nauczanie powierzone mi z rozkazu Boga, Zbawiciela naszego, do Tytusa, dziecka mego prawdziwego we wspólnej nam wierze. Łaska i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Zbawiciela naszego.

W tym celu zostawiłem cię na Krecie, byś należycie załatwił zaległe sprawy i ustanowił w każdym mieście prezbiterów, jak ci poleciłem.

Psalm responsoryjny

Ps 96
Ps 96 (95), 1-2. 3. 7-8a i 10 (R.: por. 3)

Głoście cześć Pana wśród wszystkich narodów.

Śpiewajcie Panu pieśń nową *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
śpiewajcie Panu, stawcie Jego imię, *
każdego dnia głoście Jego zbawienie.

Głoście cześć Pana wśród wszystkich narodów.

Głoście Jego chwałę *
wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda *
pośród wszystkich ludów.

Głoście cześć Pana wśród wszystkich narodów.

Oddajcie Panu, rodziny narodów, †
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę. *
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem. †
On utwierdził świat tak, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Głoście cześć Pana wśród wszystkich narodów.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 4, 18

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Pan mnie posłał, abym ubogim głosił dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 10,1-9
Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch, i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.
Powiedział też do nich: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście ze sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: «Pokój temu domowi!» Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was.
W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swą zapłatę.
Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: «Przybliżyło się do was królestwo Boże»”.

[Uwaga. Zamiast czytań ze wspomnienia, możliwy także zestaw czytań z dnia:
1. czytanie: Hbr 10,1-10
Psalm: Ps 40 (39), 2ab i 4ab. 7-8a. 10. 11
Aklamacja: Mt 11, 25
Ewangelia: Mk 3, 31-35]

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Żniwo wprawdzie wielkie” (Łk 10,2)

ks. Waldemar Turek ks. Waldemar Turek

„Żniwo wprawdzie wielkie” (Łk 10,2)   Pixabay.com, CC0

„Żniwo wprawdzie wielkie” (Łk 10,2)
    
Znane nam słowa Ewangelii nabierają w naszych czasach szczególnego znaczenia, gdy zdajemy sobie sprawę z tego, że także w polskich seminariach jest coraz mniej kandydatów do kapłaństwa. Przypominam sobie dobrze kaplicę Seminarium Płockiego, wypełnioną po brzegi, bo było nas wtedy ponad 150 seminarzystów. Wpatrywaliśmy się i rozważaliśmy często wyryte nad tabernakulum słowa z Ewangelii św. Jana „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem” (J 15,16). Dzisiaj na ten sam napis patrzy niewielka gromadka, bo ok. 25 młodych ludzi. A przecież potrzeby duchowe diecezjan płockich się nie zmniejszyły…


„Proście więc Pana żniwa” (Łk 10,2): zachęta Jezusa pozostaje ciągle aktualna i stanowi najlepsze lekarstwo na brak powołań. A w tej dziedzinie mamy doprawdy wiele do zrobienia, i indywidulanie i wspólnotowo. Odnoszę bowiem wrażenie, że jednak za mało się modlimy o nowe powołania kapłańskie i zakonne; za mało mówimy młodym ludziom o pięknie powołania; mało przejrzyste jest nasze świadectwo. Idziemy w kierunku krajów zachodnich i możemy sobie wyobrazić Kościół w Polsce za 20-30 lat z łączonymi parafiami, z coraz większą ilością księży podstarzałych i coraz mniejszą młodych…  


„Oto posyłam was jak owce między wilki” (Łk 10,3). Jeśli ktoś uważa, że dzisiaj łatwo być księdzem i że dzisiaj łatwo posługiwać wśród ludzi, ten ma małe wyobrażenie na temat wspólnot parafialnych i pracy kapłana. Ale przecież nie było łatwo też w czasach Chrystusa, o czym świadczą Jego słowa wypowiedziane dzisiaj do siedemdziesięciu dwu uczniów, posyłanych jak owce między wilki. Porównanie jest klarowne także dzisiaj, bo przecież nie brakuje wilków w różnych skórach…


Módlmy się o to, aby młodzi ludzie wzywani przez Dobrego Pasterza szli za Jego głosem i podejmowali trud najpierw odpowiedniej formacji, a później posługi w miastach i w innych miejscowościach, bo żniwo jest doprawdy wielkie. Dzisiaj bardziej niż kiedy indziej potrzebna jest obecność i praca kapłanów, mądrych i odważnych, aby w różny sposób mówili współczesnemu człowiekowi, wbrew różnym pesymistycznym głosom i przekazom: „Przybliżyło się do was królestwo Boże” (Łk 10,9).