Liturgia na dzień 2023-02-16:

Pierwsze czytanie

Rdz 9, 1-13

Czytanie z Księgi Rodzaju

Bóg pobłogosławił Noego i jego synów, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i mnóżcie się, abyście zaludnili ziemię. Wszelkie zaś zwierzę na ziemi i wszelkie ptactwo podniebne niechaj się was boi i lęka. Wszystko, co się porusza na ziemi, i wszystkie ryby morskie zostały oddane wam we władanie. Wszystko, co się porusza i żyje, jest przeznaczone dla was na pokarm, tak jak rośliny zielone, daję wam wszystko. Nie wolno wam tylko jeść mięsa z krwią życia. Upomnę się o waszą krew przez wzgląd na wasze życie – upomnę się o nią u każdego zwierzęcia. Upomnę się też u człowieka o życie człowieka i u każdego – o życie brata. Jeśli ktoś przeleje krew ludzką, przez ludzi ma być przelana krew jego, bo człowiek został stworzony na obraz Boga. Wy zaś bądźcie płodni i mnóżcie się; zaludniajcie ziemię i miejcie nad nią władzę».

Potem Bóg tak rzekł do Noego i do jego synów: «Oto Ja zawieram przymierze z wami i z waszym potomstwem, które po was będzie; z wszelką istotą żywą, która jest z wami: z ptactwem, ze zwierzętami domowymi i polnymi, jakie są przy was, ze wszystkimi, które wyszły z arki, z wszelkim zwierzęciem na ziemi. Zawieram z wami przymierze, tak iż nigdy już nie zostanie zgładzona wodami potopu żadna istota żywa i już nigdy nie będzie potopu niszczącego ziemię».

Po czym Bóg dodał: «A to jest znak przymierza, które Ja zawieram z wami i każdą istotą żywą, jaka jest z wami, na wieczne czasy: Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią».

Psalm responsoryjny

Ps 102

Psalm (Ps 102 (101), 16-17. 18-19. 20-21. 29 i 22-23 (R.: por. 20b))

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Poganie będą się bali imienia Pana, *
a Twej chwały wszyscy królowie ziemi,
bo Pan odbuduje Syjon *
i ukaże się w swym majestacie.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Pan przychyli się ku modlitwie opuszczonych *
i nie odrzuci ich modłów.
Należy to zapisać dla przyszłych pokoleń, *
lud, który się narodzi, niech wychwala Pana.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Spojrzał Pan z wysokości swego przybytku, *
popatrzył z nieba na ziemię,
aby usłyszeć jęki uwięzionych, *
aby skazanych na śmierć uwolnić.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Synowie sług Twoich bezpiecznie mieszkać będą, *
a ich potomstwo będzie trwało w Twej obecności.
Aby imię Pana głoszono na Syjonie †
i w Jeruzalem Jego chwałę, *
kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa,
aby służyć Panu.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 63c. 68c

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 8, 27-33

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: «Za kogo uważają Mnie ludzie?» Oni Mu odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków».

On ich zapytał: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Mu Piotr: «Ty jesteś Mesjasz».

Wtedy surowo im przykazał, żeby nikomu o Nim nie mówili. I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy wiele musi wycierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że zostanie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa.

Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: «Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„A wy za kogo Mnie uważacie? (Mk 8,29).

ks. Waldemar Turek ks. Waldemar Turek

unsplash.com

Kiedy Jezus stawiał uczniom pierwsze pytanie: „Za kogo uważają Mnie ludzie?” (Mk 8,27), robił to również po to, aby przygotować grunt pod drugie, bardziej osobiste i zobowiązujące: „A wy za kogo Mnie uważacie?” (Mk 8,29). Chodziło o pytanie bardzo konkretne, które wymagało też konkretnej odpowiedzi. Jezus już nie zwracał się do innych, ale do swoich uczniów, wzywając ich do wypowiedzenia się na temat Jego osoby.
Trudno powiedzieć, czy Apostołowie byli przygotowani, aby odpowiedzieć na tego typu pytanie? Możemy przypuszczać, że każdy z nich pytał niekiedy samego siebie, kim jest Ten, który nie tylko zaskakiwał swoim sposobem myślenia, nauczania, czynienia cudów, traktowania grzeszników, ale kto zmienił całkowicie ich życie od pierwszego spotkania.

Oto właściwy czas dla każdego z nas na bardzo osobistą refleksję nad tym samym pytaniem: A ty, za kogo Mnie uważasz? Postawmy je sobie na nowo, rozważając dialog pomiędzy Jezusem i uczniami, a w sposób szczególny pomiędzy Jezusem i Piotrem. Tak naprawdę nasza przyjaźń z Panem ma już pewną historię, zawierającą niektóre ważne wydarzenia, które pozostawiły w nas głęboki ślad.

Pozwólmy prowadzić się Panu, otwórzmy nasze serce na Boską inspirację, wiedząc, że to jest droga do zrozumienia Jego woli, a także Jego odpowiedzi na nasze pytania i nasze wątpliwości. „Ty jesteś Mesjasz” (Mk 8,29). Rybak z Galilei został przez Pana nazwany po imieniu. Również i ja jestem wzywany przez Pana po imieniu. Jezus jest Tym, który rozpoczyna ze mną dialog, próbując nie tylko pokazać mi rzeczywistości istotne dla mojego życia i dla mojego wzrostu, ale powierzając mi również miejsce i rolę w świecie, w społeczeństwie i w Kościele.

Pan prowadził Piotra do poznania rzeczy istotnych i do zdystansowania się od tych, które czynią człowieka słabym. Wartości tego świata nie są do przekreślenia jako takie, ale jeśli nie zostają oświecone przez wiarę, tracą swoją autentyczność i stwarzają różne niebezpieczeństwa.
Wiem, że życie wymaga ciągłych wysiłków w dalszej wędrówce. By ponownie je podjąć, potrzebuję pomocy Boga, który buduje swój Kościół nie tylko na Piotrze i Apostołach, ale również na mnie. Proszę Pana o łaskę, aby usłyszeć jego głos, zrozumieć i realizować zadanie, które On mi powierza.