Jezus przemawia do Żydów, koncentrując się na swojej misji i używając kilka razy słowa „świadectwo”, które o Nim wydaje Bóg Ojciec. Chrystus zdaje sobie sprawę z tego, że wielu z nich nie przyjmuje Jego posłannictwa, inni wątpią, a tylko nieliczni w Niego wierzą. W pewnym momencie swojej mowy wspomina św. Jana Chrzciciela, którego określa jako lampę, co płonie i świeci, ale też podkreśla, że prawdziwą Światłością jest On sam, Zbawiciel.

Również wokół nas jest wiele lamp, które starają się wnieść światło w nasze życie i nasze wybory oraz oświecić godziny próby. Dzisiejsza Ewangelia uczy nas, że spotykamy Chrystusa, jeśli oddajemy się ich działaniu, jeśli słuchamy proroków, którzy wciąż nauczają wokół nas i podtrzymują płomień nadziei. W tych dniach, które dzielą nas od Wielkanocy, starajmy się rozpoznać ludzi posłanych przez Boga, których widzimy na naszych drogach i którzy mogą nam pomóc spotkać Chrystusa.

„A przecież nie chcecie przyjść do Mnie, aby mieć życie. Nie odbieram chwały od ludzi, ale poznałem was, że nie macie w sobie miłości Boga” (J 5,40-41). To dwa bolesne stwierdzenia, które do dzisiaj nic nie straciły ze swojej aktualności. Ilu jest dzisiaj ludzi, którzy nie chcą przyjść do Jezusa? Ilu tych, którzy od Niego odchodzą, tłumacząc się często upadkami i grzechami innych? Nie nam sądzić ich decyzje, ale żal ludzi, którzy nie chcą albo z takich czy innych powodów nie mogą przystępować do sakramentów świętych, pozostając bez duchowego pokarmu.

„Nie macie w sobie miłości Boga” (J 5,42). Nie możemy się jednak zatrzymywać jedynie na innych, wszak to stwierdzenie odnosi się także do nas, a konkretnie do tych obszarów naszego życia i naszej działalności, do których nie dopuszczamy Boga. Zabiegajmy więc o dobro duchowe innych, ale pamiętajmy też pytanie Jezusa: „Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?” (Mt 16,26).

Ewangelia kończy się pytaniem Jezusa: „O Mnie bowiem on [Mojżesz] pisał. Jeżeli jednak jego pismom nie wierzycie, jakżeż moim słowom będziecie wierzyli?” (J 5, 47). W okresie Wielkiego Postu jesteśmy zaproszeni do tego, abyśmy przyjrzeli się dokładniej naszej postawie biorąc pod uwagę te słowa Pana. Warto zastanowić się nad pytaniem, jakie są idole, które oddalają mnie od Boga? W których dziedzinach mojej działalności najbardziej potrzebuję Bożej pomocy? Pan jest gotów w każdej chwili  zainterweniować, abyśmy mieli życie...