Liturgia na dzień 2023-03-31:

Pierwsze czytanie

Jr 20, 10-13

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Rzekł Jeremiasz:

«Słyszałem oszczerstwo wielu: „Trwoga dokoła! Donieście, donieśmy na niego!” Wszyscy zaprzyjaźnieni ze mną wypatrują mojego upadku: „Może on da się zwieść, tak że go zwyciężymy i wywrzemy pomstę na nim!”

Ale Pan jest przy mnie jako potężny mocarz; dlatego moi prześladowcy ustaną i nie zwyciężą. Będą bardzo zawstydzeni swoją porażką, okryci wieczną i niezapomnianą hańbą. Panie Zastępów, Ty, który doświadczasz sprawiedliwego i który patrzysz na nerki i serce, dozwól, bym zobaczył Twoją pomstę na nich. Tobie bowiem powierzyłem swą sprawę.

Śpiewajcie Panu, wysławiajcie Pana! Uratował bowiem życie ubogiego z ręki złoczyńców».

Psalm responsoryjny

Ps 18

Ps 18 (17), 2-3a. 3b-4. 5-6. 7 (R.: por. 7)
Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Miłuję Cię, Panie, *
Mocy moja,
Panie, Opoko moja i Twierdzo, *
mój Wybawicielu.

Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Boże, Skało moja, na którą się chronię, *
Tarczo moja, Mocy zbawienia mego i moja Obrono.
Wzywam Pana, godnego chwały, *
i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.

Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Ogarnęły mnie fale śmierci *
i zatrwożyły odmęty niosące zagładę.
Oplątały mnie pęta otchłani, *
schwyciły mnie sidła śmierci.

Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Wzywałem Pana w moim utrapieniu, *
wołałem do mojego Boga
i głos mój usłyszał ze swojej świątyni, *
dotarł mój krzyk do Jego uszu.

Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 63c. 68c

Chwała Tobie, Słowo Boże

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

J 10, 31-42

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Żydzi porwali za kamienie, aby Jezusa ukamienować. Odpowiedział im Jezus: «Ukazałem wam wiele dobrych czynów, które pochodzą od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie kamienować?»

Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie kamienujemy Cię za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty, będąc człowiekiem, uważasz siebie za Boga».

Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: „Ja rzekłem: Bogami jesteście?” Jeżeli Pismo nazwało bogami tych, do których skierowano słowo Boże – a Pisma nie można odrzucić – to czemu wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: „Bluźnisz”, dlatego że powiedziałem: „Jestem Synem Bożym”? Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie! Jeżeli jednak dokonuję, to choć nie wierzylibyście Mi, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu».

I znowu starali się Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk. I powtórnie udał się za Jordan, na miejsce, gdzie Jan poprzednio udzielał chrztu, i tam przebywał.

Wielu przybyło do Niego, mówiąc, iż Jan wprawdzie nie uczynił żadnego znaku, ale wszystko, co Jan o Nim powiedział, było prawdą. I wielu tam w Niego uwierzyło.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dwie sylaby

ks. Bartłomiej Kuźnik ks. Bartłomiej Kuźnik

unsplash.com

Ewangelia o relacji Ojca do Syna. Zdania potrzebne nam jak tlen. Prawdy jak lekarstwa dla świata chorego na kryzys ojcostwa. Oto wybrane perły z dzisiejszego Janowego fragmentu: dobre czyny pochodzą Boga Ojca; Ojciec poświęcił Syna i posłał na świat; Jestem Synem Bożym; mój Ojciec; Ojciec jest we mnie, a ja w Ojcu.

Jak wielkim szczęściem jest dla nas ta niezwykła nowina, że jako siostry i bracia Chrystusa mamy kochającego Tatę. Mamy silne korzenie, które otrzymaliśmy w Duchu przybrania za synów. W tym Duchu możemy razem z Jezusem wołać - „Abba, Ojcze” (por. Rz 8,15).

Owo „abba” w języku aramejskim niesie w sobie głęboką czułość. Można ją oddać jako: „tato, tatusiu”. Abba to wyraz składający się nieprzypadkowo z dwóch podobnych sylab. Właśnie w ten sposób dziecko formułuje swoje pierwsze słowa, którymi są najczęściej: ma-ma, ta-ta (ab-ba). Zwróćmy uwagę na powszechność tego zjawiska w językach różnych kultur i narodów na całym świecie – dwie takie same lub podobne sylaby. Wczytajmy się w nie, wsłuchajmy się w ich melodię.

Oto angielskie: „da-ddy” i pa-ppy; niemieckie: Pa-pa, Va-ti; francuskie: pa-pa; portugalskie: pa-pai; hiszpańskie: pa-pi. Mało tego – idźmy dalej, poza Europę: w języku suahili: ba-ba; w chińskim: 爸爸 [wym. bàba]) w japońskim: 父 [wym. cici].

Dwie pierwsze sylaby miłości. Sylaby dziecka do rodziców. Siły tych dźwięków Jezus doświadcza przed męką w ogrodzie Getsemani, w strachu i trwodze modlitwy do swego ukochanego Taty: „I odszedłszy nieco dalej, upadł na ziemię i modlił się, żeby – jeśli to możliwe – ominęła Go ta godzina. I mówił: «Abba, Ojcze, dla Ciebie wszystko jest możliwe, zabierz ten kielich ode Mnie! Lecz nie to, co Ja chcę, ale to, co Ty!» (Mk 14,36)

Sylaby potężnej mocy, która i nas wyzwala: „Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej” (Ga 4,6-7).

Sylaby, dzięki którym razem z Nim uchodzimy od niebezpiecznych: „Starali się Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk” (J 10,39).